http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=402997
Αυτό βοηθά και μένα. Να καταγράφω μικρούς στόχους στο μπλοκάκι μου. Πράγματα που έχω να κάνω κάθε μέρα ή μικροί στόχοι για το επόμενο τετράμηνο. Και όταν μετά στο τέλος της μέρας σβήνω μια μια την επιλογή είναι ανακουφιστικό και αγχολυτικό, περισσότερο κι από όταν τα γράφω. Σε αυτή τη φάση που είμαι, καταγράφω σε χαρτί όχι μόνο πράγματα που έχω να κάνω αλλά και πράγματα (και καταταστάσεις και ανθρώπους και πόλεις) που έχω αποφασίσει να βγάλω από τη ζωή μου. Άλλωστε, όταν αδειάζεις το κεφάλι σου από σκέψεις και από περιττά πράγματα, βελτιώνεται πολύ η διάθεση σου και έχεις δύναμη να κάνεις παραπάνω πράγματα, να έχεις περισσότερη ενέργεια και διάθεση και να συγκεντρωθείς περισσότερο σε λιγότερους στόχους, που σημαίνει παραπάνω πιθανότητες να τους πετύχεις. Σκέψου το. Τι νόημα έχει να έχεις πολλά πράγματα μαζεμένα στη ζωή σου; Να έχεις πολλούς φίλους ή καλύτερα "φίλους" στο facebook, να κάνεις πολλά σπορ και να μην επικεντρώνεσαι σε 1-2, να βλέπεις 5 τηλεοπτικά προγράμματα που δεν έχουν να σου προσφέρουν τίποτα, και να μη βλέπεις 2, να αγοράζεις 5 περιοδικά και όχι 2, να μαζεύεις βιβλία που δε θα διαβάσεις στο τέλος; Εδώ ανοίγω μια παρένθεση. Έχω σκεφτεί το εξής : μαζεύουμε περιοδικά, βιβλία κτλ και ακόμα κι αν τα διαβάζουμε, επειδή είναι πολλά, στο τέλος δε μας μένει τίποτα. Είναι σα να μην τα διαβάσαμε ποτέ. Άλλωστε, τις περισσότερες φορές, δεν αξίζει να διαβάζεις κάτι αν δε μπορείς να το μοιραστείς με τους άλλους. Υπάρχουν βέβαια και αρκετές φορές που η ανάγνωση είναι καθαρά προσωπική υπόθεση και δεν χρειάζεται κανείς να μαθαίνει αυτά που διαβάζουμε, αφού μοιάζουν με μυστικά που θέλουμε να κρατήσουμε μόνο για μας. Σκεφτήκατε ποτέ κάποια ενδιαφέροντα και ξεχωριστά άρθρα που διαβάσατε σε περιοδικά, πόσο θα σας ωφελούσε αν τα διαβάζατε 3 και 4 φορές ανά διαστήματα; Έτσι θα αφομοιώνατε την πληροφορία που σας παρείχε πολύ καλύτερα και θα την εφαρμόζατε στη ζωή σας. Αυτό δεν είναι και το νόημα πολλών άρθρων; Σας παρέχουν πληροφορίες για να αλλάξετε κάτι στη ζωή σας. Αν συνέχεια βάζετε πληροφορίες στο κεφάλι σας, δε θα σας μείνει τίποτα στο τέλος. Κλέινω την παρένθεση και συνεχίζω. Δεν αξίζει να έχουμε πολλά πράγματα στη ζωή μας και να γεμίζουμε τον εγκέφαλο μας, γιατί θα κλατάρει. Όπως μπορεί να γίνει σε ένα υπολογιστή ή ένα κινητό. Αν