ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΟ BLOG

Hello guys
δυσκολο πραγμα το blogging. Θελει αφοσιωση και δεν ξερω αν ειμαι καλος στο να ειμαι αφοσιωμενος σε κατι ή σε καποιον. Ειναι κατι ομως που το θελω και μου ταιριαζει. Απλα δε μου εχει τυχει μεχρι τωρα να βρω πραγματα που να μου αρεσουν τοσο πολυ και να ειμαι τοσο σιγουρος γι' αυτα, ωστε να αφοσιωθω πληρως σε αυτα. Ειναι ωραιο πραγμα να αφοσιωνεσαι σε κατι. Μου αρεσει να ειμαι σταθερος σε κατι. Ειναι χαρακτηριστικο του ζωδιου μου αλλωστε (Ταυρος). Απο την αλλη ομως βαριεμαι ευκολα. Και αυτα τα δυο ερχονται σε συγκρουση και μου κανουν δυσκολη τη ζωη καμια φορα. Ειναι πολλες αυτες οι αντιφασεις που εχω σαν χαρακτηρας.

Το μπλογκ ειναι κατι στο οποιο θελω να ειμαι αφοσιωμενος. Ειναι το χομπι μου, το παθος μου. Ειναι αναγκη και συνηθεια. Εννοειται ομως πως δε θελω να το κανω καταναγκαστικα, επειδη "πρεπει". Αν ας πουμε για μια ολοκληρη βδομαδα, δεν εχεις να πεις τιποτα απολυτως, ουτε εχεις ορεξη να γραφεις, τοτε καλο ειναι να απεχεις και οχι να γραφεις καταναγκαστικα, για να μη σε ξεχασουν οι αναγνωστες σου και να αυξησεις την αναγνωσιμοτητα. Εννοειται πως δε με ενδιαφερει να εχω εσοδα απο το μπλογκ, αλλα μου αρεσει να αποκτησω συχνη επικοινωνια με τους αναγνωστες και μου αρεσει η ιδεα να εχω πολλους αναγνωστες. Θελω να με μαθετε, θελω να με διαβαζετε, θελω να ξερετε πως σκεφτομαι, θελω να τα λεμε, να ανταλλαζουμε αποψεις, να γινουμε μια παρεα. Αυτο ειναι αλλωστε το νοημα του blogging. Αλλιως θα γραφαμε σε ημερολογιο.

Επειτα απο πολλες αλλαγες, κατεληξα σε αυτο εδω το μπλογκ με αυτο το ονομα. Ενα ονομα και ενα επιθετο που μου αρεσουν παρα πολυ.

Το αφησα για πολυ καιρο το μπλογκ και περασε και ενα πολυ μεγαλο διαστημα που προσπαθουσα να αποφασισω το ονομα που θα εδινα στο μπλογκ και κυριως το περιεχομενο που θα ειχε. Νομιζα πως ειχε κλεισει ο κυκλος του προσωπικου μπλογκ και πως απο δω και στο εξης θα εγραφα μη προσωπικα κειμενα, τυπου δημοσιογραφικα, αλλα με προσωπικο υφος. Τελικα αποφασισα πως καλυτερα θα ηταν να εχω ενα αμιγως προσωπικο μπλογκ, που θα εχει ομως και δημοσιογραφικα αρθρα και μη προσωπικα κειμενα.

Το αποφασισα λοιπον, εκανα τις απαραιτητες αλλαγες και τωρα ειναι ολοδικο μου να το κανω ο,τι θελω. Ειναι δικο μου! Ανηκει σε μενα. Δεν ειναι κειμενα που ποσταρω σε ενα φορουμ και αν το φορουμ αυτο κλεισει, χανονται. Ουτε ειναι κειμενα που εχω το φοβο οτι μπορει να τα λογοκρινουν και να μην τα δημοσιευσουν σε ενα φορουμ ή σε ενα σαιτ.

Επιπλεον, το εχω αναγκη το προσωπικο μπλογκ για να μπορω να βαζω σε μια σειρα τις σκεψεις μου που καποιες φορες ειναι παρα πολυ μπερδεμενες. Στη δουλεια τον τελευταιο καιρο δεν ειμαι καθολου συγκεντρωμενος και σκεφτομαι ενα σωρο πραγματα εντελως ασυνδετα μεταξυ τους. Ενα σωρο σκεψεις και εικονες ερχονται στο μυαλο μου και καποιες φορες φρικαρω με το ποσο ακυρα πραγματα σκεφτομαι. Το γραψιμο με βοηθαει να ερχομαι στα ισα μου, αλλα οχι παντα. Το blogging ειναι παντως καλη ψυχοθεραπεια και μαλιστα τζαμπα. Αν κατι βαριεμαι παρα πολυ, αυτο ειναι οι ψυχολογοι. Ασε που δεν εχω λεφτα, αλλα και να ειχα, δε θελω να τα δωσω σε αυτους. Την παλευω μονος μου και ο,τι καταφερω. Μονος μου ανακαλυπτω τον εαυτο μου μεσα απο αυτα που διαβαζω και κυριως μεσα απο αυτα που ζω. Βεβαια δε ζω και πολλα αλλα τελος παντων...Ισως καποτε θα αρχισω να γραφω για πραγματα που δε ζω ή που θα ηθελα να ζησω, αν και προτιμω να τα ζω, παρα να τα γραφω.

Μου εχει λειψει παρα πολυ το blogging.