Αυτο ειναι το πρωτο μου ποστ. Το εγραψα 26 Νοεμβριου 2006.
Η ζωη μου ειναι σαν να διανυω ενα δρομο,λιγο δυσβασταχτο και αργο και με εμποδια.Πεφτω,σηκωνομαι και συνεχιζω.Την επομενη φορα που θα δω το εμποδιο μπορει να ξανασκονταψω αλλα αν εχω αποκτησει επιγνωσω θα το ξεπερασω και θα συνεχισω.Ο δρομος αυτος ειναι αργος γιατι εγω μπορει να θελω να πηγαινω αργα ενω μπορω να τρεξω.Γυρω απο το δρομο υπαρχουν ενα σωρο πραγματα,ανθρωποι,καταστηματα..εγω διαλεγω που θα παω και με ποιους θα επιλεξω να συναστραφω..καποιοι θα γινουν συνοδοιποροι μου αλλα κανεις δεν ξερει μεχρι ποιο σημειο,η αν στα εμποδια(δυσκολιες) απομακρυνθουν..τα καταστηματα με τα χιλιαδες ειδη ειναι ο παραδεισος των υλικων αγαθων και δη της συγχρονης εποχης:ηλεκτρονικα παιχνιδια,κινητα,βιβλια,cd,ρουχα,κομπιουτερ,και ενα σωρο αλλα τεχνολογικα πραγματα που αυξανονται καθε μερα και που οι διαφημισεις σε προκαλουν να τα αγορασεις.Εκτος απο τα υλικα αγαθα υπαρχουν και τα πνευματικα.Στο δρομο δηλ.υπαρχουν τα σινεμα,τα θεατρα και αλλες πολιτιστικες εκδηλωσεις..διαλεγεις λοιπον αν θα πας..στο δρομο υπαρχει το σχολειο που ειναι υποχρωτικο μεχρι το γυμνασιο,μετα επιλεγεις αν θα πας λυκειο και για να "περασεις" την πορτα του πανεπιστημιου θα πρεπει να πας στα φροντιστηρια.Παντως στο δρομο που εισαι κανεις δε σε υποχρεωνει να κανεις τιποτα.Σχεδον.Μπορεις να επιλεξεις το μονοπατι που θες.Μπορεις αν θες να κατσεις σε ενα παγκακι και να βλεπεις τη ζωη να περνα απο μπροστα σου και συ να εισαι αμετοχος.Να τη βλεπεις μεσα απο την τηλεοραση και τις εφημεριδες.Αυτο δεν ειναι κακο.Αλλα μπορεις να επιλεξεις να τη ζησεις περπατωντας και συμμετεχοντας.Κανεις δεν ξερει που τελειωνει αυτος ο δρομος.Καποιοι κανουν σχεδια και προγραμματισμους και ξερουν τι θα κανουν αυριο η φανταζονται τι θα κανουν σε 10 χρονια.Η ζωη πολλων ειναι καθε μερα ο ιδιος δρομος,τα ιδια προσωπα,τα ιδια μερη..Αναλογως ομως τις δυνατοτητες αλλα και τη δυναμη και το θαρρος μπορει να αλλαξει πορεια και να αρχισει ενα αλλο δρομο.Τελος,καποιοι επιλεγουν το δυσκολο μονοπατι,αυτο που οχι μονο δεν ξερουν που θα τους οδηγησει(ακομα και εκεινοι που διαλεγουν ενα "σιγουρο" και "ασφαλη" δρομο θεωρητικα μονο ξερουν που θα τους βγαλει)αλλα το μονοπατι που τους οδηγει στο θεωρητικα αγνωστο ειναι με περισσοτερα εμποδια(ανασφαλειες,δυσκολιες κτλ).Δεν ακολουθουν τον ευκολο δρομο με αλλα λογια,δεν πανε με τους πολλους,με τη μαζα..Και το να επιλεξεις ενα τετοιο δρομο απο μονο του αυτο σε κανει να διαφερεις απο τους αλλους,χωρις να σημαινει οτι απομακρυνεσαι απο τους αλλους εντελως γιατι ο δρομος αυτος ειναι παραλληλος με τον αλλον και δε στριβει καπου.Ειναι ολο ευθεια..!
Ετσι καπως μπορω να φανταστω την πορεια ενος ανθρωπου,τη ζωη του δηλαδη..βεβαια η ζωη δεν ειναι απλα ενας δρομος..ειναι πολυ περιπλοκη για να ειναι απλα ενας δρομος..απλα ετσι μπορει να αντιληφθει καποιος τη δικη του ζωη..
ο ατομικος δρομος του καθενος μπορει να μας μαθει πολλα και για τους δρομους των αλλων ανθρωπων.Συνηθως βοηθαμε τους αλλους οταν εχουμε περασει τα ιδια (εμποδια) γιατι εχουμε επιγνωση.
