Ζουμε παραξενες μερες και ακομα και οσοι δεν ασχολουμαστε ιδιαιτερα με τα πολιτικα, δε γινεται να μην εχουμε ασχοληθει και σχολιασει εστω και λιγο οσα γινονται επειτα απο την ανακοινωση για το δημοψηφισμα.
Προσωπικα, θα πω οτι υπαρχει μια μεγαλη υπερβολη η οποια φυσικα ξεκινα και καλλιεργειται απο τα μιντια και ειδικα την τηλεοραση. Αυτη η προπαγανδα που βλεπουμε να γινεται απο τα μεγαλα ιδιωτικα καναλια ειναι απιστευτη. Στο ιντερνετ βλεπουμε οτι ο κοσμος εχει διχαστει με τους μεν να ειναι υπερ του "ναι" και να τα βαζουν με οσους ειναι υπερ του "οχι" και με τους δε να ειναι υπερ του "οχι" και να τα βαζουν με οσους ειναι υπερ του "ναι". Τετοιος μεγαλος διχασμος δεν υπηρξε ουτε στις εκλογες του Ιανουαριου.
Εγω παλι δεν ειμαι ουτε με τους μεν ουτε με τους δε. Ουτε τα βαζω με τους μεν ουτε με τους δε. Αλλα δε μου αρεσουν αυτοι που ειναι φανατισμενοι και ουτε αυτοι που δεν αιτιολογουν την αποφαση τους. Οι περισσοτεροι δεν ξερουν καν τι πανε να ψηφισουν. Εχουν εντελως επιφανειακη γνωση απο αυτα που ακουν απο την τηλεοραση ή απο αυτα που λεει ο διπλανος τους, ο οποιος ομως ουτε αυτος ξερει και εχει και αυτος με τη σειρα του επιφανειακη γνωση. Και βεβαια οι περισσοτεροι τασσονται υπερ του ναι ή του οχι, αναλογα με το κομμα που υποστηριζουν και με βαση την ιδεολογια τους (τη στενομυαλη ιδεολογια τους θα ελεγα).
Με εκνευρισε πολυ σημερα ο πατερας μου που ουτε λιγο ουτε πολυ μου ειπε "μην τολμησεις να ψηφισεις οχι". Ολο μου το σοι ειναι υπερ του "ναι". Οι γονεις μου φανατικοι τηλεθεατες του ΣΚΑΙ και αναγνωστες της Καθημερινης. Ψηφοφοροι της ΝΔ. Εχθροι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεκτο. Γιατι ομως να μη δεχονται και την αντιθετη αποψη; Τα ιδια εκαναν και στις εκλογες. Μου λεγανε να μην ψηφισω ΣΥΡΙΖΑ και γιατι πρεπει να ψηφισω οπωσδηποτε ΝΔ (ή εστω Ποταμι). Και αν ελεγα οτι θα ψηφισω ΣΥΡΙΖΑ με λεγανε ή υπονοουσαν οτι ειμαι αφελης και ανοητος ή οτι θα κανω μεγαλη ανοησια αν το κανω και με παρακαλουσαν να μην το κανω. Το θεμα ειναι οτι ουτε σεβονταν οτι εγω ηθελα να ψηφισω κατι αλλο απο ΝΔ και οτι δε με επαιρναν στα σοβαρα. Ουτε τωρα το κανουν. Εγω τελικα δεν ψηφισα ΣΥΡΙΖΑ αλλα θα μπορουσα να το κανω. Ετσι για να τους παω κοντρα. Και "οχι" μπορει να ψηφισω για να τους παω παλι κοντρα. Γιατι τοσο καιρο μου τα παρειχαν ολα. Πολλα υλικα αγαθα, σπουδες, σχολες, πανεπιστημια, ακριβα σπιτια. Αλλα ουσιαστικα πραγματα λιγα. Δεν καταφεραν να με κανουν να ειμαι ανεξαρτητος και να στεκομαι στα δικα μου ποδια. Να λειτουργω αυτονομα, να εχω αυτοπεποιθηση και αυτοεκτιμηση. Δεν εχω καταφερει να βρω το δρομο μου και σε αυτο εχουν και αυτοι μεγαλη ευθυνη. Εχω και εγω μεγαλη ευθυνη, ισως μεγαλυτερη, αλλα εχουν και αυτοι. Εστω ενα 30%. Μου τα παρειχαν λοιπον ολα, κυριως λεφτα, και τωρα δε μου δινουν τιποτα. Απο το ενα ακρο στο αλλο. Αυτο ειναι που δε μου αρεσει. Το ιδιο δεν εγινε και με την Ελλαδα;
Εγω δεν ειμαι ουτε "ναι" ουτε "οχι". Ειμαι "νοχι". Ουτε το ενα με εκφραζει ουτε το αλλο. Ακουω και διαβαζω αποσπασματικα διαφορες αποψεις και θεωριες και πραγματα που απο καποιους παρουσιαζονται σαν "δεδομενα" και σιγουρα. Με καποια συμφωνω, με αλλα διαφωνω. Αλλα για πολλα δεν ξερω αν ειναι αληθεια, αν ειναι παραπληροφορηση, αν ειναι προπαγανδα. Δεν ξερω τι να πιστεψω και τι οχι.
Μπορει να μην παω να ψηφισω καθολου. Και ας γινει ο,τι γινει. Αλλα μπορει να ψηφισω "ναι". Διοτι απο αυτα που ακουω φοβαμαι την επιστροφη της δραχμης και τις (βραχυπροθεσμες εστω) συνεπειες αυτης. Ειναι που ειναι χαλια τα πραγματα, δε θελω να γινουν και χειροτερα. Θα περασω που θα περασω μαυρο καλοκαιρι, δε θελω να περασω καταμαυρο. Παιρνω 250 ευρω (ναι καλα διαβασατε!), δε θελω να παιρνω 150. Θελω να συνεχισουν να ειναι τα πραγματα οπως ειναι τωρα. Γιατι δε θελω να χασω και την ελπιδα που μου εχει απομεινει οτι θα αλλαξουν επιτελους τα πραγματα στη ζωη μου αλλα και στη χωρα. Αυτο ειναι που δε θελω, αντιπροσωποι, να συμβει. Να χασω και την ελπιδα μου. Την ελπιδα οτι θα απαλλαγω και εγω και αυτη η κατακαημενη χωρα (που λατρευω αλλα που δυστυχως εχει παρα πολλους Ελληνες...) απο τη μιζερια, την κακομοιρια, την μοιρολατρια, την αβεβαιοτητα, τη γκρινια, την κακοπεραση, την καταθλιψη. Θελω να μπορω να ελπιζω σε ενα καλυτερο αυριο. Δεν λεω οτι θελω να ζησω μια ζωη στρωμενη με ροδοπεταλα, ουτε επιδιωκω την απολυτη ευτυχια, γιατι δεν υπαρχει ουτε απολυτη ευτυχια, ουτε ευτυχια που κραταει πολυ. Με ενδιαφερει ομως να διασκεδασω, να περασω καλα, να κανω πραγματα αξιολογα και δημιουργικα, να αναπτυξω τις ικανοτητες μου, να δουλεψω πανω σε αυτο που σπουδασα, να γνωρισω νεο κοσμο, να αποκτησω νεες εμπειριες, να διευρυνω τους οριζοντες μου. Θελω να εχω τη δυνατοτητα να ονειρευομαι. Δε θελω να μου το στερησουν και αυτο.
ΥΓ.Δεν ειμαι κατα του "οχι" και ουτε κατα της ιδεολογιας του "οχι". Με εκφραζουν πολλα απο αυτα που λενε οι υποστηρικτες του "οχι". Οπως αυτο που εγραψε ενας φιλος στο fb :
Όσο ακούω οτι τώρα στην Ελλάδα εκτυλίσσονται "πρωτοφανείς" σκηνές ταπεινωσης με τα γεροντακια να στεκονται ουρα στα ATM πραγματικά εκνευριζομαι ακομη περισσοτερο. Εγω εχει 5 χρονια π βλεπω ουρες απο ανθρωπους στα συσσιτια στο κεντρο της Αθηνας π πεινανε , και ουρες απο ταλαιπωρημενους ασθενεις στα νοσοκομεια. Τοσα χρονια για αυτες τις ουρες γιατι δν κοπτονταν τα ΜΜΕ ? Αυτα δεν ηταν η πραγματικη ταπεινωση?
Προσωπικα, θα πω οτι υπαρχει μια μεγαλη υπερβολη η οποια φυσικα ξεκινα και καλλιεργειται απο τα μιντια και ειδικα την τηλεοραση. Αυτη η προπαγανδα που βλεπουμε να γινεται απο τα μεγαλα ιδιωτικα καναλια ειναι απιστευτη. Στο ιντερνετ βλεπουμε οτι ο κοσμος εχει διχαστει με τους μεν να ειναι υπερ του "ναι" και να τα βαζουν με οσους ειναι υπερ του "οχι" και με τους δε να ειναι υπερ του "οχι" και να τα βαζουν με οσους ειναι υπερ του "ναι". Τετοιος μεγαλος διχασμος δεν υπηρξε ουτε στις εκλογες του Ιανουαριου.
Εγω παλι δεν ειμαι ουτε με τους μεν ουτε με τους δε. Ουτε τα βαζω με τους μεν ουτε με τους δε. Αλλα δε μου αρεσουν αυτοι που ειναι φανατισμενοι και ουτε αυτοι που δεν αιτιολογουν την αποφαση τους. Οι περισσοτεροι δεν ξερουν καν τι πανε να ψηφισουν. Εχουν εντελως επιφανειακη γνωση απο αυτα που ακουν απο την τηλεοραση ή απο αυτα που λεει ο διπλανος τους, ο οποιος ομως ουτε αυτος ξερει και εχει και αυτος με τη σειρα του επιφανειακη γνωση. Και βεβαια οι περισσοτεροι τασσονται υπερ του ναι ή του οχι, αναλογα με το κομμα που υποστηριζουν και με βαση την ιδεολογια τους (τη στενομυαλη ιδεολογια τους θα ελεγα).
Με εκνευρισε πολυ σημερα ο πατερας μου που ουτε λιγο ουτε πολυ μου ειπε "μην τολμησεις να ψηφισεις οχι". Ολο μου το σοι ειναι υπερ του "ναι". Οι γονεις μου φανατικοι τηλεθεατες του ΣΚΑΙ και αναγνωστες της Καθημερινης. Ψηφοφοροι της ΝΔ. Εχθροι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεκτο. Γιατι ομως να μη δεχονται και την αντιθετη αποψη; Τα ιδια εκαναν και στις εκλογες. Μου λεγανε να μην ψηφισω ΣΥΡΙΖΑ και γιατι πρεπει να ψηφισω οπωσδηποτε ΝΔ (ή εστω Ποταμι). Και αν ελεγα οτι θα ψηφισω ΣΥΡΙΖΑ με λεγανε ή υπονοουσαν οτι ειμαι αφελης και ανοητος ή οτι θα κανω μεγαλη ανοησια αν το κανω και με παρακαλουσαν να μην το κανω. Το θεμα ειναι οτι ουτε σεβονταν οτι εγω ηθελα να ψηφισω κατι αλλο απο ΝΔ και οτι δε με επαιρναν στα σοβαρα. Ουτε τωρα το κανουν. Εγω τελικα δεν ψηφισα ΣΥΡΙΖΑ αλλα θα μπορουσα να το κανω. Ετσι για να τους παω κοντρα. Και "οχι" μπορει να ψηφισω για να τους παω παλι κοντρα. Γιατι τοσο καιρο μου τα παρειχαν ολα. Πολλα υλικα αγαθα, σπουδες, σχολες, πανεπιστημια, ακριβα σπιτια. Αλλα ουσιαστικα πραγματα λιγα. Δεν καταφεραν να με κανουν να ειμαι ανεξαρτητος και να στεκομαι στα δικα μου ποδια. Να λειτουργω αυτονομα, να εχω αυτοπεποιθηση και αυτοεκτιμηση. Δεν εχω καταφερει να βρω το δρομο μου και σε αυτο εχουν και αυτοι μεγαλη ευθυνη. Εχω και εγω μεγαλη ευθυνη, ισως μεγαλυτερη, αλλα εχουν και αυτοι. Εστω ενα 30%. Μου τα παρειχαν λοιπον ολα, κυριως λεφτα, και τωρα δε μου δινουν τιποτα. Απο το ενα ακρο στο αλλο. Αυτο ειναι που δε μου αρεσει. Το ιδιο δεν εγινε και με την Ελλαδα;
Εγω δεν ειμαι ουτε "ναι" ουτε "οχι". Ειμαι "νοχι". Ουτε το ενα με εκφραζει ουτε το αλλο. Ακουω και διαβαζω αποσπασματικα διαφορες αποψεις και θεωριες και πραγματα που απο καποιους παρουσιαζονται σαν "δεδομενα" και σιγουρα. Με καποια συμφωνω, με αλλα διαφωνω. Αλλα για πολλα δεν ξερω αν ειναι αληθεια, αν ειναι παραπληροφορηση, αν ειναι προπαγανδα. Δεν ξερω τι να πιστεψω και τι οχι.
Μπορει να μην παω να ψηφισω καθολου. Και ας γινει ο,τι γινει. Αλλα μπορει να ψηφισω "ναι". Διοτι απο αυτα που ακουω φοβαμαι την επιστροφη της δραχμης και τις (βραχυπροθεσμες εστω) συνεπειες αυτης. Ειναι που ειναι χαλια τα πραγματα, δε θελω να γινουν και χειροτερα. Θα περασω που θα περασω μαυρο καλοκαιρι, δε θελω να περασω καταμαυρο. Παιρνω 250 ευρω (ναι καλα διαβασατε!), δε θελω να παιρνω 150. Θελω να συνεχισουν να ειναι τα πραγματα οπως ειναι τωρα. Γιατι δε θελω να χασω και την ελπιδα που μου εχει απομεινει οτι θα αλλαξουν επιτελους τα πραγματα στη ζωη μου αλλα και στη χωρα. Αυτο ειναι που δε θελω, αντιπροσωποι, να συμβει. Να χασω και την ελπιδα μου. Την ελπιδα οτι θα απαλλαγω και εγω και αυτη η κατακαημενη χωρα (που λατρευω αλλα που δυστυχως εχει παρα πολλους Ελληνες...) απο τη μιζερια, την κακομοιρια, την μοιρολατρια, την αβεβαιοτητα, τη γκρινια, την κακοπεραση, την καταθλιψη. Θελω να μπορω να ελπιζω σε ενα καλυτερο αυριο. Δεν λεω οτι θελω να ζησω μια ζωη στρωμενη με ροδοπεταλα, ουτε επιδιωκω την απολυτη ευτυχια, γιατι δεν υπαρχει ουτε απολυτη ευτυχια, ουτε ευτυχια που κραταει πολυ. Με ενδιαφερει ομως να διασκεδασω, να περασω καλα, να κανω πραγματα αξιολογα και δημιουργικα, να αναπτυξω τις ικανοτητες μου, να δουλεψω πανω σε αυτο που σπουδασα, να γνωρισω νεο κοσμο, να αποκτησω νεες εμπειριες, να διευρυνω τους οριζοντες μου. Θελω να εχω τη δυνατοτητα να ονειρευομαι. Δε θελω να μου το στερησουν και αυτο.
ΥΓ.Δεν ειμαι κατα του "οχι" και ουτε κατα της ιδεολογιας του "οχι". Με εκφραζουν πολλα απο αυτα που λενε οι υποστηρικτες του "οχι". Οπως αυτο που εγραψε ενας φιλος στο fb :
Όσο ακούω οτι τώρα στην Ελλάδα εκτυλίσσονται "πρωτοφανείς" σκηνές ταπεινωσης με τα γεροντακια να στεκονται ουρα στα ATM πραγματικά εκνευριζομαι ακομη περισσοτερο. Εγω εχει 5 χρονια π βλεπω ουρες απο ανθρωπους στα συσσιτια στο κεντρο της Αθηνας π πεινανε , και ουρες απο ταλαιπωρημενους ασθενεις στα νοσοκομεια. Τοσα χρονια για αυτες τις ουρες γιατι δν κοπτονταν τα ΜΜΕ ? Αυτα δεν ηταν η πραγματικη ταπεινωση?
Είδες που κάθε οικογενειακό περιβάλλον είναι σημαντική αιτία για κάθε πορεία μας στη ζωή; Και δεν είναι προσωπικό το σχόλιο μου. Απλά, σε κάθε σπίτι, υπάρχει τουλάχιστον ένα μέλος, που προσπαθεί να επιβληθεί στους άλλους, άρα το ίδιο γίνεται κατ' επέκταση και σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας. Καλό ξημέρωμα :)
ΑπάντησηΔιαγραφή