ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ

Την παρακατω ιντερνετικη συνομιλια την ειχα με την Πηνελοπη, μια κοπελα που γνωρισα στο ιντερνετ και με την οποια εχουμε πολλα κοινα. Εχει και αυτη τα θεματα της. Τα ατομα που εχουν προβληματισμους και ανησυχιες με τραβανε ακομα. Δε με πειραζει. Γουσταρω αυτα τα ατομα. Αλλα πολλες φορες θα ηθελα να ηταν πιο καλη παρεα. Πολλοι απο αυτους δεν ειναι καλη παρεα απο κοντα. Εχω γνωρισει πολλα τετοια ατομα. Θα μου αρεσε αν εκτος απο την ιδιαιτερη προσωπικοτητα τους, ηταν και ευχαριστη παρεα. Παραδειγμα η Ανθουλα, με την οποια περνουσα παντα χαλια. Εχω περασει πολλες προβληματικες φασεις, γι' αυτο ταιριαζα με προβληματικα ατομα. Αλλα τι να το κανεις αν δεν περνας καλα μαζι τους κι αν σε κανουν να νιωθεις χειροτερα; Οπως και να 'χει μου αρεσει να μιλαω με την Πηνελοπη, γιατι εχει εναν ιδιαιτερο τροπο σκεψης και ταυτιζομαι πολλες φορες μαζι της, αν και πολλες φορες με ριχνει με οσα λεει.


-Να σε ρωτησω; Εσυ για ποιο λογο ζεις;
-Επειδη εχω περιεργεια για το μετα. Εσυ;
-Το μετα εγω εχω καταλαβει οτι ειναι ιδιο με το πριν και το τωρα. Οποτε δεν εχω περιεργεια για το μετα. Αλλωστε εξαρταται απο τις επιλογες μας.
-Περιεργεια οχι μονο για μενα αλλα και για τους αλλους.
-Περιεργεια για να μαθεις πραγματα ή για να δεις τι θα γινει στον κοσμο;
-Να δω τι θα κανουν καποια ατομα που γνωριζω στο μελλον, τι θα αλλαξει στην κοινωνια, πως θα τελειωσει το ταδε σιριαλ κτλ. Ειμαι περιεργος απο τη φυση μου. Εσενα τι σε κραταει στη ζωη;
-Ο φοβος μου για το θανατο. Αν δεν φοβομουν να πεθανω θα αυτοκτονουσα. Δηλαδη οχι η αγαπη για τη ζωη αλλα ο φοβος για το θανατο. Ειδες ειρωνεια;
-Ναι...
-Πραγματικα δε μπορω να καταλαβω γιατι μαθαινουμε τοσα πολλα πραγματα για το συμπαν και τον κοσμο και πώς λειτουργει. Δηλαδη ειμαστε κομματια του κοσμου, ωστοσο μονο εμεις απο ολα τα ειδη μαθαινουμε. Ειμαστε κομματια ενος κοσμου που γεννηθηκε απο μονος του και λειτουργει απο μονος του. Κι εμεις προσπαθουμε να τον καταλαβουμε σα να ειμαστε κατι εξω απο τον κοσμο και δε μενουμε απλα στο να ζησουμε. Εγω πιστευω οτι ο φοβος μας για το θανατο μας οδηγει στο να προσπαθουμε να ελεγξουμε ολο τον κοσμο. Γιατι ποιο αλλο ζωο στον πλανητη ξερει πώς δουλευει ενα αλλο ζωο; Και στο κατω κατω ο,τι μαθαμε μας το διδαξανε; Δεν γεννηθηκαμε με τη γνωση. Που σημαινει οτι η γνωση δεν ειναι στη φυση μας. Εγω πιστευω οτι υπαρχουν καποια αλλα οντα που κατεχουν τη γνωση και μας τη δωσανε καποια στιγμη.
-Τι οντα;
-Ξερω γω...Παντως οχι ανθρωπινα. Δηλαδη επειδη ακριβως ειμαστε κι εμεις θηλαστικα ζωα, δεν διαφερουμε και πολυ απο αυτα. Κι αν δε μας μαθαινανε να μιλαμε θα μουγκανιζαμε σαν τα ζωα. Ποιος πρωτοδιδαξε στους ανθρωπους να μιλανε; Μαθανε απο μονοι τους;
-Ποιος;
-Ξερω κι εγω. Καποιος αλλος παντως, οχι ανθρωπος. Καποιος που ειναι εξω απο το συμπαν και την υλη. Γιατι η υλη απαιτει τροφη, το σωμα μας απαιτει τροφη. Το ενα ζωο τρωει το αλλο για να ζησει, κατι το οποιο δεν ειναι δικαιο κατ' εμε.
-Δηλαδη αποκλειεται μονος του ο ανθρωπος να το καταφερε αυτο;
-Δεν ξερω, δε μπορω να το εξηγησω. Εκτος κι αν ο πρωτος ανθρωπος δεν ηταν μωρο αλλα κανονικος ανθρωπος που ηξερε να μιλαει. Τελος παντων, αφου δεν ξερουμε και ουτε θα μαθουμε και ποτε ας μη ζαλιζομαστε.

Χθες ξαναμιλησαμε :

-Χαλια ημουν σημερα. Γυρισα απο τη σχολη αργα, εφαγα και μετα αρχισα να κλαιω. Ξεσπασα και τωρα ειμαι καλυτερα.
-Γιατι;
-Γιατι δε μου αρεσει η ζωη...Σκεφτομαι συνεχεια οτι θα δουλευω σε ολη μου τη ζωη και με πιανει απελπισια. Δεν το αντεχω οτι θα δουλευω. Γι' αυτο κιολας το εχω καθυστερησει τοσο πολυ. Δε μπορω να φανταστω τον εαυτο μου να ασχολειται με ενα πραγμα μονο σε ολη του τη ζωη. Ειναι καταπιεστικο. Μαλλον δεν εχω μαθει να σκεφτομαι λογικα και ομορφα.

ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΕΣ ΜΟΥ

Συμπαθω και τις δυο συναδελφους μου στη δουλεια. Την Αγγελα και την Κατερινα.

Η Αγγελα ειναι τσαμπουκαλεμενη αλλα πολυ ευαισθητη συναμα (αυτο το συναμα το χρησιμοποιουσαν κατι φυτα στο σχολειο οταν εγραφαν εκθεσεις). Λατρευει τα παιδια της και το σκυλο της. Μιλαει δυνατα, κανει αστεια. Οταν δεν ειναι απασχολημενη στη δουλεια, μπαινει στα σαιτ και διαβαζει ειδησεις. Απο πολιτικες μεχρι λαιφσταιλ. Μπαινει κυριως στο lifo, στο newsit, στο tlife και αλλα.

Η Κατερινα ειναι πολυ γλυκια και καλοσυνατη κοπελα. Παντα γλυκομιλητη και ευγενικη με ολους. Μπαινει και αυτη σε διαφορα σαιτ οταν δεν ειναι απασχολημενη, κυριως σε gossip και λαιφσταιλ θεματολογιας. Σε αυτα δηλαδη που μπαινω κι εγω.

Μεσα απο τη δουλεια του καθενος και τις συζητησεις που γινονται αναμεσα στους συναδελφους καταλαβαινεις ποιο θεμα ή ποια θεματα ειναι αυτα που απασχολουν περισσοτερο την κοινη γνωμη.

Ενα απο τα θεματα συζητησης ειναι φυσικα η υποθεση του Βαγγελη Γιακουμακη.

Η Αγγελα ειπε χθες, διαβαζοντας την ειδηση με τη μανα του παιδιου που ελεγε οτι ειναι περηφανη γι' αυτον, οτι αυτο επρεπε να το πει νωριτερα. "Πρεπει να λες συνεχεια στα παιδια σου οτι εισαι περηφανος γι' αυτα. Εγω τους λεω, δε με νοιαζει αν ειστε κακοι μαθητες, αρκει να ειστε καλα παιδια".