Η ζωη μου ειναι σαν να διανυω ενα δρομο,λιγο δυσβασταχτο και αργο και με εμποδια.Πεφτω,σηκωνομαι και συνεχιζω.Την επομενη φορα που θα δω το εμποδιο μπορει να ξανασκονταψω αλλα αν εχω αποκτησει επιγνωσω θα το ξεπερασω και θα συνεχισω.Ο δρομος αυτος ειναι αργος γιατι εγω μπορει να θελω να πηγαινω αργα ενω μπορω να τρεξω.Γυρω απο το δρομο υπαρχουν ενα σωρο πραγματα,ανθρωποι,καταστηματα..εγω διαλεγω που θα παω και με ποιους θα επιλεξω να συναστραφω..καποιοι θα γινουν συνοδοιποροι μου αλλα κανεις δεν ξερει μεχρι ποιο σημειο,η αν στα εμποδια(δυσκολιες) απομακρυνθουν..τα καταστηματα με τα χιλιαδες ειδη ειναι ο παραδεισος των υλικων αγαθων και δη της συγχρονης εποχης:ηλεκτρονικα παιχνιδια,κινητα,βιβλια,cd,ρουχα,κομπιουτερ,και ενα σωρο αλλα τεχνολογικα πραγματα που αυξανονται καθε μερα και που οι διαφημισεις σε προκαλουν να τα αγορασεις.Εκτος απο τα υλικα αγαθα υπαρχουν και τα πνευματικα.Στο δρομο δηλ.υπαρχουν τα σινεμα,τα θεατρα και αλλες πολιτιστικες εκδηλωσεις..διαλεγεις λοιπον αν θα πας..στο δρομο υπαρχει το σχολειο που ειναι υποχρωτικο μεχρι το γυμνασιο,μετα επιλεγεις αν θα πας λυκειο και για να "περασεις" την πορτα του πανεπιστημιου θα πρεπει να πας στα φροντιστηρια.Παντως στο δρομο που εισαι κανεις δε σε υποχρεωνει να κανεις τιποτα.Σχεδον.Μπορεις να επιλεξεις το μονοπατι που θες.Μπορεις αν θες να κατσεις σε ενα παγκακι και να βλεπεις τη ζωη να περνα απο μπροστα σου και συ να εισαι αμετοχος.Να τη βλεπεις μεσα απο την τηλεοραση και τις εφημεριδες.Αυτο δεν ειναι κακο.Αλλα μπορεις να επιλεξεις να τη ζησεις περπατωντας και συμμετεχοντας.Κανεις δεν ξερει που τελειωνει αυτος ο δρομος.Καποιοι κανουν σχεδια και προγραμματισμους και ξερουν τι θα κανουν αυριο η φανταζονται τι θα κανουν σε 10 χρονια.Η ζωη πολλων ειναι καθε μερα ο ιδιος δρομος,τα ιδια προσωπα,τα ιδια μερη..Αναλογως ομως τις δυνατοτητες αλλα και τη δυναμη και το θαρρος μπορει να αλλαξει πορεια και να αρχισει ενα αλλο δρομο.Τελος,καποιοι επιλεγουν το δυσκολο μονοπατι,αυτο που οχι μονο δεν ξερουν που θα τους οδηγησει(ακομα και εκεινοι που διαλεγουν ενα "σιγουρο" και "ασφαλη" δρομο θεωρητικα μονο ξερουν που θα τους βγαλει)αλλα το μονοπατι που τους οδηγει στο θεωρητικα αγνωστο ειναι με περισσοτερα εμποδια(ανασφαλειες,δυσκολιες κτλ).Δεν ακολουθουν τον ευκολο δρομο με αλλα λογια,δεν πανε με τους πολλους,με τη μαζα..Και το να επιλεξεις ενα τετοιο δρομο απο μονο του αυτο σε κανει να διαφερεις απο τους αλλους,χωρις να σημαινει οτι απομακρυνεσαι απο τους αλλους εντελως γιατι ο δρομος αυτος ειναι παραλληλος με τον αλλον και δε στριβει καπου.Ειναι ολο ευθεια..!
Ετσι καπως μπορω να φανταστω την πορεια ενος ανθρωπου,τη ζωη του δηλαδη..βεβαια η ζωη δεν ειναι απλα ενας δρομος..ειναι πολυ περιπλοκη για να ειναι απλα ενας δρομος..απλα ετσι μπορει να αντιληφθει καποιος τη δικη του ζωη..
ο ατομικος δρομος του καθενος μπορει να μας μαθει πολλα και για τους δρομους των αλλων ανθρωπων.Συνηθως βοηθαμε τους αλλους οταν εχουμε περασει τα ιδια (εμποδια) γιατι εχουμε επιγνωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου