ΠΙΑΣΙΜΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ

Καλό μήνα αγαπητοί αναγνώστες αν και δεν ξέρω πόσοι και αν έχουν μείνει..Έχω χάσει επαφή με τη μπλογκόσφαιρα. Που είναι οι bloggers; Υπάρχουν ακόμα bloggers; Γράφουν; Γιατί σταμάτησαν το blogging; Για ποιους γράφω; Σε ποιους απευθύνομαι; Με διαβάζει κανείς ή τα γράφω για να τα βλέπω εγώ;

Η αλήθεια είναι ότι προβληματίστηκα πολύ για το αν θα συνεχίσω το blogging, αν αξίζει, αν το θέλω πραγματικά..

Πολύ καλό το instagram, αλλά τις σκέψεις, τα όνειρα σου, τους προβληματισμούς σου και τις ανησυχίες σου δεν είναι το κατάλληλο μέσο..

Το κατάλληλο μέσο για όλα αυτά και άλλα πολλά είναι το blog.

Κλείνω την παρένθεση και έχω να σας πω ότι προχθές έκανα ομαδικό πρόγραμμα στο γυμναστήριο για πρώτη φορά μετά από καιρό..Συγκεκριμένα έκανα ένα πρόγραμμα που γυμνάζει γλουτούς και κοιλιακούς..Ημουν ο μόνος άντρας στο γκρουπ.. Δεν έχω καταλάβει γιατί πάνε κυρίως γυναίκες σε αυτά τα ομαδικά..Τεσπα, το θέμα είναι ότι πιάστηκα και είμαι πιασμένος μέχρι και τώρα στο σημείο των ποδιών. Όταν κατεβαίνω σκάλες πχ νιώθω ένα ελαφρύ πόνο και τα πόδια μου σφιχτά.

Διάβασα ότι αυτό είναι κάτι φυσιολογικό να συμβαίνει μετά απο μεγάλη περίοδο αποχής από τη γυμναστική ή έπειτα από ενασχόληση με καινούργιες ασκήσεις και ότι λέγεται DOMS και ότι κρατάει 2-3 μέρες και ότι δε μπορείς να κάνεις κάτι ουσιαστικό για να το αντιμετωπίσεις.. περνάει μόνο του.

Δείτε εδώ το σχετικό άρθρο.

 

los suenos de Esteban 28/10

 Εγώ δεν βλέπω όνειρα. Ταινίες βλέπω. Ταινίες μικρού μήκους και μάλιστα από αυτές τις πολύ παράξενες..

Κάθε μέρα βλέπω όνειρα, δεν νομίζω να υπάρχει μια μέρα που να μη βλέπω και είναι πάντα παράξενα και αλλόκοτα..

Τα θυμάμαι αμυδρά όταν ξυπνάω αλλά αν δεν τα γράψω στο σημειωματάριο μετά από λίγο τα ξεχνάω.. γίνονται καπνός..

Σήμερα λοιπόν που ξύπνησα θυμόμουν μερικά από τα όνειρα που είδα, μερικές από τις μικρού μήκους ταινίες, έστω και όχι ολόκληρες..

Ταξίδευα με το λεωφορείο με έναν παλιό γνωστό μου που έχω να δω πάρα πολλά χρόνια και τον είχα γνωρίσει όταν έμενα Θεσσαλονίκη..

Λέγαμε τα νέα μας.. Με ρωτούσε για να μάθει την εξέλιξη διάφορων πραγμάτων..

Ξαφνικά χτυπάει το smartwatch μου και ήταν ένας άγνωστος αριθμός και ο γνωστός μου είπε να το απαντήσω γιατί μπορεί να ήταν κάτι σημαντικό..

Ήταν από το Μακεδονία tv, αν θυμάμαι καλά, και μου ζητούσαν να κάνω δηλώσεις για μια ανάρτηση που έκανα στα social media και που μάλλον έγινε viral και που μάλλον υπερασπιζόμουν κάποιον..

Εγώ δέχτηκα να μιλήσω αλλά μια τεράστια τσίχλα που μασούσα στεκόταν εμπόδιο..Προσπαθούσα να τη βγάλω έξω από το στόμα μου αλλά ήταν τόσο μεγάλη που έκανα πολύ ώρα να τη βγάλω..

Και κάπου εκεί ξύπνησα..

μετά ξανακοιμήθηκα και είδα κι άλλη μικρού μήκους ταινία αλλά δεν τη θυμόμουν μετά..

los suenos de Esteban

Επιτέλους επιστροφή στο μπλογκ και επιτέλους αποφάσισα να γράφω για τα όνειρα που βλέπω.

Βλεπω πολύ συχνά όνειρα, μπορεί και κάθε μέρα, αλλά τις περισσότερες φορές τα ξεχνάω. Τα θυμάμαι για μερικά λεπτά ή δευτερόλεπτα και μετά διαγράφονται οριστικά από το σκληρό δίσκο του μυαλού μου.

Σήμερα που ξύπνησα θυμόμουν τι όνειρο ειδα...βασικά δεν ήταν ένα αλλά πολλά όνειρα, αλλά θυμάμαι μια δυο σκηνές..και αποφάσισα να αρχίσω να γράφω τα όνειρα μου εδω στο μπλογκ.

 Τελος πάντων, για να μην τα πολυλογώ, ένα από τα όνειρα που είδα, μια σκηνή απο τα όνειρα που ειδα, ήταν ότι ήμουν σε ένα γκρουπ, κάτι σαν σχολική τάξη, δεν ήταν όμως οι συμμαθητές μου απο το σχολείο ή τη σχολή, ήταν κάποιοι γνωστοί και κάποιοι άγνωστοι και όλοι μαζί αποτελούσαμε μια ομάδα, ένα γκρουπ και κάναμε διαγωνισμό τραγουδιού. Καθένας είχε αναλάβει να πει ένα τραγούδι της επιλογής του μπροστά στους άλλους..

Διάφοροι και διάφορες λοιπόν άρχισαν να τραγουδάνε μπροστά μας τα τραγούδια που είχαν επιλέξει και πλησίαζε η σειρά μου και δεν είχα επιλέξει τραγούδι, ενώ ντρεπόμουν κιόλας, γιατί δεν είχα ξανατραγουδήσει μπροστά σε κόσμο και δεν ήξερα αν τραγουδάω καλά και πώς ακούγεται η φωνή μου..

Είχα σκεφτεί να πω ένα γαλλικό τραγούδι και ένας από την ομάδα το είπε πριν απο μένα..

Μετά σκέφτηκα να πω ένα ιταλικό τραγουδι που ξέρω τα λόγια απέξω..

Το θέμα είναι ότι ντρεπόμουν, οπότε σκέφτηκα να αποχωρήσω από την ομάδα και να μην τραγουδήσω, όπως κάνανε και άλλοι..

 Μάλιστα μια κοπέλα γνωστή μου αποφάσισε να μας δείξει να ακούσουμε ένα μουσικό κομμάτι που της άρεσε, παρά να τραγουδήσει..

Η ώρα περνούσε και έφτανε η σειρά μου να τραγουδήσω και είχα πλέον αποφασίσει να μην το κάνω. Δεν άντεχα στην ιδέα ότι μπορεί να τραγουδήσω άσχημα και ήθελα να ξέρω πώς ακούγεται η φωνή μου..

 

Η άλλη σκηνή που θυμάμαι είναι να περπατάω και να τρέχω σε άγνωστους δρόμους που ομως ήταν δρόμοι της πόλης μου που δεν είχα ξαναδει και τότε διαπίστωσα πόσο μεγάλη και χαοτική είναι η πόλη που ζω. Νομίζω πως αυτό το είδα επειδή είχα μια συζήτηση με το θείο μου προχθες για τον πληθυσμό της πόλης.

 

 

el diario de Esteban

 Δεν ξέρω τί παθαίνω και ξυπνάω στις 6 παρά τις τελευταίες μέρες..

Ευτυχώς είναι ο φούρνος της γειτονιάς ανοιχτός και πάω και παίρνω κάτι.

Σήμερα πήρα ένα κρουασάν και ένα μίλκο.

Πάρε και εσυ μίλκο και κάτσε να στα πω.

Έμαθα ότι ο Μάριος από τον φούρνο έφυγε. Πόσο να αντέξει κανείς εκεί πέρα; Κάθε μέρα να φτιάχνεις καφέδες καταντάει κουραστικό. Ειδικά αν έχεις σπουδάσει κάτι και έχεις άλλα επαγγελματικά σχέδια. Ο Μάριος δεν ήξερα αν και τι έχει σπουδάσει, αλλά γενικά η δουλειά εκει πέρα πρέπει να είναι ζόρικη, αφού ο φούρνος αυτός είναι ανοιχτός 365 μέρες το χρόνο, από τις 6 το πρωι μέχρι τις 11 το βράδυ. Και έχει πολύ ορθοστασία. Και πρέπει συνεχώς να φτιάχνεις καφέδες. Και όλοι πλεον παίρνουν τον ίδιο. Φρέντο εσπρέσο. Πρέπει να είμαι από τους πολύ λίγους που παίρνουν φραπέ.

Επίσης πρέπει να είμαι από τους πολύ λίγους που νιώθουν (από φέτος) ότι το 24ωρο της μέρας είναι πάρα πολύ μεγάλο. Οι περισσότεροι θεωρούν ότι δεν είναι αρκετό και δεν τους φτάνει. Εγώ φέτος βίωσα αυτό, τη μέρα να μου φαίνεται τεράστια και να μην ξέρω τι να κάνω για να περάσει.. Με απλα λόγια βαριόμουν αφόρητα και δεν ήξερα τί να κάνω με τον άπλετο ελεύθερο χρόνο που είχα..

Άνεργος γαρ...Γι' αυτό ανυπομονούσα να τελειώσει το καλοκαίρι και να μπει το φθινόπωρο για να αρχίσουν τα επιδοτούμενα μαθήματα υπολογιστών..

Ναι, είμαι επίσης απο τους πολύ λίγους που δεν ευχόμουν να μην τελειώσει το καλοκαίρι αλλα να τελειώσει επιτέλους..Είναι και αυτή η ζέστη που δεν αντέχεται..

Επίσης από φέτος άρχισα να έχω θεμα με τον ύπνο. Άρχισα να παίρνω χάπια για να κοιμηθώ..δεν ξέρω τι φταίει και δυσκολεύομαι να κοιμηθώ..ίσως το ότι δεν κουράζομαι αρκετά; Γι' αυτό σκέφτομαι να ξεκινήσω γυμναστήριο. Το περπάτημα δεν αρκεί για να κουραστώ.

I don't know what's wrong with me and I've been waking up at 6 for the last few days..

Luckily the bakery in the neighborhood is open and I go and get something.

Today I got a croissant and a milkshake.

Take some milk too and sit down and I'll tell you.

I learned that Marios from the bakery left. How long can one last over there? Making coffee every day is getting tiring. Especially if you have studied something and have other career plans. I didn't know if Marios had studied, but in general the work over there must be hard, since this bakery is open 365 days a year, from 6 in the morning until 11 at night. And it has a lot of posture. And you have to constantly make coffees. And everyone gets the same one. Fredo espresso. I must be one of the very few who gets a frappe.

I must also be one of the very few who feel (as of this year) that the 24 hours of the day are too long. Most people think that it is not enough and it is not enough for them. I experienced this this year, the day seems huge to me and I don't know what to do to pass it.. In simple words, I was unbearably bored and I didn't know what to do with the abundant free time I had..

Unemployed ...That's why I couldn't wait for the summer to be over and fall to start for the subsidized computer classes..