σε ένα κινητό έχεις πάρα πολλές εφαρμογές (πολλές από τις οποίες σίγουρα περιττές) η μνήμη θα γεμίσει, και έτσι δε θα μπορείς να στέλνεις πια sms για παράδειγμα. Θα πρέπει αναγκαστικά να σβήσεις κάποιες εφαρμογές για να μπει το κινητό ξανά σε λειτουργία. Έτσι και ο εγκέφαλος. Δε θα αντέξει αν του βάζεις πολλά. Θα πάθεις blackout και πολύ πιθανό θα δημιουργηθεί άγχος ή καλύτερα κάποια αγχώδης διαταραχή. Έτσι γεννούνται τα ψυχολογικά προβλήματα στην εποχή μας και γι' αυτό συρρέουν ορδές στους ψυχιάτρους. Δε γίνεται να τα κάνεις όλα και δε γίνεται να είσαι καλός σε όλα, ούτε να τα προλαβαίνεις όλα. 24 ώρες έχει η μέρα και από αυτές 8 είναι για ύπνο. Όσο λιγότερα κάνεις, τόσο το καλύτερο. Σβήσε πράγματα από την καθημερινότητα σου. Όχι μόνο θα νιώσεις καλύτερα ψυχολογικά, αλλά θα κάνεις και οικονομία. Επικεντρώσου σε λίγα. Από τα 5 (ό,τι κι αν είναι αυτά) κράτα τα 2 ή τα 3. Δε γίνεται να είσαι και γονιός, και φοιτητής και εργαζόμενος, και διανοούμενος, και έξυπνος, και νοικοκυρά, και να μαγειρεύεις και να είσαι ο bob ο μάστορας. Και στο φινάλε χρειάζεται να έχεις τόσες πολλές ιδιότητες; Μπορεί να μη γίνεται να κάνεις αλλιώς, αλλά πολλές φορές είναι η ψευτοανάγκη να αποδείξουμε στους άλλους πόσο ικανοί και ταλαντούχοι είμαστε. Όταν απεμπλακείς από την ανάγκη να αποδεικνύεις πράγματα, τότε θα νιώσεις πραγματικά cool και τότε θα κάνεις λίγα πράγματα και πραγματικά καλά. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που τη βρίσκουν κάνοντας πολλά και διαφορετικά πράγματα, χωρίς να τους αγγίζει ιδιαίτερο το άγχος. Θα τους ακούσεις να λένε ότι τρέχουν όλη μέρα να τα προλάβουν όλα. Είναι και κάποιοι χοντρόπετσοι που το να ζούν μια κοπιαστική καθημερινότητα με πολλές ευθύνες σε μια μεγαλούπολη (εκεί είναι που οι άνθρωποι έχουν στρες και διαταραχές) δεν τους τρελαίνει, αλλά εδώ μιλάμε για το μέσο όρο.
Γράψε λοιπόν σε χαρτί όχι μόνο όσα έχεις να κάνεις τις επόμενες μέρες, αλλά και όσα σου χαλάνε τη ζωή και σε πάνε πίσω. Είτε είναι καταστάσεις, είτε άνθρωποι. Γράψε σαν άλλος Μεταξάς ένα μεγάλο "ΟΧΙ" και από κάτω όλα όσα θες να μην υπάρχουν στη ζωή σου και χωρίς τα οποία θα ζεις καλύτερα και θα γίνεις κάποιος άλλος. Ο επαναπροσδιορισμός του εαυτού σου αρχίζει με την εις άτοπον απαγωγή, με το να ξεκαθαρίσεις πρώτα τι δε θέλεις και δε σε εκφράζει. Έτσι θα καταλήξεις σε αυτό που θες και σε εκφράζει.
Αυτό δε θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορεί να πάρει χρόνο. Είναι μεγάλη η δύναμη της συνήθειας. Πολλές φορές υποσχέθηκα ότι θα σταματήσω να κάνω κάτι, αλλά αθετούσα την υπόσχεση ή απλά την ανέβαλα (κλασικός αναβλητικός). Αστο για την άλλη βδομάδα, άσε να μπει η νέα βδομάδα, ο νέος μήνας, άσε να γίνει 15 του μήνα που είναι πιο στρογγυλό, σκεφτόμουν. Δικαιολογούσα τον εαυτό μου, γιατί έβλεπα ότι οι συνθήκες δεν ήταν κατάλληλες για δυναμικές αλλαγές. Η τότε κατάσταση επέτρεπε ή σχεδόν εξανάγκαζε τη συνέχιση των ίδιων (κακών) συνηθειών και λαθών, γιατί ήθελα τις νέες καλές συνήθειες να τις ξεκινούσα όταν θα άλλαζαν τα πράγματα προς το καλύτερο. Αν μου πήγαιναν όλα στραβά τότε ή αν ένιωθα μπερδεμένος, δε με ένοιαζε να έκανα μια νέα αρχή με άλλες συνήθειες, οπότε συνέχιζα με τα παλιά. Έρχεται, όμως, η στιγμή που νιώθεις πραγματικά έτοιμος για νέα πράγματα. Νέες συνήθειες, νέα μέρη, νέοι άνθρωποι. Και τότε μπορείς πραγματικά να αφήσεις εντελώς πίσω σου αυτά που έγραψες στο τετράδιο κάτω από το "ΟΧΙ".
Αυτό που λένε ότι πρέπει να είσαι μέσα σε όλα και να έχεις πάρε-δώσε με όλα, δεν ισχύει. Δεν γίνεται να τα ξέρεις όλα, δε γίνεται να τα έχεις καλά με όλους, δεν γίνεται να ταιριάζεις με όλους, ούτε να τους ευχαριστείς όλους. Υπάρχει κάποια φάση της ζωής σου, που μπορεί να κρατήσει από μήνες μέχρι πολλά χρόνια, που θα συναναστρέφεσαι πολύ κόσμο, θα ζεις καταστάσεις, θα πηγαίνεις σε πολλά μέρη. Και μέσα σε όλα αυτά θα έχεις πάθει και καμιά κατάθλιψη, καμιά υπερκόπωση και καμιά από τις πολλές αγχώδεις διαταραχές. Και όταν με τα χίλια ζόρια, τα ξεπεράσεις κι αυτά, με πολλή βοήθεια, εσωτερικό ψάξιμο και πολύ πόνο, τότε θα μπορέσεις να πάρεις το τετράδιο στα χέρια σου και να γίνεις ο Μεταξάς της ζωής σου. Κάποτε θα πρέπει να πεις ένα οριστικό και μεγάλο όχι στα πράγματα που σε χαλάνε και σε καταστρέφουν ή απλά δεν σου "πάνε" (από τις σχέσεις με τους γύρω σου, τις σπουδές σου, το μέρος που θα μένεις μέχρι το στυλ ντυσίματος). Και πρόσεχε. Πες "ΟΧΙ", μην πεις "μάλλον". Μπορεί να ισχύει το "ποτέ μη λες ποτέ" αλλά ψυχολογικά δε θα σε βοηθήσει καθόλου αν δεν είσαι ξεκάθαρος με τους στόχους σου και με αυτά που αφήνεις πίσω σου οριστικά. Λέγε "δε θα το ξανακάνω ποτέ" κι ας έρθουν μετά τα πράγματα έτσι, που θα αναγκαστείς να το ξανακάνεις ή δε θα είναι καθόλου πρόβλημα αν το κάνεις. Εσύ, όμως, να έχεις στο μυαλό σου ότι αυτό το πράγμα έχει τελειώσει. Ονειρέψου νεά πράγματα, κάνε σχέδια για μια άλλη ζωή. Αυτό και μόνο είναι πολύ αγχολυτικό και ενθαρρυντικό και σε γεμίζει δύναμη και αισιοδοξία. Και να κοιτάς πολύ συχνά το μπλοκάκι με τα "ΟΧΙ" και με τους στόχους που έχεις βάλει. Αυτό κάνω κι εγώ. Πιάνει! Είναι και γαμώ τις φάσεις!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου