Θυμάστε το ποστ με τα κακά "α"; Ένα από αυτά είναι η αναβλητικότητα. Ειδικότητα μου για πολλά χρόνια και ακόμα παλεύω με αυτή για να την ξεπεράσω.
Το "άστο γι' αύριο ή την άλλη βδομάδα" μπορεί να είναι και τεμπελιά, μπορεί να σημαίνει και ότι δεν αντέχει κάποιος να κάνει πάρα πολλά πράγματα μέσα σε μια μέρα. Όντως η συσσώρευση πληροφοριών μπορεί να σε τρελάνει και οι πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες να σε εξαντλήσουν.
Ένας άλλος λόγος που κάποιος μπορεί να είναι αναβλητικός είναι ότι περιμένει να φτιάξουν τα πράγματα στη ζωή του, να γίνουν πιο ευνοϊκές οι συνθήκες και μετά να αναλάβει δράση. Τι νόημα έχει, θα σκεφτεί, να κάνεις όμορφα πράγματα όταν όλα πάνε στραβά; Για να πάνε κι αυτά στραβά; Τα ωραία πράγματα πρέπει να τα κάνεις όταν είσαι ψυχολογικά καλά και η ζωή σου έχει μπει σε τάξη και κυλά ωραία. Αυτό είναι μια πολύ λογική και πειστική απάντηση στο γιατί κάποιος λέει "άστο για αργότερα". Είναι δίκοπο μαχαίρι όμως. Μπορείς ακόμα και όταν περνάς δύσκολη φάση και τίποτα δεν είναι σε τάξη, να μην αναβάλεις να κάνεις πράγματα, αντίθετα να κάνεις όσα περισσότερα γίνεται. Κι έτσι ίσως καταφέρεις να προσελκύσεις, νέα ωραία πράγματα, να αλλάξεις τις συνθήκες της ζωής σου αλλά και να δώσεις νόημα στα όσα άσχημα σου συμβαίνουν.
Γιατί με το να κάθεσαι στον καναπέ χωρίς να κάνεις τίποτα, και μένεις πίσω, και χάνεις πράγματα και η ζωή χάνει έτσι το νόημα της.
Από την άλλη, σε κάποιες περιπτώσεις καλό είναι να αναβάλεις κάποια πράγματα γι' αργότερα, ειδικά όταν είσαι ψυχολογικά πολύ πιεσμένος και το κεφάλι σου είναι έτοιμο να εκραγεί.
Τέλος, μια ιδανική ίσως μέση λύση είναι να αναβάλεις λίγα πράγματα γι' αργότερα και να κάνεις όσα μπορείς τώρα χωρίς να πιέζεσαι πολύ. Η πολύ πίεση είναι επικίνδυνη. Ακόμα και η αναβολή, λοιπόν, θέλει μέτρο.
Το "άστο γι' αύριο ή την άλλη βδομάδα" μπορεί να είναι και τεμπελιά, μπορεί να σημαίνει και ότι δεν αντέχει κάποιος να κάνει πάρα πολλά πράγματα μέσα σε μια μέρα. Όντως η συσσώρευση πληροφοριών μπορεί να σε τρελάνει και οι πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες να σε εξαντλήσουν.
Ένας άλλος λόγος που κάποιος μπορεί να είναι αναβλητικός είναι ότι περιμένει να φτιάξουν τα πράγματα στη ζωή του, να γίνουν πιο ευνοϊκές οι συνθήκες και μετά να αναλάβει δράση. Τι νόημα έχει, θα σκεφτεί, να κάνεις όμορφα πράγματα όταν όλα πάνε στραβά; Για να πάνε κι αυτά στραβά; Τα ωραία πράγματα πρέπει να τα κάνεις όταν είσαι ψυχολογικά καλά και η ζωή σου έχει μπει σε τάξη και κυλά ωραία. Αυτό είναι μια πολύ λογική και πειστική απάντηση στο γιατί κάποιος λέει "άστο για αργότερα". Είναι δίκοπο μαχαίρι όμως. Μπορείς ακόμα και όταν περνάς δύσκολη φάση και τίποτα δεν είναι σε τάξη, να μην αναβάλεις να κάνεις πράγματα, αντίθετα να κάνεις όσα περισσότερα γίνεται. Κι έτσι ίσως καταφέρεις να προσελκύσεις, νέα ωραία πράγματα, να αλλάξεις τις συνθήκες της ζωής σου αλλά και να δώσεις νόημα στα όσα άσχημα σου συμβαίνουν.
Γιατί με το να κάθεσαι στον καναπέ χωρίς να κάνεις τίποτα, και μένεις πίσω, και χάνεις πράγματα και η ζωή χάνει έτσι το νόημα της.
Από την άλλη, σε κάποιες περιπτώσεις καλό είναι να αναβάλεις κάποια πράγματα γι' αργότερα, ειδικά όταν είσαι ψυχολογικά πολύ πιεσμένος και το κεφάλι σου είναι έτοιμο να εκραγεί.
Τέλος, μια ιδανική ίσως μέση λύση είναι να αναβάλεις λίγα πράγματα γι' αργότερα και να κάνεις όσα μπορείς τώρα χωρίς να πιέζεσαι πολύ. Η πολύ πίεση είναι επικίνδυνη. Ακόμα και η αναβολή, λοιπόν, θέλει μέτρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου