Εγώ δεν βλέπω όνειρα. Ταινίες βλέπω. Ταινίες μικρού μήκους και μάλιστα από αυτές τις πολύ παράξενες..
Κάθε μέρα βλέπω όνειρα, δεν νομίζω να υπάρχει μια μέρα που να μη βλέπω και είναι πάντα παράξενα και αλλόκοτα..
Τα θυμάμαι αμυδρά όταν ξυπνάω αλλά αν δεν τα γράψω στο σημειωματάριο μετά από λίγο τα ξεχνάω.. γίνονται καπνός..
Σήμερα λοιπόν που ξύπνησα θυμόμουν μερικά από τα όνειρα που είδα, μερικές από τις μικρού μήκους ταινίες, έστω και όχι ολόκληρες..
Ταξίδευα με το λεωφορείο με έναν παλιό γνωστό μου που έχω να δω πάρα πολλά χρόνια και τον είχα γνωρίσει όταν έμενα Θεσσαλονίκη..
Λέγαμε τα νέα μας.. Με ρωτούσε για να μάθει την εξέλιξη διάφορων πραγμάτων..
Ξαφνικά χτυπάει το smartwatch μου και ήταν ένας άγνωστος αριθμός και ο γνωστός μου είπε να το απαντήσω γιατί μπορεί να ήταν κάτι σημαντικό..
Ήταν από το Μακεδονία tv, αν θυμάμαι καλά, και μου ζητούσαν να κάνω δηλώσεις για μια ανάρτηση που έκανα στα social media και που μάλλον έγινε viral και που μάλλον υπερασπιζόμουν κάποιον..
Εγώ δέχτηκα να μιλήσω αλλά μια τεράστια τσίχλα που μασούσα στεκόταν εμπόδιο..Προσπαθούσα να τη βγάλω έξω από το στόμα μου αλλά ήταν τόσο μεγάλη που έκανα πολύ ώρα να τη βγάλω..
Και κάπου εκεί ξύπνησα..
μετά ξανακοιμήθηκα και είδα κι άλλη μικρού μήκους ταινία αλλά δεν τη θυμόμουν μετά..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου