ΧΑΜΕΝΟΣ ΕΑΥΤΟΣ (28-2-2007)

Εμεινα εδω.Περναει ο χρονος και εγω νιωθω ανημπορος να κανω κατι.Θα ηθελα να μπορουσα να τον σταματησω.Να τον σταματησω μηπως επειτα σκεφτω αλλιως τα πραγματα.Σκεφτομαι οτι παιρνω λαθος αποφασεις.Αλλα δεν το ξερω.Δεν καταλαβαινω το νοημα οσων περναω.Ειμαι πολυ πιο συνειδητοποιημενος απ' ο,τι παλιοτερα αλλα παλι δε μπορω να βαλω τη ζωη μου σε ταξη.Ειμαι σε αδιεξοδο.Μπρος γκρεμος και πισω ρεμα.Νιωθω παντου τη ματαιοτητα.Μενω εδω και παλευω με τις αναμνησεις,τα φαντασματα του παρελθοντος.Με ακολουθουν παντου.Εικονες σαν κομματια παζλ.Προσπαθω να τα ενωσω.Δε βγαζω ακρη.Κουβαρι οι σκεψεις μου.Μια δραματικη μουσικη επενδυση τις συνοδευει.Ειναι τοσο βαριες.Προσπαθω να καταλαβω τι συμβαινει.Σε τι κανω λαθος.Συνεχεια σκεφτομαι "αν εκανα αυτο".Μενω παντα πισω ενω ο αδισταχτος χρονος τρεχει.Εγω αντιθετα περπαταω ενα δρομο που δεν ξερω που παει.Νιωθω θυμο.Θελω να ξεσπασω.Ο θυμος βαραινει την καρδια μου.Τη νιωθω να χτυπαει πιο δυνατα.Προσπαθω να συγκρατησω την οργη.Το καταφερνω.Νιωθω πως δεν ανηκω πουθενα.Ονειρευομαι το μερος που θα ειναι δικο μου.Κατι που θα ειναι δικο μου.Θελω πραγματα που να τα νιωθω δικα μου.Ψαχνω τον εαυτο μου στο καθετι.Με απωθουν τοσα πολλα πραγματα οταν νιωθω ολα αυτα τα αισθηματα.Πραγματα,μερη, καταστασεις και ατομα.Και ομως,αν δεν ενιωθα ετσι,δεν θα με πειραζαν ολα αυτα.Δε θα αφηνα να με διαλυουν.Γι΄αυτο προσπαθω να τα αποφευγω.Ομως αφηνω να ασχολουμαι με αυτα και να με επηρεαζουν.Προσπαθω εναγωνιως να βρω μια ταυτοτητα.Θελω να μπορω να ξερω που παταω και που πηγαινω.Δεν εχω στοχους.Εχω μεινει με απωθημενα.Ενα σαρακι που καιει τα εσωψυχα μου ξεπηδαει καθε μερα.Θα ηθελα να βρω απαντησεις.Να αποκωδικοποιησω τα σημαδια, τις εικονες, τα λογια.Ειναι τετοιες φορες που θελω να μου συμβει κατι αναπαντεχο η να κανω κατι παρατολμο για να ξεφυγω για παντα απο αυτη την κατασταση και να καταστρεψω ολα αυτα που με ταλαιπωρουν.Να τα κλεισω για παντα.Απελπιζομαι οταν βλεπω οτι ειμαι καταδικασμενος στην εφιαλτικη καθημερινοτητα να παλευω για κατι που δεν ξερω αν αξιζει να παλεψω.Καταστρεφω τα ονειρα μου.Τα κανω εμμονες.Δημιουργω νεα αλλα ειναι αυταπατες.Ζω με τους φοβους.Με το αγχος για το μελλον.Με τη δυσαρεσκεια του παροντος.Και με το τερας του παρελθοντος.Ερχονται αναμνησεις δυσαρεστες σε ανυποπτο χρονο και ειναι σαν μαχαιρια.Σαν αστραπη, κατακλυζουν το μυαλο μου και ενα μουσικο θεμα εντασης τις συνοδευει.Πολλες φορες τις προκαλω.Η με προκαλουν.Γινονται πολλες.Η μια μετα την αλλη.Σα να βγαινει συνεχομενο φλας απο τη φωτογραφικη μηχανη.Μεγαλωνει η οργη.Μια διψα για εκδικηση κυλαει στο αιμα μου.Εκδικηση απο οσα καταστασεις, απο τους αλλους,απο τον εαυτο μου..Παλευω με τον εαυτο μου και αυτη η μαχη δε βγαζει πουθενα..
Εχω χασει τον εαυτο μου...

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ (28-2-2007)

Οταν πρεπει καποιος να παρει πολυ σημαντικες αποφασεις για τη ζωη του θα πρεπει να ρωταει τις γνωμες καποιων δικων του, χωρις να ειναι απαραιτητο να τον γνωριζουν καλα η οχι.Αν τον γνωριζουν καλα τοτε εχει σημασια η υποκειμενικη γνωμη.Αν δεν το γνωριζουν τοτε μετρα η αντικειμενικη γνωμη.Και τα δυο ειναι απαραιτητα.Μετα πρεπει να σκεφτει ο ιδιος και να συζητησει με τον εαυτο του τι θελει.Τοτε πρεπει να ειναι απολυτα ειλικρινης και να διωξει τις φωνες των αλλων και να ακουσει μοναχα τη δικη του.Οι γονεις εχουν μεγαλο ρολο σε αυτο.Παντα σκεφτομαστε αυτους οταν πρεπει να παρουμε αποφασεις.Γι' αυτο απο αυτη την αποψη οι γονεις ειναι δυστυχια..
Επισης πολυ σημαντικο οταν παιρνει κανεις αποφασεις ειναι να βγαινει εξω, να κανει μια βολτα και να σκεφτεται με ψυχραιμια και με λογικη.Να σκεφτεται ολα τα δεδομενα.Να τα βαζει κατω και να αποκωδικοποιει τα σημαδια αν τυχον υπαρχουν..
Βεβαια πολυ σημαντικο ειναι να ακολουθει κανεις το ενστικτο του.
Να μην υπολογιζει κανεναν και να κανει αυτο που θελει ο ιδιος.Γιατι η ζωη μας ανηκει, ειναι δικια μας και συνεχεια το ξεχναμε.
Τελος, ειναι λογικο να παιρνουμε κακες αποφασεις πολλες φορες.Ισως τελικα δεν ειναι κακες αποφασεις και βγει σε κατι καλο..

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΕΡΕΥΝΑΣ! (23-2-2007)

Υπεραισιοδοξα ειναι τα αποτελεσματα για την ευημερια που εχουν στη ζωη τους τα ελληνοπουλα ηλικιας 9-17 ετων.69% δηλωνουν ευτυχισμενα.

Εγω δεν τις πιστευω αυτες τις ερευνες.Ενα παιδακι 10 χρονων απο ντροπη,απο αμηχανια,θα απαντησει πως ειναι ευχαριστημενο.Ειναι ομως;Εχει συνειδηση του τι ειναι ευτυχια;Ειναι ευχαριστημενο που πηγαινει σε φροντιστηρια απο τα 7, που κανει ενα σωρο αχρηστα μαθηματα, που τρεχει απο δω και απο κει για να ικανοποιησει τις...φιλοδοξεις των γονιων του;Κανει αυτο που θελει πραγματικα;Η μηπως μετα φτανει σε μια ηλικια γυρω στα 20 που μετανιωνει για οσα δεν εκανε οταν ηταν παιδι;Ας μη γελιομαστε.Αυτες οι ερευνες οσο καλη προθεση και αν εχουν, δε μπορουν να ειναι φερεγγυες.Τα παιδια σημερα δεν ειναι ευχαριστημενα η μαλλον δεν ειναι ωριμα αρκετα για να καταλαβουν τι ειναι αυτο που τους δινει ευχαριστηση στη ζωη.Αναγκαζονται απο μικρα να πηγαινουν με το συρμο.Κανουν συμβιβασμους.Εγω πιστευω πως μερικα υποφερουν αλλα δεν εχουν επιγνωση της δυστυχιας τους.Επιπλεον η ερευνα αφορα και εφηβους και ειναι γνωστο οτι η εφηβεια ειναι μια δυσκολη περιοδος με συναισθηματικες μεταπτωσεις,με πολλους προβληματισμους.Μια ηλικια που ολα τα βιωνουμε πολυ εντονα.Πως ειναι δυνατον οι περισσοτεροι εφηβοι να ειναι ευχαριστημενοι με τη ζωη τους;Οταν οι περισσοτεροι παραπονιουνται για την καθημερινοτητα τους;Για το σχολειο,τις σπουδες,τις σχεσεις,την ελλειψη φιλων,την κακη επικοινωνια με τους γονεις.

Γενικα ειναι αντιφατικο οταν στην ελληνικη κοινωνια τα παιδια και οι εφηβοι εχουν τοσα προβληματα,να βγαινουν ερευνες και με ποσοστα και αριθμους να στηνουν μια ωραιοποιημενη εικονα.Επιπλεον οι ερευνες αυτες μεσα απο την αναγκαια γενικοτητα τους, ξεχνουν το επιμερους,το καθε ατομο ξεχωριστα και δε λαμβανουν υπ'οψη ψυχολογικους παραγοντες,αλλα απλα βασιζονται σε τυπικα ερωτηματολογια.Εξαλλου η ευτυχια ειναι κατι υποκειμενικο αλλα και κατι που δε διαρκει για παντα στη ζωη.Η ερευνα αυτη ισως απλα να ειναι ενθαρρυντικο και να δινει μια επιτηδευμενη αισιοδοξια..Αλλα μετα το ομορφο σκηνικο θα πεσει και ο καθενας θα επανελθει στη δικη του πραγματικοτητα.Αν ειναι συνειδητοποιημενος-πραγμα δυσκολο οταν εισαι παιδι-θα ξερει αν ειναι ευτυχισμενος με τη ζωη του.Και την αληθεια του θα την κρατησει για τον εαυτο του.

ΠΟΝΟΣ ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ (15-2-2007)

Στη σημερινη εκπομπη "Παμε Πακετο" μια γυναικα 42 ετων ζηταει να τη φερουν σε επαφη με τη μητερα της, η οποια την αφησε στα χερια της δικης της μητερας, σε ηλικια μονο 10 μηνων και εκτοτε ουτε την ειδε ουτε ενδιαφερθηκε να μαθει τι κανει.Η γυναικα μεγαλωσε με τη γιαγια της και της εμεινε απωθημενο ολα τα χρονια μεχρι σημερα η απουσια της μανας της η οποια αν και γνωριζε την υπαρξη της δεν νοιαστηκε ποτε να την παρει εστω ενα τηλεφωνο.

Οπως γινεται παντα στην εκπομπη,ετσι και τωρα, μια μελαχρινη πηγαινει στο σπιτι της ασπλαχνης μανας την οποια ζηταει να δει η καημενη κορη,και της παει ενα πακετο(;) και το ανοιγει με ενα κλειδι και εχει μια προσκληση την οποια σαφως και δεχεται μπροστα στις καμερες.Μετα παει στην εκπομπη,ρωταται απο την παρουσιαστρια ποιος μπορει να θελει να τη συναντησει και εκεινη αταραχη απανταει πως δεν εχει ιδεα.Οταν τη ρωταει αν εχει παιδια,εκεινη λεει οτι εχει ενα γιο.Κλαμα η κορη.Της δειχνει μια φωτογραφια οταν ειναι κοριστακι και την αναγνωριζει.Ωστοσο ακομα δεν μαντευει οτι η κορη της την ψαχνει..Μετα ανοιγει ενα παραθυρακι μπροστα στον τοιχο που εχουν βαλει αναμεσα τους και δεν την αναγνωριζει.Μετα οταν της λεει ποια ειναι και της ζηταει εξηγησεις εκεινη προφασιζεται οικογενειακα προβληματα.

"Ειχα πολλα οικογενειακα προβληματα πουλακι μου" λεει και ξαναλεει

Τελος παντως μετα αυτος ο τοιχος που αποκαλουν πακετο(;) βγαινει απο τη μεση,η μανα σηκωνεται την αγκαλιαζει και μετα πεφτει κατω ξερη..Μετα απο λιγο ειναι μαζι και ολα καλα και ολα ωραια..

Ολα αυτα με τη συνοδεια της καταλληλης μουσικης επενδυσης,μονταζ και γερη δοση συναισθηματισμου.

Ειναι ομολουμενως μια συγκινητικη ιστορια, σαν σεναριο για τηλεοπτικη σειρα,και λες δε μπορει να συμβαινουν τετοια και στην αληθινη ζωη..

Ομως αναρωτιεμαι.Τα ατομα αυτα γιατι δεν πανε να βρουν οι ιδιοι αυτους που θελουν;Δεν εχουν το τηλεφωνο,τη διευθυνση;Και η εκπομπη τι παραπανω εχει για να βρισκει ολα αυτα τα ατομα αν τυχον δεν υπαρχουν σε καποιο τηλεφωνικο καταλογο;Τα ατομα τα οποια δεχονται την προσκληση ειναι δυνατον να μην ξερουν ποτε ποιος τους καλει;

Επισης ειναι αυτο εκμεταλλευση του ανθρωπινου πονου οπως μερικοι ισχυριζονται;

Δεν ειναι περιεργο που μια τηλεοπτικη εκπομπη φερνει σε επαφη τους ανθρωπους,επουλωνει πληγες;Και το κανει αληθεια η μηπως πισω απο τις καμερες γινονται οι αληθινες συζητησεις και οι σχεσεις μπορει παλι να ερθουν σε ρηξη;Με αλλα λογια να κανουν τις αγαπημενους στην εκπομπη και μετα να πλακωθουν;Λεω τωρα..

Γενικα τα τελευταια χρονια,πολλοι ανθρωποι καταθετουν τα προβληματα τους στην τηλεοραση,τα οποια πολλες φορες ειναι παρατραβηγμενα οπως γινεται στα μεσημεριανα,ενω το φαινομενο εχει επεκταθει και στα πρωιναδικα.Ιστοριες του τυπου "τον επιασα με αλλη μια μερα πριν το γαμο" εχουν γινει πια καθημερινη συνηθεια και οχι απλα δε σοκαρουν αλλα συνηθιζουμε να τις κοροιδευουμε και να τις θεωρουμε κατινιστικες.Προβληματα, απωλειες, δραματικες ιστοριες, καταθεση της προσωπικης ζωης χωρις κανεναν ενδοιασμο οχι πια πλεον μονο απο επωνυμους(αυτοι λιγοτερο εξαλλου) αλλα απο χιλιαδες ανωνυμους και κυριως ανωνυμες.Οι ιστοριες αυτες συνηθως εχουν ερωτικο περιεχομενο και ειναι κατα βαση απλοικες αν και παρατραβηγμενες.Δεν αποτελουν δηλαδη συνθετα προβληματα τα οποια καλειται να λυσει καποιος σπουδαιος ψυχολογος και αλλοι ειδικοι.Γι'αυτο και οι ανθρωποι που τα σχολιαζουν ειναι κατι καραγκιοζηδες ασχετοι αμορφωτοι πανελιστες,μια ηλιθια ξανθια παρουσιαστρια και μια "ψυχολογος" επιπεδου Μακρη.

Περα απο ιστοριες οπως αυτη με τη μανα και την κορη στο "παμε πακετο",οι υπολοιπες ειναι κατινιστικες, και καποτε θα πρεπει να σταματησουν και να μιλησουν και ανθρωποι πιο σοβαροι με πιο σημαντικους προβληματισμους και κυριως εμεις οι νεοι οι οποιοι συμφωνα με την τηλεοπτικη πραγματικοτητα δεν αντιμετωπιζουμε προβληματα και ειναι σα να μην υπαρχουμε.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ; (13-2-2007)

Η απαντηση ειναι:
Να μην εχεις προσπαθησει ειτε να επιτυχεις ειτε να αποτυχεις.
Να παραδιδεις τα οπλα.
Να μην μπαινεις στο χορο και να χορευεις.

Στη ζωη πολλες φορες πρεπει να ρισκαρουμε.Να τελειωνουμε αυτο που ξεκιναμε.Η ζωη εχει πολλες δυσκολιες.Αλλα δεν πρεπει να το βαζουμε ποτε κατω.

Εγω εκανα το λαθος να τα παρατησω τελευταια στιγμη.Και ξερετε για ποσο καιρο το μετανιωνα;Για πολλους μηνες.Και συνεχιζω να το πληρωνω.
Το καταλαβα το λαθος μου.Προσπαθω να το αιτιολογησω.Αλλα με εχει κυριευσει.Ειμαι πολυ πιο συνειδητοποιημενος απ' ο,τι περυσι.
Το πιο σημαντικο ειναι να βαζει κανεις στοχους στη ζωη του.Να ακολουθει μια κανονικη πορεια.Ομως πολλες φορες στη ζωη αναγκαζομαστε να κοβουμε δρομο.Να παραστρατουμε.Δεν ειναι ολα ενας ευθυς δρομος.Δεν ειναι ολα απλοικα οπως τα βλεπουμε στην τηλεοραση.Η ζωη ειναι γεματη εμποδια και δυσκολιες.Ειναι περιεργο που κανουμε τοσα πολλα λαθη στη ζωη μας.Τα πληρωνουμε βαρια πολλες φορες αλλα μπορουμε να επωφεληθουμε απο αυτα.Αλλες φορες παλι ενας λαθος μπορει απλα να ειναι ενα μηνυμα.Μπορει κατι να γινεται επιτηδες και εμεις να το εκλαμβανουμε υστερα σαν ενα λαθος που καναμε.Εξαλλου δε φταιμε για ολα οσα κανουμε.Φταινε οι περιστασεις,οι συνθηκες,το περιβαλλον μας και αν εχουμε σωστη καθοδηγηση.
Ειναι σημαντικο να προσεχουμε τις κινησεις μας.Σε μια εποχη που ολα ειναι ρευστα και αβεβαια εμεις πρεπει να τα λογαριαζουμε ολα.

ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (ΠΑΛΙΟ ΠΟΣΤ 2007)

Οι γονεις ειναι στην πλειοψηφια τους κατα των καταληψεων.Οχι επειδη τους νοιαζει αν θα ιδρυθουν ιδιωτικα πανεπιστημια η οχι (οι πλουσιοι γονεις σαφως επιθυμουν κατι τετοιο) αλλα επειδη τα παιδακια τους και ειδικα τα πρωτακια χανουν τα μαθηματα τους και δεν πηγαινουν στη σχολη την εισοδο της οποιας για να περασουν εδωσαν πολλα λεφτα στα φροντιστηρια και στα ιδιαιτερα.Στεναχωριουνται που μας βλεπουν να μην πηγαινουμε στη σχολη και να μη δινουμε εξεταστικη.Περισσοτερο απογοητευονται και τα βαζουν με το συστημα και τους καταληψιες.Μερικοι προτρεπουν τα παιδια να παρατησουν εντελως το πανεπιστημιο και να πανε σε κανενα κολλεγιο με το σκεπτικο μαλιστα πως θα γινουν και ιδιωτικα πανεπιστημια με την αναθεωρηση του αρθρου.
Οι γονεις ομως δεν καταλαβαινουν οτι ετσι και αλλιως ειτε γινονται καταληψεις ειτε οχι η κριση στην παιδεια υφισταται.Παντα.Δεν καταλαβαινουν οτι και ανοιχτα να ηταν οι σχολες πολλοι ειναι αυτοι που δεν πατανε στα μαθηματα(δεν εχουν και αδικο) η δε δινουν εξεταστικη.Δεν καταλαβαινουν οτι το πανεπιστημιο δεν ειναι το παν.Δεν καταλαβαινουν οτι και οι καταληψεις εχουν καποιο νοημα.
Οι γονεις αγχωνονται,εμεις ειτε δε μας πολυνοιαζει,ειτε τα χανουμε γιατι δεν εχουμε απο τι να πιαστουμε,χανουμε το δρομο μας,μας πιεζουν οι δικοι μας,αγχωνομαστε για το αν θα γινει η εξεταστικη και τελικα μαλωνουμε με τους δικους μας και γινομαστε και οι ιδιοι χαλια.
Δε μπορουμε να βγαλουμε ακρη με τη ζωη μας με αυτο το συστημα και με αυτους τους πιεστικους γονεις.Βρισκομαστε σε δυσκολη θεση και κανεις δε μας καταλαβαινει.
Και τελικα οι καταληψεις συνεχιζονται..και τιποτα δεν αλλαζει ουτε στο συστημα ουτε στις ζωες μας..

delete (παλιο ποστ 2007)

Delete.Οπως ευκολα κανουμε delete στα ιμειλ στα sms και τα ποστ ετσι κανουμε το ιδιο ευκολα(λεμε τωρα..) delete σε προσωπα,σε γεγονοτα,σε οσα αποτελουν κομματι του παρελθοντος.Αρα και του ιδιου μας του εαυτου.Κανουμε delete και προχωραμε μπροστα.Κραταμε μονο τα θετικα σαν αποσταγμα γνωσης και εμπειριας για την μετεπειτα πορεια μας.Δεν πρεπει να πιστευουμε στη ματαιοτητα των πραγματων αν και πολλες φορες υφισταται.Ακομα και τοτε ας πιστεψουμε πως κατι εγινε για καποιο λογο.Κραταμε λοιπον περα απο τα θετικα και τα αρνητικα.Τα κραταμε γιατι εγιναν για καποιο λογο τοτε,αλλα και στο παρον μπορει να φανουν χρησιμα..Ειναι μια ασπιδα.Μια πανοπλια.Ενα πεπλο που δε μας κανει αορατους(αυτα ομως που κουβαλαμε μεσα μας ειναι αορατα) αλλα πιο δυνατους.Κανουμε delete αλλα τιποτα δε σβηνεται οριστικα.Εκει στη μνημη θα ειναι παντα χαραγμενο,ανεξιτηλο σημαδι.Τιποτα δε μπορει να σβηστει οριστικα απο τη μνημη,παρα μονο ασημαντες λεπτομερειες.Ακομα και αυτες ομως ερχονται καμια φορα στην επιφανεια σαν σπιθες.Τιποτα δε σβηνεται οριστικα.Μερικα πραγματα θα τα κουβαλαμε σε ολη μας τη ζωη.Μπορουμε ομως αν θελουμε να τα ξεχασουμε για ενα διαστημα.Μετα θα επανελθουν ειτε επειδη το θελουμε ειτε επειδη θα γυρισουμε, ηθηλημενα η μη, εκει.Κατι θα μας τα θυμισει.Καποιο προσωπο,καποιο γεγονος.Θα ξυπνησει τις σαν σε χειμερια ναρκη αναμνησεις.Τοτε θα ξαναφωτιστουν τα σκοτεινα αντικειμενα του παρελθοντος.Ποτε οσο και να θελουμε δε μπορουμε να ξεφυγουμε απο το παρελθον.Και απωλεια μνημης να παθουμε οταν την ξαναβρουμε θα επανερχονται ολα εκεινα τα σημαντικα που σηματοδοτησαν τη ζωη μας σαν αστραπες.Ποτε δε μπορουμε να ξεφυγουμε απο το παρελθον.Αλλα μπορουμε να το ξεχασουμε με τη δυναμη της συνειδησης μας.Να το αφησουμε στην ακρη.Να κανουμε θεωρητικα delete σε οσα μας απασχολουν απο το παρελθον.Γιατι να μενουμε πισω;Αν δεν εχει νοημα;Η ζωη πολλες φορες ειναι σαν ενα βιβλιο που αποτελειται απο κεφαλαια.Πολλα κεφαλαια στη ζωη μας πρεπει να τα κλεινουμε οριστικα.Να προχωραμε μπροστα.Παντα αρκει να το θελουμε.Μπορουμε να κανουμε delete σε ο,τι μας χαλαει,σε ονοματα,σε αντικειμενα,σε καταστασεις.Μπορουμε να μη θυμομαστε αλλα δε μπορουμε να...ξεχασουμε.Δε μπορουμε να κανουμε delete στο μερος εκεινο του εγκεφαλου που τα κραταει ολα αυτα.Καμια επιστημη ποτε δε θα μπορεσει.Εξαρταται ομως απο πολλα να μπορουμε να μη θυμομαστε..Δεν ειναι παντα ευκολο..Delete δεν κανουμε σε καποιον που αγαπαμε και χασαμε.Γιατι θα μενει παντα στην καρδια μας.Θα ειναι παντα μαζι μας.Delete κανουμε σε αυτα για τα οποια μετανιωνουμε,στα λαθη,σε οσους μας πληγωσαν,σε οσα μας ταλαιπωρησαν,σε οσα δε θελουμε να θυμομαστε.
Κανουμε delete,κραταμε,ξεχναμε,(θυμομαστε),προχωραμε..