Η Αγγελα αγαπαει πραγματικα τα παιδια της. Ειναι ανοιχτομυαλη αλλα και προστατευτικη. Ασχολειται πολυ μαζι τους, ανησυχει γι' αυτα, αλλα δε γινεται καταπιεστικη (απ' οτι καταλαβα).

Εχει πει οτι τα παιδια σου πρεπει να τα αγαπας οπως κι αν ειναι, να τα αφηνεις ελευθερα να επιλεξουν το δρομο τους.

Εχει πλακα η Αγγελα. Εκει που την ακους να βριζει με αυτο τον ιδιαιτερο αστειο τροπο της, μετα την βλεπεις να ανησυχει για το μεγαλο της γιο που ειναι φανταρος και να κλαιει αν ο μικρος της γιος αρρωστησε.

Η Κατερινα ειναι πολυ καλη κοπελα. Παντα εχει εναν καλο λογο για ολους, αλλα κι αυτη μπορει να θυμωσει με κατι ή να τα βαλει με καποιον. Εχει σπανια καλοσυνη και ευγενεια παντως.

ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΦΙΛΕ ΜΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗ

Το γεγονος του θανατου του Βαγγελη Γιακουμακη προκαλει εντονο προβληματισμο για την κοινωνια που ζουμε. Για το τι τερας ειναι ο ανθρωπος (δειτε αυτους που λεγανε υβριστικα σχολια για το παιδι μετα το θανατο του). Οχι ζωα οπως λενε μερικοι. Ειναι αδικο να προσβαλουμε τα ζωα. Τα ζωακια εχουν ψυχη, εχουν συναισθηματα. Αν ομως σε ενα σκυλακι δωσεις αγαπη, θα στην ανταποδωσει και με το παραπανω. Αν ομως το κακοποιησεις, αν το αγνοησεις, αν το παραμελεις, τοτε θα βγαλει μισος, θα γινει επιθετικο. Ή απλα θα πεσει σε θλιψη, μια θλιψη που δε θα μπορεσει να εκφρασει με λογια.

Και ο Βαγγελης, αυτο εκανε. Υπεφερε σιωπηλα. Ξερετε τι ηταν χειροτερο απο αυτα που περνουσε; Το οτι ηταν εντελως μονος του και απροστατευτος. Αν μονο ενας ανθρωπος, ενας αληθινος φιλος, ενας καθηγητης με ανθρωπια και καλοσυνη, βρισκοταν στο δρομο του θα αρκουσε για να τον σωσει. Ηταν ατυχος πολυ. Ομως καθε αλλο παρα δειλος ηταν. Ειχε πολυ εσωτερικη δυναμη μεσα του. Και μεγαλη αξιοπρεπεια και καλοσυνη. Αυτα...πληρωσε με θανατο. 

Ο φιλος μας, ο Βαγγελης, το παιδι που ολοι συμπαθησαμε χωρις να τον ξερουμε, ηταν ενας πραγματικα ηρωας και ειμαι σιγουρος πως το οτι εδωσε τελος στη ζωη του ηταν μια λυση απελπισιας, γιατι παντα οταν εισαι σε μεγαλη απελπισια το κανεις αυτο. Δε θα ηθελε με τιποτα να στεναχωρησει τους γονεις του. Γι' αυτο αλλωστε και εκρυβε οσα περνουσε. Για να μην τους στεναχωρησει.

Απο τις φωτογραφιες και απο τις περιγραφες των οικειων του Βαγγελη, ολοι καταλαβαμε οτι προκειται για ενα σπανιας καλοσυνης παιδι. Δε χρειαζεται να γνωριζεις φυσιογνωμια για να δεις στα ματια του την καλοσυνη. Ενα παιδι που πιστευε πολυ στο Θεο.Πως γινεται ο Θεος να επιτρεπει να φευγει απο τη ζωη αυτο το παιδι, και οχι καποιος που βλαπτει τους αλλους και εχει μεσα του κακια την οποια σκορπα; Ισως για να τον παρει κοντα του στον Παραδεισο...για να φυγει απο την επιγεια κολαση...Ισως για να δωσει ενα μεγαλο μαθημα στην ανθρωποτητα. Αλλα γιατι ετσι; Γιατι με το θανατο του;

Το παιδι αυτο, μας εδωσε ενα γερο χαστουκι. Μας ξυπνησε απο τον υπνο που κοιμομασταν για χρονια. Μας εφερε δακρυα, θλιψη, οργη, πονο και πολλες γονιμες σκεψεις. Επιτελους καποιοι γονεις που ηταν για χρονια στον κοσμο τους, που ασχολουνταν με τι βαθμους θα παρει το παιδι τους και αν θα περασει στο πανεπιστημιο και ποσες ξενες γλωσσες θα μαθει, αλλα ποτε δεν αναρωτηθηκαν πως περναει το παιδι τους οταν το κουδουνι χτυπαει, επιτελους αρχισαν να μαθαινουν για τον σχολικο εκφοβισμο.

Τα περασμενα χρονια, που δυστυχως ετυχε εμεις να πηγαινουμε σχολειο, ο ορος bullying δεν υφιστατο, υπηρχε αγνοια και σοκαριστικη αδιαφορια. Βεβαια, ακομα και τωρα με οσα εχουν γινει, δεν πιστευω οτι θα αλλαξουν εντελως τα πραγματα, καθως οι νοοτροπιες καποιων δεν αλλαζουν. Και τα παιδια ομως που ειναι τωρα πιο ενημερα, μπορουν να κανουν αυτο που δεν καναμε εμεις, οταν πηγαιναμε στα σχολεια, στα οποια σημειωτεον ουτε πολλα (ουσιαστικα) πραγματα μαθαμε, ουτε και βγηκαμε προετοιμασμενοι για τη ζουγκλα των ενηλικων. Τωρα αυτα τα παιδια ξερουν οτι μπορουν και πρεπει να αντιδρασουν σε οσους τους ασκουν σωματικη αλλα και λεκτικη βια.

Σε αγαπησαμε, Βαγγελη, χωρις να σε ξερουμε. Και σου υποσχομαστε πως δε θα σε ξεχασουμε. Λενε οτι η ιστορια σου θα ξεχαστει επειδη θα ερθει αλλο ενα θεμα να την επικαλυψει. Ειναι στο χερι μας να μην το αφησουμε. 

Λενε οτι υπαρχουν ποινικα κενα.Υπαρχει ομως και η θεια δικη. Υπαρχει η κοινωνικη τιμωρια. Αυτοι που φταινε για το θανατο σου θα πληρωσουν και δε χρειαζεται η τιμωρια να ειναι τιμωρια συμφωνα με το Νομο.Με ενοχες...με κοινωνικη καταδικη...Κι εκει θα αποδειχτει οτι τελικα υπαρχει Θεος. Και οτι υπαρχει πραγματικη Δικαιοσυνη, οχι αυτη που ειναι γραμμενη σε βιβλια.

Μας πονεσε παρα πολυ ο θανατος σου, κι ας μαθαινουμε καθημερινα απο τις ειδησεις για ενα σωρο θανατους. Για καποιο λογο, εσυ ξεχωρισες. Εγινες κατι σαν δικος μας φιλος, δικος μας αδερφος. Η απωλεια σου ποναει πολυ.

Μη στεναχωριεσαι ομως για τον κοσμο που αφηνεις πισω. Γιατι ηδη τον εκανες καλυτερο. Κι εκει που εισαι σιγουρα εισαι καλα.

ΤΙ ΑΓΟΡΑΣΑ ΧΘΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ

2 ΣΦΟΥΓΓΑΡΙΑ MULTY 1+1 ΔΩΡΟ 0,84

ΡΟΛΟ ΚΟΥΖΙΝΑΣ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗΣ 2,29

ΣΤΙΚ ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΙΑ 0,91

ΣΤΟΜΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΥΜΑ LISTERINE ZERO 3,99

ΣΑΜΠΟΥΑΝ TIMOTEI ΦΡΕΣΚΑΔΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ 1+1 ΔΩΡΟ 3,69

ΟΔΟΝΤΟΒΟΥΡΤΣΑ AIM 1,10

ΤΣΙΧΛΕΣ MENTOS PURE WHITE ΜΕ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΕΥΚΟΥ ΤΣΑΓΙΟΥ 0,97

ΤΣΙΧΛΕΣ TRIDENT TWIST WATERLOOMELON 1,10

ΓΑΛΑ ΕΒΑΠΟΡΕ ΝΟΥΝΟΥ LIGHT 0,97

ΣΥΝΟΛΟ : 20,66 ΕΥΡΩ

el diario de esteban

Η Ανθουλα ειχε ανεβασει μερικα τραγουδια στο προφιλ της που ειχαν ολα μεσα τη λεξη black. Εκανα ενα σχολιο "πολυ black επεσε" και αυτη τα πηρε στο κρανιο (!!), με πηρε εξαλλη τηλεφωνο και με "απειλησε" οτι αν ξανακανω σχολιο στο προφιλ της θα με διαγραψει (παιζει να ειναι και η μεγαλυτερη απειλη που εχω δεχτει στη ζωη μου). Ακουγα τις φωνες και τις απειλες της για ενα 5λεπτο. Απο απορια τη ρωτησα "ουτε λαικ θες να σου κανω;". "ΟΥΤΕ!".

Τελος παντων, οταν δε σε ενδιαφερει καποιος ανθρωπος, δεν ασχολεισαι και πολυ. Ουτε που εδωσα σημασια στο ξεσπασμα της. Την εκανα delete, αυτη το ειδε και αρχισε να μου στελνει μηνυματα και να παιρνει τηλεφωνα.

"Ηταν η αφορμη το σημερινο. Καλη συνεχεια".

Τι ψυχολογικο ειναι παλι αυτο; Να μη θες να σου κανουν οι αλλοι λαικ και κομεντ; Υπαρχουν παρα πολλα τελικα. Και μερικα ειναι πολυ παραξενα.

Μου ειπε οτι πρεπει να σεβομαι τα ορια και τις επιλογες των αλλων.

Εγω της ειπα οτι η Αθηνα ετσι κι αλλιως για μενα εχει τελειωσει οριστικα και οτι δεν εχουμε πια τιποτα κοινο και δεν υπαρχει λογος επικοινωνιας.

Πωπω ακομα και τωρα που γραφω με παιρνει τηλεφωνο.

Δεν ξερω αν διαγραφεις εντελως απο τη ζωη σου καποιους φιλους ή αν τελικα μετα απο καιρο επιστρεφεις σε αυτους, γιατι τελικα αυτοι σε ξερουν, αυτοι ξερουν τι εχεις κανει, πως σκεφτεσαι, τι εισαι και τι οχι.

Οσο περναει ο καιρος τοσο περισσοτερο διαπιστωνω οτι δε με συνδεει τιποτα πια με την Αθηνα και πως δεν εχω κανενα λογο να γυρισω εκει. Μου φαινονται ολα τοσο μακρινα, οσα εζησα εκει. Απο την αλλη η πολη αυτη, μου γινεται ολο και περισσοτερο οικεια. Μπορει στο τελος να μη θελω να φυγω κιολας, ποιος ξερει; Αλλα παντα θα ονειρευομαι τη Θεσσαλονικη και τη ζωη μου εκει.

Σημερα ηταν μια συνηθισμενη ησυχη Κυριακη. Πηγα στην αγαπημενη μου καφετερια στη γειτονια, πηρα εναν εσπρεσσο...

Οταν μου εφερε τον εσπρεσσο το παιδι, σκεφτηκα να του πω "καφε παρηγγειλα, οχι σφηνακι".