Είναι μόλις 27 χρονών, έχει (είχε μάλλον) κανονική δουλειά, μορφωμένο παιδί, έχει τελειώσει πανεπιστήμιο αλλά...Θεώρησα ότι αυτό που κάνει είναι κατάντια και του το είπα. Μου είπε ότι αυτός δεν το βλέπει έτσι και πως η ζωή τον έχει γαμήσει τελευταία. Του λέω πως αυτό κάνει η ζωή, να μας γαμάει συνέχεια και πως εκεί είναι το θέμα, να της πηγαίνουμε συνέχεια κόντρα. "Το ξέρω αλλά δε θα γαμάει άλλο εμένα, την γαμάω εγώ και πίστεψε με, όταν το κάνω, δεν νιώθω απολύτως τίποτα". Μου είπε ότι όλα στη ζωή του πάνε χάλια, ότι ψυχολογικά είναι χάλια, ότι έπαθε ατύχημα και δε μπορούσε να περπατήσει για μήνες και πως ακόμα πονάει και δε μπορεί να δουλέψει. Δε μπορεί να κάνει κανονική δουλειά. Γιατί για μένα η πορνεία δεν είναι κανονική δουλειά. Μάλλον το να βγει ένας 27χρονος μορφωμένος στην πορνεία, δηλαδή να κάνει σεξ επί πληρωμή με άντρες, δεν είναι κανονικό. Είναι κάτι πολύ άσχημο. "Δε θες να κάνεις σεξ με κάποια που θες πραγματικα;" "Όχι, δε θέλω. Τα έχω κάνει και τα ρομαντικά γαμήσια με γκόμενα και δε μου βγήκαν σε καλό" μου λέει. Και ερωτική απογοήτευση ενδεχομένως. "Χαραμίζεσαι" του λέω. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου βγήκε έντονα ο συντηρητικός και ηθικός εαυτός μου. "Εμ, έτσι είναι η ζωή. Οι μισοί νέοι χαραμίζονται. Άλλοι δεν έχουν δουλειά, άλλοι ζητιανεύουν, άλλοι σαν και εμένα. Έτσι μας κατάντησαν". Αυτό πόνεσε. Ίσως να έχει δίκιο. Έτσι μας κατάντησαν...όμως εμείς τι ευθύνη έχουμε άραγε; Δε γίνεται να μην έχεις άλλη επιλογή πέρα από την πορνεία του λέω. "Όχι δεν έχω. Όταν έχεις πάγεια έσοδα 300 ευρώ το μήνα, πού θα τα βρώ;". Μα να δίνεις το κορμί σου έτσι για να βγάλεις λεφτά, για να ζήσεις. Να είσαι νέος και μορφωμένος, με επίπεδο και να πρέπει να το κάνεις αυτό; Αυτό το παιδί μπορεί να κάνει πως δε νοιάζεται και δεν τον απασχολεί καν, να μην το βλέπει όπως εγώ και πάνω στην ανάγκη για επιβίωση να μη δίνει σημασία, αλλά μέσα του υποφέρει. Αλλά δεν το βλέπει. Δεν το ξέρει.
Στενοχωρήθηκα με αυτό που διάβασα.. αλλά όπως επιλέγει ο καθένας..
ΑπάντησηΔιαγραφή