αφιερωμα στους εφηβους (παλιο ποστ 2007)

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 9-12-06

Στο editorial γραφει:"...Με τα "γκαζια" των 16 χρονων τους αμφισβητουν, αντιδρουν, απορριπτουν, φανατιζονται, τσακωνονται, προκαλουν, θελουν να ζησουν τη ζωη τους με δικους τους ορους.Και οπως ολοι οι εφηβοι σε ολες τις εποχες, αγωνιουν για το μελλον τους, ειναι μπερδεμενοι, εχουν ανασφαλειες, φοβουνται, ερχονται σε ρηξη με τις προηγουμενες γενιες.Με ολους εμας δηλαδη που τους τελευταιους μηνες τους βαλαμε κατω απο το μικροσκοπιο, καναμε τα ονειρα, τις ανησυχιες, ακομη και τις παρεκτροπες τους "καυσιμη υλη" για τα μηχανακια που μετρουν την τηλεθεαση..."

Πολυ ωραια!Τα 9 ομως παιδια που διαλεξαν οι αγαπητοι δημοσιογραφοι ειναι αραγε αυτο που περιγραφεται πιο πανω;Και με ποιο κριτηριο διαλεξαν αυτους τους 9;Γιατι αυτους και οχι καποιους αλλους;Ειναι αντιπροσωπευτικο δειγμα για να σχηματισουμε αποψη για το προφιλ μιας γενιας οπως διαβαζουμε χαρακτηριστικα στο εξωφυλλο;

Ο πρωτος, που ειναι και συνονοματος, λεει ενδιαφεροντα πραγματα που τα εχω σκεφτει και εγω:"Πιστευω οτι η κινητηρια δυναμη της εφηβειας ειναι να τραβας την προσοχη των συνομιληκων σου.Υπαρχει μια αναγκη επιδειξης.Και γι' αυτο κανουν αυτα που κανουν οι εφηβοι."
Συμφωνω.Να λοιπον που αυτος ο βλακας μου εδωσε απαντηση σε οσα με προβληματιζαν τον τελευταιο καιρο(γενικα οσο ειμαι εφηβος).Ετσι εξηγουνται ολα..
"Προσπαθουμε ως νεοι να ειμαστε διαφορετικοι και μεσα απο αυτο δημιουργησαμε μια κοινοτητα οπου ειμαστε ιδιοι ο ενας με τον αλλον."
Αυτο δεν ειναι αντιφατικο;Διαφορετικοι αλλα τελικα ιδιοι;
"Οσο μεγαλωνεις σταματας να πιστευεις δογματικα καποια πραγματα και καταλαβαινεις οτι η ζωη ειναι πολυ πιο ατομικη παρα συλλογικη"
Λες;Δε νομιζω ρε...Μηπως να το ξανασκεφτεις;Εγω νομιζω στο αντιθετο εχω καταληξει.Οτι η ζωη ειναι περισσοτερο συλλογικη παρα ατομικη.Το ψαχνω.Τωρα αν εσυ εισαι σιγουρος..
"Αν δειτε οποιονδηποτε νεο αυτη τη στιγμη και τον ρωτησετε για τις πολιτικες του αποψεις θα σας πει "εγω ειμαι αριστερος"
Ε;;Απο ποτε γιναμε(η το παιζουμε) κομμουνιστες ολοι και δεν το πηρα ειδηση;Τελικα ειμαστε απολιτικ γενια η δεν ειμαστε;
"Εγω πιστευω στην ατομικη ελευθερια,στο φιλελευθερισμο, στην ελευθερη αγορα, θελω η ατομικη αξια να αναγνωριζεται.Ειμαι δεξιος"
Τι να πω;Πρωτη φορα βλεπω 17χρονο να ειναι τοσο πολιτικα συνειδητοποιημενος και να λεει με ανεση οτι ειναι δεξιος.Ακομα και στις φοιτητικες παραταξεις δυσκολα θα ακουσεις να πει καποιος ειμαι δεξιος,ειμαι αριστερος.Ποσο μαλλον στο σχολειο..Δεν καταλαβαινω γιατι θα πρεπει να βαζουμε ταμπελες σε αυτη την ηλικια.Και ποσο ωριμοι ειμαστε για να κατασταλαξουμε πολιτικα;Μηπως βαζουμε απλα αυτη την πολιτικη ταμπελα για να εχουμε την αισθηση ταυτοτητας αλλα απο πολιτικη(ιστορια) δεν σκαμπαζουμε τιποτα;Εγω παντως αν με ρωτησετε δεν ειμαι ουτε δεξιος,ουτε αριστερος.Μαλλον καπου στη μεση..
Ο τυπος εντωμεταξυ λεει οτι σκηνοθετησε την πρωτη του ταινια στα 13!Πως εγινε αυτο;;;;

Η Μαριαλενα (16) λεει οτι βγαινει τα σαββατοκυριακα μεχρι τις 12.30,οτι οι δικοι της ανησυχουν υπερβολικα και οτι τα κοριτσια ειναι που εχουν περιορισμους ενω εμεις τα αγορια ειμαστε free.Τα γνωστα..Αν και η αληθεια ειναι οτι αν οι γονεις ειναι υπερπροστατευτικοι δεν παιζει σημασια το φυλο.Και αμα ειναι να ξενυχτησεις θα ξενυχτησεις..Δεν εχει σημασια αν εισαι αγορι η κοριτσι,σημασια εχει να εισαι με καλη παρεα..
Μετα λεει για το γκομενο της και οτι μιλησε για αυτον στη μανα της και οτι γνωριζει για τις προφυλαξεις.."Να εξομοληγηθω σε εναν παπα που εχει κανει περισσοτερες αμαρτιες και απο μενα;"λεει μετα.Αυτο σηκωνει λιγο κουβεντα αλλα βλεπω γενικα ποσο εχουμε αρχισει να τα σνομπαρουμε πραγματικα ολα αυτα,τις εκκλησιες,τους παπαδες,τη θρησκεια..φανηκε και απο ερευνα της ελευθεροτυπιας συμφωνα με την οποια υπαρχει μεγαλυτερη αποστροφη προς τα θεια σε σχεση με μια δεκαετια πριν.Αναρωτιεμαι παντως για το μαθημα των Θρησκευτικων.Θυμαμαι ολα αυτα που μαθαιναμε και πραγματικα αναρωτιεμαι για το λογο υπαρξης αυτου του μαθηματος τουλαχιστον με το περιεχομενο που εχουν τα βιβλια.

Ο Παναγιωτης ειναι θα ελεγα ενας κλασικος 15χρονος.Μου θυμιζει πολυ τα δυο ξαδερφια μου 14 και 16.Συχναζει στα web με τους φιλους του παιζοντας ατελειωτες ωρες και στο σπιτι οταν δεν εχει διαβασμα.Για τα κοριτσια λεει οτι ειναι πιο ωριμα και προτιμουν τους μεγαλυτερους..Γνωστο..Αλλα γιατι πιο ωριμες;Επειδη δεν παιζουν playstation;(μου λειπει πολυ το playstation..)Δηλ.που πηγαινουν συνεχως για ψωνια η που ασχολιουνται με τον καθε σελεμπριτι αυτο τις κανει ωριμες;Και γιατι ειναι καλυτερες μαθητριες;Ποτε δεν καταλαβα αυτες τις γενικοτητες..

Ο Δημητρης (17) θελει λεει να σπουδασει Οικονομικα για να ευχαριστησει τη μανα του αλλα η μεγαλη του αγαπη ειναι η μουσικη οπου και θα προσανατολιστει.Τωρα το να σπουδασει κατι για να ευχαριστησει τη μανα του δεν το καταλαβαινω..Να ελεγε οτι του αρεσουν και τα δυο και θελει να εχει εναλλακτικη ok.Εγω αυτο θα ελεγα αν με ρωτουσαν γιατι διαλεξα Κοινωνιολογια και οχι Κινηματογραφο..Ειναι επειδη θελω να κανω και τα δυο..η μηπως επελεξα επιστημη περισσοτερους για τους γονεις μου και τους αλλους;μηπως αραγε θα μπορουσα να επελεγα να ασχοληθω αποκλειστικα και μονο με την τεχνη;..
Ειπε οτι σπανια πινει και οτι προτιμα να παιξει παντομιμα παρα να καθεται αμιλητος με ενα ποτο στο χερι..Και οτι προτιμα να καθεται σπιτι παρα να ξενυχτα σε κλαμπακια..

Η Ζωη (14) θελει να γινει αστυνομικος και ειναι σιγουρη για αυτο.Τρομερο να ξερεις απο τα 14 σου τι θελεις να κανεις.Λεει οτι τα κοριτσια φερονται υπερβολικα και τσιριζουν ολη την ωρα.Οταν τις ακουω ολες μαζι να χασκογελανε μου σπανε τα νευρα!Λεει οτι δεν βγαινει καθολου και καθεται σπιτι να δει κανενα dvd.Τελικα ειναι καλο η κακο να μη βγαινεις τα σαββατα;Γιατι καποιοι μας εχουν κανει να πιστευουμε οτι το σαββατο πρεπει να βγαινουμε σονι και καλα;Γιατι το σαββατο να μην ειναι σαν τις αλλες μερες;Γιατι να μην κανουμε αυτο που θελουμε;Γιατι να ακολουθουμε τους αλλους;Γιατι να βγαινουμε αν δε θελουμε;Επειδη πρεπει;Επειδη ειναι σαββατο;Και πρεπει να νιωθουμε ασχημα επειδη ειμαστε το σαββατο μεσα;Η Ζωη δε διστασε να πει οτι δε βγαινει καθολου.Θα μπορουσε να πει ψεμματα..Καλο θα ηταν να μη ντρεπομαστε επειδη δε βγαινουμε καθε σαββατο η και ποτε.Σημασια εχει να κανουμε αυτο που μας ευχαριστει ειτε μεσα ειτε εξω..

Ο 17χρονος Χρηστος ξενυχταει στα κλαμπ μεχρι τις 4.00.Θελει τις ανεσεις του,για αυτο δε θα φυγει απο το σπιτι του οταν περασει καπου του χρονου.Τι ξενερωτο..Δεν καταλαβαινω η μαλλον δε θελω να καταλαβω ολους αυτους που βαζουν πανω απο ολα τις ανεσεις τους.Ειναι πιο σημαντικο να χεις σιδερωμενα τα ρουχα σου απο το να ζησεις μονος και ανεξαρτητος καπου αλλου;Δε δισταζει να πει οτι εκανε σεξ περυσι και οτι χρησιμοποιει παντα προφυλακτικα.Μετα λεει οτι ακουει σκυλαδικα(...) και οτι για μπουκαλι ξοδευει και 40 ευρω..

Η Μαντω (15) λεει τα γνωστα και βαριεμαι να τα γραψω.Αλλα δε μου αρεσε στο σημειο που λεει οτι "τοσο καιρο στο σχολειο διαβαζουμε βιβλια,να διαβασω και εκτος σχολειου;".Βλακεια μεγαλη..Στο σχολειο κανουν Αλγεβρες,Γεωμετριες,Φυσικες,Αρχαια,Ιστορια και ενα σωρο αλλα τυποποιημενα και παπαγαλιστικα μαθηματα.Αυτα που μαθαινεις στο σχολειο ειναι πολυ λιγα σε σχεση με αυτα που μπορεις να μαθεις και σιγουρα ο τροπος διδασκαλιας στο σχολειο ουτε σου μαθαινει καλα και αυτα τα λιγα που πρεπει αλλα ουτε σου δινει και το ερεθισμα να μαθεις και αλλα..

Η Ιφιγενεια (15) οταν βγαινει γυριζει μολις στις 10.30!Βαριεται ολα τα μαθηματα και με τις φιλες της δε συζηταει για σεξ.Υποτιθεται πως τα κοριτσια στα 15 δεν κανουν ακομα σεξ.Η κανουν;Ειναι μυστηριο..Αλλα και να κανουν εγω προσωπικα δε μπορω να τις φανταστω να μιλανε για τετοια θεματα.Εδω δε μπορω να φανταστω τις φοιτητριες..

Τελος ο Σωτηρης (17) λεει οτι δεν πινει γιατι δεν περναει καλα με το ποτο(αντε να απομυθοποιηθει πια αυτο το ποτο!)και πως παιρνει παντα προφυλαξεις και πως πολλοι κοκορευονται οτι εχουν πηδηξει μια γκομενα..Τελικα ειναι ενα θεμα για τις συζητησεις γυρω απο σεξ στην ηλικια αυτη.Πιστευω πως γινονται μονο απο αγοροπαρεες και κοριτσοπαρεες και μαλιστα συγκεκριμενου τυπου.Κατι μου λεει πως ειναι πιο συνηθισμενο στα κατωτερα στρωματα..

Σε μια λεζαντα ειχε προσωπικα και αυστηρως...ακαταλληλα σχετικα με τους εφηβους.Για one nigth stands,για ναρκωτικα,χασις,κοκαινη ακομα και για στοματικο ερωτα!!Ναι για στοματικο ερωτα!Αυτα να διαβαζουν οι γονεις..αυτα να διαβαζουν και οι νεοι-ες και να αγχωνονται που δεν εκαναν και αυτοι one night stand η στοματικο ερωτα γιατι το περιοδικο(οπως και αλλα περιοδικα που εχουν κανει αναλογα αφιερωματα) καταφερνει να το παρουσιασει σαν κατι must και απολυτα normal.
Γενικα ειναι ενα θεμα πως παρουσιαζουν τους νεους τα μεσα μαζικης ενημερωσης.Το συγκεκριμενο ρεπορταζ ειχε υποτιθεται καλη προθεση για να απενεχοποιηθει στα ματια του κοινου που καποιοι κακοι και σατανικοι δημοσιογραφοι(οχι οι ιδιοι αλλα ωστοσο συναδελφοι τους) παρουσιασαν με ωμο τροπο τα οργια των μαθητων κανοντας τον κοσμακη να πιστεψει οτι ειμαστε sex-freaks.Καλη η προθεση αλλα τελικα το αποτελεσμα;Μια απο τα ιδια γνωστα βαρετα κλισε που ξερουμε συν καποια αρνητικα μηνυματα.Και το ιδιο ισχυει και για τα υπολοιπα μμε που εχουν ασχοληθει κατα καιρους με τη νεολαια(οποτε γινει κατι ασχημο μας θυμουνται)με προσφατα αυτο της ελευθεροτυπιας και του περιοδικου Κ.Ολο αυτον τον καιρο παρασχοληθηκαν με τη νεολαια,μια με τις καταληψεις,μια με το βιασμο..Τελικα ομως τι μηνημα περνανε στον κοσμο;Πως τελικα μας βλεπουν οι μεγαλυτεροι που αντιλαμβανονται τον κοσμο μεσα απο την οθονη και τις γραμμες των εντυπων;Πως βλεπουμε και εμεις τον ιδιο μας τον εαυτο μεσα απο κει;Ειμαστε ετσι;Θελουμε να ειμαστε ετσι;Μηπως θα μπορουσαμε να ειμαστε κατι αλλο καλυτερο;Μηπως δεν πρεπει να δινουμε πολυ σημασια στα στα βλεπουμε και οσα γραφονται;Γιατι οσο και να μας πειθουν με εντεχνο τροπο οτι αυτη ειναι πραγματικοτητα(που ειναι) εμεις μπορουμε να φτιαξουμε τη δικη μας πραγματικοτητα..Τοτε ο καθενας θα ειναι ξεχωριστος.Και ας μη μας καταλαβουν ποτε..Εμεις θα φτιαξουμε το δικο μας προφιλ,το καλυτερο δυνατο και ετσι δε θα δινουμε μετα πολυ σημασια στα οσα λενε και οσα κανουν οι αλλοι..Αλλα εσεις αγαπητα μμε προσπαθηστε την επομενη φορα να το ψαξετε περισσοτερο και να φτιαξετε ενα καλυτερο προφιλ της γενιας μας.

δρομος (το πρωτο μου ποστ)

Αυτο ειναι το πρωτο μου ποστ. Το εγραψα 26 Νοεμβριου 2006.

Η ζωη μου ειναι σαν να διανυω ενα δρομο,λιγο δυσβασταχτο και αργο και με εμποδια.Πεφτω,σηκωνομαι και συνεχιζω.Την επομενη φορα που θα δω το εμποδιο μπορει να ξανασκονταψω αλλα αν εχω αποκτησει επιγνωσω θα το ξεπερασω και θα συνεχισω.Ο δρομος αυτος ειναι αργος γιατι εγω μπορει να θελω να πηγαινω αργα ενω μπορω να τρεξω.Γυρω απο το δρομο υπαρχουν ενα σωρο πραγματα,ανθρωποι,καταστηματα..εγω διαλεγω που θα παω και με ποιους θα επιλεξω να συναστραφω..καποιοι θα γινουν συνοδοιποροι μου αλλα κανεις δεν ξερει μεχρι ποιο σημειο,η αν στα εμποδια(δυσκολιες) απομακρυνθουν..τα καταστηματα με τα χιλιαδες ειδη ειναι ο παραδεισος των υλικων αγαθων και δη της συγχρονης εποχης:ηλεκτρονικα παιχνιδια,κινητα,βιβλια,cd,ρουχα,κομπιουτερ,και ενα σωρο αλλα τεχνολογικα πραγματα που αυξανονται καθε μερα και που οι διαφημισεις σε προκαλουν να τα αγορασεις.Εκτος απο τα υλικα αγαθα υπαρχουν και τα πνευματικα.Στο δρομο δηλ.υπαρχουν τα σινεμα,τα θεατρα και αλλες πολιτιστικες εκδηλωσεις..διαλεγεις λοιπον αν θα πας..στο δρομο υπαρχει το σχολειο που ειναι υποχρωτικο μεχρι το γυμνασιο,μετα επιλεγεις αν θα πας λυκειο και για να "περασεις" την πορτα του πανεπιστημιου θα πρεπει να πας στα φροντιστηρια.Παντως στο δρομο που εισαι κανεις δε σε υποχρεωνει να κανεις τιποτα.Σχεδον.Μπορεις να επιλεξεις το μονοπατι που θες.Μπορεις αν θες να κατσεις σε ενα παγκακι και να βλεπεις τη ζωη να περνα απο μπροστα σου και συ να εισαι αμετοχος.Να τη βλεπεις μεσα απο την τηλεοραση και τις εφημεριδες.Αυτο δεν ειναι κακο.Αλλα μπορεις να επιλεξεις να τη ζησεις περπατωντας και συμμετεχοντας.Κανεις δεν ξερει που τελειωνει αυτος ο δρομος.Καποιοι κανουν σχεδια και προγραμματισμους και ξερουν τι θα κανουν αυριο η φανταζονται τι θα κανουν σε 10 χρονια.Η ζωη πολλων ειναι καθε μερα ο ιδιος δρομος,τα ιδια προσωπα,τα ιδια μερη..Αναλογως ομως τις δυνατοτητες αλλα και τη δυναμη και το θαρρος μπορει να αλλαξει πορεια και να αρχισει ενα αλλο δρομο.Τελος,καποιοι επιλεγουν το δυσκολο μονοπατι,αυτο που οχι μονο δεν ξερουν που θα τους οδηγησει(ακομα και εκεινοι που διαλεγουν ενα "σιγουρο" και "ασφαλη" δρομο θεωρητικα μονο ξερουν που θα τους βγαλει)αλλα το μονοπατι που τους οδηγει στο θεωρητικα αγνωστο ειναι με περισσοτερα εμποδια(ανασφαλειες,δυσκολιες κτλ).Δεν ακολουθουν τον ευκολο δρομο με αλλα λογια,δεν πανε με τους πολλους,με τη μαζα..Και το να επιλεξεις ενα τετοιο δρομο απο μονο του αυτο σε κανει να διαφερεις απο τους αλλους,χωρις να σημαινει οτι απομακρυνεσαι απο τους αλλους εντελως γιατι ο δρομος αυτος ειναι παραλληλος με τον αλλον και δε στριβει καπου.Ειναι ολο ευθεια..!
Ετσι καπως μπορω να φανταστω την πορεια ενος ανθρωπου,τη ζωη του δηλαδη..βεβαια η ζωη δεν ειναι απλα ενας δρομος..ειναι πολυ περιπλοκη για να ειναι απλα ενας δρομος..απλα ετσι μπορει να αντιληφθει καποιος τη δικη του ζωη..
ο ατομικος δρομος του καθενος μπορει να μας μαθει πολλα και για τους δρομους των αλλων ανθρωπων.Συνηθως βοηθαμε τους αλλους οταν εχουμε περασει τα ιδια (εμποδια) γιατι εχουμε επιγνωση.

tv και πραγματικοτητα (παλιο ποστ 2007)

Πολλα απο αυτα που βλεπουμε στην τηλεοραση μας δυσαρεστουν μας θλιβουν.Στην πραγματικη ζωη μετα ομως κατι συμβαινει και μισουμε τελικα οχι αυτο που δειχνει η τηλεοραση αλλα το ιδιο το γεγονος η το προσωπο που τελικα μας φερνει σε αμηχανια μαλλον και μας ταρακουναει περισσοτερο απο αυτο που βλεπουμε μεσα απο τη μικρη οθονη.Με αλλα λογια θα μπορουσε να πει καποιος ισως πιο "ψυχραιμος":"Δεν με ταραζουν οσα βλεπω στην τηλεοραση γιατι αυτα ειναι μερος της πραγματικοτητας".Μηπως η πραγματικοτητα που εχω σχηματισει στο νου μου ειναι ολη παρμενη και κυριως επηρεασμενη απο την τηλεοραση;Μηπως εχω γνωμη για τα παντα "χαρη" στην tv;Μηπως πιστευω οτι ετσι ειναι ο κοσμος,οι ανθρωποι,οι σχεσεις "χαρη" στην tv;Μηπως τελικα σε αυτη χρωσταω οσα ειμαι,την προσωπικοτητα μου,τα πιστευω μου;Μηπως εχει καπως συμβαλει στο να ειμαι υλιστης;Αλλα για να επιστρεψω στην πραγματικοτητα,ναι θα δεχτω οτι η τηλεοραση δειχνει ενα κομματι της κοινωνιας,της πραγματικοτητας ασχετα αν ειναι διαστρεβλωμενη η οχι η εικονα που βγαζει,αν ειναι ωραιοποιημενη,υπερβολικη η δεν ξερω τι.Τελειως εξω απο την πραγματικοτητα δε μπορω να δεχτω πως δεν ειναι.Αλλα αυτο δε θα με κανει να επαναπαυτω και να δεχομαι οσα βλεπω και να λεω ποσο ασχημα ειναι τελικα τα πραγματα στην εποχη μας.Και δε μπορω να μη θυμωνω οταν βλεπω οτι παρουσιαζουν παντα τα ασχημα,τα λαθος,τα στραβα

ΜΑΖΑ (παλιο ποστ 2007)

Το να πηγαινεις με τη μαζα μπορει εντεχνα να περαστει οτι ειναι κατι απαραιτητο και θα σε οδηγησει στην ευτυχια η οντας μερος της μαζας θα εισαι ενα "κουλ" ατομο και αρα αποδεκτο(απο την υπολοιπη μαζα).Ειναι θεμα συγκυριων και τυχης αν καταφερεις και βρεθεις με ατομα της μη-μαζας η με ατομα της μαζας μα συνειδητοποιημενα.Μπορει να ειναι ειτε ο γονιος,ειτε καποιος καθηγητης,ειτε καποιος φιλος.Εχουμε ομως αραγε τετοιους καθηγητες για παραδειγμα;Μεταδοτικους,σκεπτομενους,που να συζητανε για διαφορα θεματα με τους μαθητες,περα απο το να παραδιδουν ξερα την υλη,που να μπορει ο μαθητης να συζητησει καποιο προβλημα του με εκεινον τον καθηγητη που θα εχει εκπαιδευτει σε θεματα παιδαγωγικης,ψυχολογιας η μαλλον θα εχει εντρυφησει και δεν θα ειναι απλα ενας καθηγητης αλλα ενας καθηγητης με ταλεντο..Εχουμε τετοιους γονεις που να συζητανε με τα παιδια τους θεματα περα απο τις σχολικες επιδοσεις;(ποσοι ειναι αυτοι οι γονεις που εχουν γινει περισσοτερο βαθμοθηροι απο τα ιδια τα παιδια και απαιτουν 20αρια;)Μηπως απλα οι γονεις δεν ειναι ουτε οι ιδιοι παιδευμενοι απο τους ιδιους τους γονεις τους και απο το σχολειο τους;Και παρολο που γινονται συνεδρια στα σχολεια επικρατει ελλειψη πληροφορησης.Η μαζα λοιπον δημιουργειται και συντηρειται απο πολλους παραγοντες.Δεν γεννιεται καποιος και ειναι καταδικασμενος να ζησει σαν μαζοποιημενο ατομο.Στη σημερινη εποχη ολοι λιγο πολυ αποτελουμε μερος της μαζας, επειδη η ιδια η εποχη εχει επιβαλλει τετοιους μηχανισμους και εμεις ζουμε σε αυτη την εποχη και δεν ειναι ευκολο να της παμε εντελως κοντρα.Στη μαζα ομως υπαρχουν και εκεινοι που εχουν ανοιχτους δεκτες, δεν ειναι προκατειλημενοι,κολλημενοι,κρινουν,παρατηρουν,αποριπτουν.Μπορουν με τα καταλληλα μεσα,με διαπαιδαγωγηση,αναλογα με τις συγκυριες να βγουν απο τη μαζα και να ακολουθησουν την τυχον ξεχωριστη φυση τους.Κανεις ομως δε μας λεει οτι γεννηθηκαν με αυτη.Και αν ναι,αν εχουν ας πουμε ταλεντο καπου θα χρειαστει να το καλλιεργησουν,να το κρατησουν ζωντανο,να μην αφησουν να το καταστρεψουν,να το εχουν βαλουν πανω απο αλλα πραγματα στη ζωη.

Το πνεύμα σου είναι ανήσυχο, σαν να έχεις φλόγες από σκέψεις που εξερράγησαν μες στο κρανίο σου,
πυρακτωμένα σίδερα που σπρώχνουν τα βλέφαρα, μόλις ο ύπνος πλησιάζει τα εξουθενωμένα μάτια σου.

"Συνήθως είμαστε τόσο απορροφημένοι με τα προβλήματα μας, συχνά με την "εξέλιξη" μας, που μας διαφεύγει το γεγονός ότι είμαστε εδώ στη Γη για να εξυπηρετήσουμε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τη δική μας ανάπτυξη. Ο άνθρωπος γεννήθηκε με τη δυνατότητα να συνδεθεί με κάτι πολύ βαθύ και αληθινό μέσα του, και έτσι να γίνει το κανάλι λεπτών ενεργειών που εκπορεύονται από ανώτερα πεδία του σύμπαντος. Μόνο αν οι επιδράσεις αυτές φτάνουν σε κάποιο ικανοποιητικό βαθμό στη Γη, ο πλανήτης μας μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο. Για να γίνει αυτό χρειάζεται ένας ικανός αριθμός ανθρώπων, που μέσα από την εσωτερική τους εργασία θα καταφέρνουν να λειτουργούν ως πραγματικά "τρίκεντρα όντα", όπως λέει ο Γκουρτζίεφ, πάνω σε έναν ασήμαντο κατά τα άλλα πλανήτη, που περιστρέφεται γύρω από ένα μικρό ήλιο στην άκρη του σύμπαντος. Όσο δεν θα γίνεται αυτό, ο πλανήτης μας θα οδεύει όπως οδεύει..."

THE HOLSTEE MANIFESTO

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΖΩΗ.
ΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΤΟ ΣΥΧΝΑ.
ΑΝ ΚΑΤΙ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ.
ΑΝ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ, ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ.
ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΡΚΕΤΟ ΧΡΟΝΟ, ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΑΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ, ΣΤΑΜΑΤΑ. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ.
ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΝΑΛΥΕΙΣ. Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ.
ΟΛΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΑ.
ΟΤΑΝ ΤΡΩΣ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΣ ΚΑΘΕ ΜΠΟΥΚΙΑ.
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ : ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΑΣ.
ΡΩΤΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΣΕ ΕΜΠΝΕΕΙ.
ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙΣ ΣΥΧΝΑ. ΤΟ ΝΑ ΧΑΝΕΣΑΙ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΑΡΠΑΞΕ ΤΕΣ.
Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΣ, ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
ΒΓΕΣ ΕΞΩ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ.
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΟΜΗ.
ΖΗΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΣΟΥ.

Η ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ - ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ

-Στην τελευταια σου συνεντευξη Τηλεμαχε ανακοινωσες στο ιντερνετικο κοινο οτι του επιφυλασσεις μια εκπληξη. Το ιντερνετικο κοινο ειναι πολυ περιεργο να μαθει ποια ειναι αυτη η εκπληξη τελικα. Νομιζω πως ηρθε η ωρα να μας αποκαλυψεις.

Παροτι ολοι οι παπαρατσι με κυνηγουσαν ολο αυτο το διαστημα για να αποκαλυψουν ποιο ηταν τελικα αυτο το μυστικο που εκρυβα τοσο καιρο, δυστυχως γι' αυτους και ευτυχως για μενα δεν το ανακαλυψαν. Ναι, πιστευω πως ειμαι ετοιμος να σου κανω αυτη την αποκαλυψη που ξερω οτι τοσο πολυ ζητας και αγωνιας να μαθεις τοσο εσυ οσο και το ιντερνετικο κοινο. Για να μη λεμε τωρα ψεμματα, εσυ το ξερεις ηδη, απλα για τα ματια του κοσμου...Ειναι μια δυσαρεστη εκπληξη η οποια ομως δεν περατωθηκε αλλα ειχε αισιο τελος. Θελω να αποτελεσω παραδειγμα προς αποφυγη και οχι προς μιμηση. ΕΚΑΝΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ. Γενικα ο απλος κοσμακης εχει συνδεσει λαθεμενα την εννοια της εκπληξης με κατι ευχαριστο. Δε μπορει μια εκπληξη να ειναι μονο ευχαριστη. Μπορει να ειναι και δυσαρεστη. Ειναι διττη η σημασια της. Οποτε η δικη μου εκπληξη ηταν δυσαρεστη, ηταν δυσοιωνη. Το δουλευα μεσα μου πολυ καιρο, την ειχα σκεφτει και πιο παλια. Η εκπληξη λοιπον θα ηταν ο ξαφνικος επικηδειος μου χωρις να γνωριζει την ιστορια και το background και ολα αυτα. Τελικα προχωρησα σε αυτη την προς αποφυγη πραξη. Τελικα δεν πεθανα, με προλαβανε, με πηγανε στο νοσοκομείο εσπευσμενως, διαγνωσθην δηλητηριασθεις, μου κανανε πλυση στομαχου. Ειχα μια παρα πολυ επιθετικη και αρνητικη και εριστικη συμπεριφορα στο οικογενειακο μου περιβαλλον, επισης ο κοσμος εξω απο το σπιτι μου ηταν επιθετικος απεναντι μου, και γενικοτερα δε μου αφηνε περιθωρια ουτε να εξελιχθω σαν ανθρωπος, ουτε να παω να δουλεψω καπου, να βγαζω καποια χρηματα, γιατι υπαρχει και αυτη η κριση, η φτωχεια, ακομα και αυτο να μην υπηρχε ομως, υπαρχει το ακαταλληλο περιβαλλον στο χωρο εργασιας, δηλαδη ο εργοδοτης σε εκμεταλλευεται στο επακρο, ειδικα οταν βλεπει μπροστα του ενα ευαισθητο παιδι, κοιταει να του ρουφηξει το αιμα, πραγμα το οποιο εχει παρει τεραστιες διαστασεις ειδικα τωρα σε αυτη την περιοδο κρισης που διανυουμε.

Οδυσσεας : Εγω επεσα απο τα συννεφα οταν εμαθα για την αποπειρα αυτοκτονιας του Τηλεμαχου. Θεωρουσα οτι ειναι δυναμικο ατομο. Ξεραμε τις δυσκολιες που περναει με την οικογενεια του αλλα ποτε δε μας εδωσε την εντυπωση οτι αυτες οι καταστασεις τον πηραν τοσο κατω που να κατεφυγε στην εσχατη αυτη κινηση. Αλλα μετα σκεφτηκα οτι ο Τηλεμαχος ειναι ενα ατομο με διαγνωσμενη καταθλιψη και οι τασεις αυτοκτονιας ειναι πολυ συνηθισμενο φαινομενο σε καταθλιπτικα επεισοδια. Τωρα αν εγω το εκανα στη θεση του, δε μπορω να απαντησω. Ειναι μια παθολογικη κατασταση. Υπαρχουν πολλα ειδη αυτοκτονιας. Δε μπορω να κρινω αντικειμενικα και να πω οτι η πραξη του αυτη ηταν επιπολαιη. Μεγαλη ευθυνη εχουν σιγουρα οι γονεις και το πως αντιμετωπιζαν τον Τηλεμαχο. Θεωρω οτι η πληρης ευθυνη παει εκει. Αν αντιμετωπιζε η οικογενεια του τον Τηλεμαχο με σεβασμο, αξιοπρεπεια, εκτιμηση και με αγαπη δε θα κατεφευγε σε αυτη την κινηση.

-Οταν εμαθα για την αποπειρα αυτοκτονιας εσπευσα αμεσως στο νοσοκομειο. Εκει βρηκα ολη σου την οικογενεια. Ο μικρος σου αδερφος προσπαθησε να δικαιολογησει τον πατερα σου λεγοντας οτι ο μπαμπας μας ετσι ειναι, ειναι αποτομος χαρακτηρας και οτι ο Τηλεμαχος του την μπαινει και οτι φταιει ο Τηλεμαχος αφου ξερει οτι ειναι ετσι και τον νευριαζει με αυτα που κανει. Τι εχεις να πεις;

Εχω να πω οτι πατερας του ειναι, ειναι σιγουρο οτι αγαπαει περισσοτερο αυτον απο εμενα, αυτον θα υποστηριξει επομενως.

Οδυσσεας : Ειναι ευκολο να επιρριπτουμε ευθυνες αλλου και να μην αποδεχομαστε τις ευθυνες μας. Μου εκανε εντυπωση οτι ακομα και σε αυτο το ακραιο σημειο, ακομη αρνιοταν να αποδεχτει πληρως τις ευθυνες του πατερα σας. Δεν ειναι επιχειρημα να λες οτι "αφου ειναι ετσι, γιατι αντιδρας;". Ο πατερας να προσπαθησει να βελτιωθει και να αγκαλιασει με αγαπη το παιδι του. Δε θα προσαρμοσω εγω τη συμπεριφορα μου σε ενα σκληρο πατερα, ο σκληρος πατερας πρεπει να προσπαθησει να βελτιωθει και να αλλαξει.

-Ο μεγαλος σου αδερφος μου ειπε μεταξυ αλλων οτι εχει αποδεχτει το γεγονος οτι εισαι γκει, θεωρει ομως την ομοφυλοφιλια καταρα και οτι εχει παιξει σημαντικο ρολο στην κακη σου ψυχολογια.

Πιστευω οτι ενα μερος των λεγομενων του ευσταθει. Ειναι καταρα, πιστευω. Ειναι μειονοτητα, η κουλτουρα των γκει ειναι τραγικη, σχεση στη ζωη σου δεν κανεις ποτε πραγματικη, σοβαρη σχεση, ειναι σχεσεις της μιας εβδομαδας, σοβαρα ατομα δε βλεπεις σε αυτο το χωρο, ο ρατσισμος, ο κοσμος σε αντιμετωπιζει ως ο παριας.

Οδυσσεας : Συμφωνω κι εγω οτι η ομοφυλοφιλια ειναι καταρα, βεβαια ο αδερφος του Τηλεμαχου δεν ξερω με ποια εννοια το ειπε, ισως να κρυβεται μια ομοφοβια απο πισω. Εγω το εννοω με την εννοια του ομοφυλοφιλου που ζει αυτη τη ζωη η οποια ειναι σκληρη και αυτο γιατι ειναι μια ιδιοτητα η οποια δεν ειναι αποδεκτη. Οποτε μονο απο αυτο εχεις να δεχτεις τον κοινωνικο ρατσισμο. Ακομα ομως και οι σχεσεις μεταξυ των ιδιων των ομοφυλοφιλων ειναι δυσκολες. Οι ομοφυλοφιλοι κανουν πιο ευκολα γνωριμιες, κυριως μεσω του ιντερνετ, απ' ο,τι οι στρειτ. Υπαρχει μια μεγαλη ευκολια σε αυτο, να βρουν σεξ ανα πασα στιγμη, με αποτελεσμα να ειναι πολυ εκλεκτικοι στις επιλογες τους και να υπαρχει μια ασχημη συμπεριφορα και να ειναι δυσκολο να συναψεις σχεση με εναν ομοφυλοφιλο.

-Η μητερα σου Τηλεμαχε μου ειπε οτι τελευταια ησουν πολυ αντιδραστικος και εριστικος και δε μπορουσε να σε κουμανταρει. 

Η μητερα μου δεν ασχολιοταν καν, πως δηλαδη προσπαθουσε να με κουμανταρει; Γενικα δεν εχω περασει καλα στην οικογενεια μου, δε μου εχουν φερθει καλα, για να φτασω εκει που εφτασα. Ειναι μια αλυσιδα πραγματων, δεν ειναι μεμονομενα περιστατικα που οδηγηθηκα εκει που οδηγηθηκα.

-Να πουμε παντως οτι ειναι θετικο οτι ολη σου η οικογενεια αναστατωθηκε και ανησυχησε και ηταν στο νοσοκομειο.

Αυτο ελειπε...Οταν κανεις μια οικογενεια, η οικογενεια ειναι μεγαλη ευθυνη. Οι ευθυνες που παιρνεις οταν κανεις οικογενεια ειναι συνολικες και καθολικες, δεν ειναι μονομερεις ευθυνες, του τυπου να φερω λεφτα στο σπιτι για να φανε τα παιδια. Πρεπει να αγκαλιαζει το παιδι του, να συζηταει μαζι του, να εχει μια καλη συμπεριφορα απεναντι του.

-Εγω παντως ειδα ανησυχια, αγχος και ενδιαφερον στην οικογενεια σου.

-Τι να το κανεις αυτο οταν ο αλλος πεθαινει, οταν γινει το κακο. Το θεμα ειναι να μην γινει το κακο.