Yes, I'm also one of the very few who didn't wish for summer to end, but for it to finally end.. It's also this heat that I can't stand..

Also from this year I started to have a problem with sleep. I've started taking sleeping pills..I don't know what's wrong and I'm having trouble sleeping..maybe it's that I'm not tired enough? That's why I'm thinking of starting a gym. Walking is not enough to tire me out.

No sé qué me pasa y me he estado despertando a las 6 durante los últimos días...

Por suerte la panadería del barrio está abierta y voy a buscar algo.

Hoy compré un croissant y un batido.

Toma un poco de leche también y siéntate y te lo diré.

Me enteré que Marios de la panadería se fue. ¿Cuánto tiempo puede durar uno allí? Hacer café todos los días es agotador. Sobre todo si has estudiado algo y tienes otros planes profesionales. No sabía si Marios había estudiado, pero en general el trabajo allá debe ser duro, ya que esta panadería está abierta los 365 días del año, desde las 6 de la mañana hasta las 11 de la noche. Y tiene mucha postura. Y hay que hacer cafés constantemente. Y todos reciben el mismo. Espresso Fredo. Debo ser uno de los pocos que recibe un frappe.

También debo ser uno de los pocos que sienten (a partir de este año) que las 24 horas del día son demasiado largas. La mayoría de la gente piensa que no es suficiente y que no es suficiente para ellos. Esto lo viví este año, el día me parece enorme y no sé que hacer para pasarlo.. En palabras simples, estaba insoportablemente aburrido y no sabía que hacer con el abundante tiempo libre que tenía. ..

Desempleado... Por eso no veía la hora de que acabara el verano y el otoño para empezar las clases de informática subvencionadas..

Sí, también soy de los poquísimos que no deseaban que se acabara el verano, sino que por fin acabara.. También es este calor que no soporto..

También a partir de este año comencé a tener un problema con el sueño. Empecé a tomar pastillas para dormir... No sé qué me pasa y tengo problemas para dormir... ¿Quizás es que no estoy lo suficientemente cansado? Por eso estoy pensando en montar un gimnasio. Caminar no es suficiente para cansarme.

COMEBACK ΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ!

Επιστροφή στη μπλογκοσφαιρα και μαζί με μενα επιστρέφει και ο μέγιστος ιντερνετικός σταρ Τηλέμαχος.

Η συνεντευξη πραγματοποιήθηκε στην όμορφη Νάξο.

Τηλέμαχε πώς είσαι; Πως αισθάνεσαι;

Είμαι πολύ καλά. Μετά από πολλά χρόνια ήθελα να κάνω ένα δυνατό comeback. Αισθάνομαι τυχερός γιατί αυτά τα χρόνια πέρασα καλά, γέμισα εμπειρίες..

Πώς ήταν αυτά τα χρόνια; Εύκολα; Δύσκολα;

Είχε πολλές δυσκολίες, ήταν και καλά όμως επειδή γέμισα εμπειρίες, δηλαδή άρχισα να δουλεύω, σεξουαλικά πολλές εμπειρίες, άρχισα να ταξιδεύω στον κόσμο, Βιέννη, Παρίσι, Λονδίνο, Ρώμη...άρχισα να δουλεύω, έχω κάνει 7 δουλειές, άρχισα να διαβάζω ιατρική, ιστορια, φιλοσοφία, ψυχολογία..την αγγλική γλώσσα..επίσης άρχισα να γυμνάζομαι, πήγα και στο δικό μου σπίτι..Είχα και τα κακά μου βέβαια, δε μπορώ να πω..Bullying..

Το βιώνεις στον εργασιακό σου χώρο;

Βεβαιως. Και στον εργασιακό χώρο και στον κοινωνικό χώρο γενικότερα..

Θέλω να μου πεις αν πέρασες covid.

Ναι πέρασα δυο φορές.

Ήταν σοβαρά;

Η πρώτη ήταν πολύ σοβαρή, τη δεύτερη την πέρασα χωρίς καν να το καταλάβω.

Είσαι από αυτους που πιστεύουν οτι υπάρχει κορωνοιός;

Ως ένας μικρός Αϊνστάιν, πιστεύω ότι βεβαίως και υπάρχει, αφού το πέρασα κιόλας..

Τώρα χαίρεις άκρας υγείας..

Ναι.

Ψυχολογικά πως είσαι;

Ψυχολογικά έχω τα σκαμπανεβάσματα μου, σαφώς, αλλά το παλεύω γιατί έχω μια τρέλα..

Πώς είναι τα πράγματα στη δουλειά σου;

Πιο τραγικά δεν πάει..Πάσχουν όλοι. Είναι όλοι ψυχασθενείς και καλούμαι εγώ να ανταπεξέλθω εκεί μέσα στις υποχρεώσεις μου.

Είναι δηλαδή ένα άσχημο εργασιακό περιβάλλον, έτσι;

Και πού δεν είναι..; Οι περισσότερες δουλειές αποτελούνται από ψυχασθενείς..οπότε καλείσαι να τα βγάλεις πέρα με το Δαφνί, το Δρομοκαιτειο και τα άλλα ψυχιατρικά ιδρύματα..

Θες να πεις ότι οι εργαζόμενοι βγάζουν τα ψυχολογικά τους στη δουλειά, τα κόμπλεξ τους..

Εντελώς.

Και πώς την παλεύεις εκεί;

Τους τακτοποιώ βρίζοντας.

Δε μενεις δηλαδή αμέτοχος..

Δε μένω αμέτοχος πάντα. Αν μου πουν κάτι βαρύ, τους γ**** ανάποδα, αν μου πουν κάτι ελαφρύ, δεν ασχολούμαι, δε χαλάω τη ζαχαρένια μου. Τα ελαφριά είναι πάρα πολλά και συνέχεια θα έπρεπε να τσακώνομαι, άρα δεν ασχολούμαι..

Κατα τ'άλλα είσαι ευχαριστημένος με τη δουλεια σου;

Είμαι ναι.

Και τώρα ήρθε η στιγμή που περιμένουν όλοι οι θαυμαστές σου, να σχολιάσεις τα τηλεοπτικά πρόσωπα και τους διάσημους. Ξεκινάω από την επιστροφή της Ρούλας Κορομηλά στην τηλεόραση...

Η Κορομηλά δεν έχει να προσφέρει κάτι στην τηλεόραση πια. Ο,τι ήταν να προσφέρει, το προσέφερε. Είναι αδιάφορη τελείως. Δεν υπάρχει λόγος να βρίσκεται στην τηλεόραση. Δε θα τη βλέπει κανείς. Δεν έχει ταλέντο πια. Δεν έχει λόγο ύπαρξης. Θα ήταν καλή στο να κάνει κριτική. Το να είναι μπροστά στο γυαλί δεν ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα.

Πάμε τώρα σε ένα άλλο πρόσωπο που επανήλθε στην επικαιρότητα, στη Τζούλια Αλεξανδράτου η οποια έμεινε έγγυος..Τι έχεις να πεις γι'αυτή;

Ήταν μια πανεμορφη γυναίκα, όμως τη θεωρώ τελείως άμυαλη, δε μπορεί να σταθεί επαγγελματικά στο χώρο..Πρέπει να αποσυρθεί εντελώς, να σβήσει όλα τα σοσιαλ μίντια της, να γίνει μια του σπηλαίου..δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Μόνο βρισιές ακούω από αυτή στα σοσιαλ μίντια. Μόντελινγκ δε μπορεί να κάνει γιατί δεν είναι αυτό που ήταν. Είναι ένα θλιβερό πρόσωπο. Δεν έχω να σχολιάσω κάτι άλλο.

Η Ιωάννα Τούνη πώς σου φαίνεται;

Δεν μου αρέσει σαν προσωπικότητα. Λυπάμαι τον Αλεξάνδρου. Τη θεωρώ μεγάλη ψωνάρα. Δεν τη θεωρώ ινφλουενσερ. Ινφλουενσερ είμαι εγώ.

Η Ελένη Μενεγάκη επέστρεψε στην τιβι. Πώς σου φαίνεται;

Την έχουμε φάει πολύ στη μάπα. Τη βαριέμαι απίστευτα. Δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης.

Η Δανάη Μπάρκα πώς σου φαίνεται;

Δεν μου αρέσει η σκέψη της, ούτε η εικόνα της. Κατακρίνει τα μοντέλα, τις πλαστικές..

Δεν σ'αρέσει που πλασάρει τα κιλά της σαν κάτι το νορμάλ..

Ναι..Αυτό που εγώ πιστεύω είναι το παν μέτρον άριστον.. Επίσης πιστεύω ότι ο καθένας μπορεί να κάνει ο,τι θέλει παρολα αυτά. Είτε να τρώει παρά πολύ, είτε να μην τρώει καθόλου. Είναι δικαίωμα του καθενός. Δεν κατακρίνω ούτε το πάχος ούτε την ομορφιά. Αυτή κατακρίνει την πλαστική ομορφιά, επειδή τη ζηλεύει.. Ζηλεύει που δεν τολμά να τα κάνει η ίδια.. Μου αρέσει ο άλλος να καταλαβαίνει το πρόβλημα του. Αυτή δεν καταλαβαίνει το πρόβλημα της.. και το θεωρεί φυσιολογικό..

Η Βανδή πώς σου φαίνεται με το νέο της σύντροφο;

Δεν έχω να πω κάτι κακό. Μου είναι συμπαθής. Τον σύντροφο της δεν τον ξέρω.

Η Άννα Βίσση πώς σου φαίνεται που τραγουδάει ακόμα;

Δεν έχω λόγια. Είναι φοβερή προσωπικότητα, φοβερή φωνή, φοβερό ταλέντο. Από τη στιγμή που μπορεί και τραγουδάει ακόμα, καλά κάνει.

Η Αννίτα Πάνια πώς σου φαίνεται που δεν κάνει πια παρατράγουδα;

Τη συμπαθώ την Αννίτα αλλά θα την ήθελα να κάνει τρασ τιβι. Είναι συνυφασμένη με αυτό. Θα την ήθελα σε εντελώς σουρεαλ εκπομπή. Να βγαίνει από χαρτόνια, να τους κατεβάζει από τσουλήθρες, να ειρωνεύεται φουλ. Έτσι τη γνωρίσαμε και έτσι την αγαπήσαμε. Σε αυτό έχει ταλέντο..αυτό της πάει..

Πάμε τώρα στα ερωτικά σου. Έχεις σχέση;

Έχω ναι. έχω σχέση με το σεξ.

Εννοώ σταθερή σχέση.

Έχω σταθερή σχέση με το σεξ.

Εννοώ ρομαντική σχέση.

Όχι, δεν έχω.

Θέλεις όμως;

Εγώ θελω. Οι άλλοι δεν θέλουν.

Μήπως τους τρομάζει η διασημότητα σου;

Τους τρομάζει ότι είμαι ιδιαίτερος..δεν είμαι νορμαλ. Είμαι ιδιότροπος και αυτό δεν τους αρέσει.

Θέλω να μου απαντήσεις στις φήμες που θέλουν να σου έχει γίνει πρόταση για κριτής στο Gntm.

Ισχύει. Γενικά μου έχουν γίνει πολλές προτάσεις αλλά εγώ αρνούμαι επειδή ξέρω τί μου πάει και τί όχι. Είμαι ταγμένος στο ίντερνετ άλλωστε.

Κλείνοντας θέλω να δωσεις το μήνυμα σου στους χιλιάδες θαυμαστές σου.

Υγεία, χαρά, διασκέδαση και πολύ σεξ.

Καφενεια κ καφετεριες..και κομπολογια..

Εκτος απο τις καφετεριες υπαρχουν και τα καφενεια. Και στα δυο μπορεις να κατσεις να πιεις τον καφε σου μονος ή με παρεα αλλα ειναι δυο εντελως διαφορετικα μερη. 

Στα καφενεια κατα το πλειστον συχναζουν γεροι που πινουν ελληνικο καφε και συζητανε για κομματα και ομαδες. Υπαρχουν περισσοτερο στα χωρια αλλα πολλα θα δεις και στις μεγαλες πολεις. Εκει θα δεις και γερους που παιζουν κομπολοι. Κανενα προβλημα αφου το κανουν στο συγκεκριμενο μερος και μεταξυ αλλων ανθρωπων που μπορουν να το ανεχτουν. 

Το προβλημα ειναι οτι πολλοι απο αυτους τους γερους αφηνουν τα καφενεια και πανε προς καφετερια μερια...Και το χειροτερο; Κουβαλανε μαζι τους και αυτο το απαισιο ελεεινο αθλιο πραγμα που λεγεται κομπολοι και ουτε ξερω ποιος το ανακαλυψε και γιατι υπαρχει στη ζωη των ανθρωπων αν και απ' ο,τι ξερω ειναι ανακαλυψη των τουρκων και καθιερωθηκε δυστυχως στην ελλαδα επι τουρκοκρατιας. Ενα απο τα πολλα υποθετω αρνητικα της τουρκοκρατιας. 

Δεν εχω κανενα προβλημα με τους ηλικιωμενους ανθρωπους. Πολλοι απο αυτους μαλιστα μου ειναι πολυ συμπαθεις. Γενικα δεν εχω θεμα με την ηλικια και δεν ειμαι ρατσιστης της ηλικιας. Εχω θεμα με την αγενεια. Και θεωρω μεγαλη αγενεια να εισαι σε ενα χωρο μαζι με αλλους και να παιζεις κομπολοι..Αυτος η ηχος που κανει...ειναι τοσο μα τοσο ενοχλητικος...

Και εκτος απο τον ηχο που ειναι αφορητα ενοχλητικος ειναι και το ιδιο το θεαμα που ειναι αποκρουστικο. Το θεωρω σαν θεαμα αποκρουστικο, αηδιαστικο, παρωχημενο, παραδοσιακο αλλα με την κακη εννοια του ορου γιατι η παραδοση δεν ειναι παντα καλη και αξια να διατηρειται..ειναι μια απαισια συνηθεια που ποτε δε θα δεις σε μια ευρωπαικη χωρα οπως η Γαλλια, η Γερμανια, η Ισπανια, η Ιταλια, η Αυστρια, η Σουηδια κτλ. Ειναι δειγμα υποαναπτυκτης απολιτιστης χωρας...ειναι μια ακομα αποδειξη οτι δεν ειμαστε μια κανονικη ευρωπαικη χωρα...οτι δικαιολογημενα εχουμε τον τιτλο "Ελλαδισταν"... 

Καθε φορα που βλεπω ενα γερο να καθεται διπλα μου και να παιζει ανενοχλητος το κομπολοι του σα να μην εχει διπλα του αλλους ανθρωπους και χωρις να περναει απο το ανυπαρκτο μυαλο του οτι μπορει να τους ενοχλει, μου ερχεται να παω να το παρω απο τα χερια του και να το πεταξω στα σκουπιδια και μετα να τον βρισω και να του πω "γερο γυρνα στο καφενειο σου και ασε τις καφετεριες"... 

Η σημασία του πρωινού στο αδυνάτισμα: ανάδειξη των δημητριακών ολικής αλέσεως ως καλύτερο πρωινό - Καλή Ζωή | Fitness - InStyle.gr

Η σημασία του πρωινού στο αδυνάτισμα: ανάδειξη των δημητριακών ολικής αλέσεως ως καλύτερο πρωινό - Καλή Ζωή | Fitness - InStyle.gr: Η καθημερινή κατανάλωση πρωινού μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης  παχυσαρκίας και αντίστασης στην ινσουλίνη.