ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΦΙΛΕ ΜΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗ

Το γεγονος του θανατου του Βαγγελη Γιακουμακη προκαλει εντονο προβληματισμο για την κοινωνια που ζουμε. Για το τι τερας ειναι ο ανθρωπος (δειτε αυτους που λεγανε υβριστικα σχολια για το παιδι μετα το θανατο του). Οχι ζωα οπως λενε μερικοι. Ειναι αδικο να προσβαλουμε τα ζωα. Τα ζωακια εχουν ψυχη, εχουν συναισθηματα. Αν ομως σε ενα σκυλακι δωσεις αγαπη, θα στην ανταποδωσει και με το παραπανω. Αν ομως το κακοποιησεις, αν το αγνοησεις, αν το παραμελεις, τοτε θα βγαλει μισος, θα γινει επιθετικο. Ή απλα θα πεσει σε θλιψη, μια θλιψη που δε θα μπορεσει να εκφρασει με λογια.

Και ο Βαγγελης, αυτο εκανε. Υπεφερε σιωπηλα. Ξερετε τι ηταν χειροτερο απο αυτα που περνουσε; Το οτι ηταν εντελως μονος του και απροστατευτος. Αν μονο ενας ανθρωπος, ενας αληθινος φιλος, ενας καθηγητης με ανθρωπια και καλοσυνη, βρισκοταν στο δρομο του θα αρκουσε για να τον σωσει. Ηταν ατυχος πολυ. Ομως καθε αλλο παρα δειλος ηταν. Ειχε πολυ εσωτερικη δυναμη μεσα του. Και μεγαλη αξιοπρεπεια και καλοσυνη. Αυτα...πληρωσε με θανατο. 

Ο φιλος μας, ο Βαγγελης, το παιδι που ολοι συμπαθησαμε χωρις να τον ξερουμε, ηταν ενας πραγματικα ηρωας και ειμαι σιγουρος πως το οτι εδωσε τελος στη ζωη του ηταν μια λυση απελπισιας, γιατι παντα οταν εισαι σε μεγαλη απελπισια το κανεις αυτο. Δε θα ηθελε με τιποτα να στεναχωρησει τους γονεις του. Γι' αυτο αλλωστε και εκρυβε οσα περνουσε. Για να μην τους στεναχωρησει.

Απο τις φωτογραφιες και απο τις περιγραφες των οικειων του Βαγγελη, ολοι καταλαβαμε οτι προκειται για ενα σπανιας καλοσυνης παιδι. Δε χρειαζεται να γνωριζεις φυσιογνωμια για να δεις στα ματια του την καλοσυνη. Ενα παιδι που πιστευε πολυ στο Θεο.Πως γινεται ο Θεος να επιτρεπει να φευγει απο τη ζωη αυτο το παιδι, και οχι καποιος που βλαπτει τους αλλους και εχει μεσα του κακια την οποια σκορπα; Ισως για να τον παρει κοντα του στον Παραδεισο...για να φυγει απο την επιγεια κολαση...Ισως για να δωσει ενα μεγαλο μαθημα στην ανθρωποτητα. Αλλα γιατι ετσι; Γιατι με το θανατο του;

Το παιδι αυτο, μας εδωσε ενα γερο χαστουκι. Μας ξυπνησε απο τον υπνο που κοιμομασταν για χρονια. Μας εφερε δακρυα, θλιψη, οργη, πονο και πολλες γονιμες σκεψεις. Επιτελους καποιοι γονεις που ηταν για χρονια στον κοσμο τους, που ασχολουνταν με τι βαθμους θα παρει το παιδι τους και αν θα περασει στο πανεπιστημιο και ποσες ξενες γλωσσες θα μαθει, αλλα ποτε δεν αναρωτηθηκαν πως περναει το παιδι τους οταν το κουδουνι χτυπαει, επιτελους αρχισαν να μαθαινουν για τον σχολικο εκφοβισμο.

Τα περασμενα χρονια, που δυστυχως ετυχε εμεις να πηγαινουμε σχολειο, ο ορος bullying δεν υφιστατο, υπηρχε αγνοια και σοκαριστικη αδιαφορια. Βεβαια, ακομα και τωρα με οσα εχουν γινει, δεν πιστευω οτι θα αλλαξουν εντελως τα πραγματα, καθως οι νοοτροπιες καποιων δεν αλλαζουν. Και τα παιδια ομως που ειναι τωρα πιο ενημερα, μπορουν να κανουν αυτο που δεν καναμε εμεις, οταν πηγαιναμε στα σχολεια, στα οποια σημειωτεον ουτε πολλα (ουσιαστικα) πραγματα μαθαμε, ουτε και βγηκαμε προετοιμασμενοι για τη ζουγκλα των ενηλικων. Τωρα αυτα τα παιδια ξερουν οτι μπορουν και πρεπει να αντιδρασουν σε οσους τους ασκουν σωματικη αλλα και λεκτικη βια.

Σε αγαπησαμε, Βαγγελη, χωρις να σε ξερουμε. Και σου υποσχομαστε πως δε θα σε ξεχασουμε. Λενε οτι η ιστορια σου θα ξεχαστει επειδη θα ερθει αλλο ενα θεμα να την επικαλυψει. Ειναι στο χερι μας να μην το αφησουμε. 

Λενε οτι υπαρχουν ποινικα κενα.Υπαρχει ομως και η θεια δικη. Υπαρχει η κοινωνικη τιμωρια. Αυτοι που φταινε για το θανατο σου θα πληρωσουν και δε χρειαζεται η τιμωρια να ειναι τιμωρια συμφωνα με το Νομο.Με ενοχες...με κοινωνικη καταδικη...Κι εκει θα αποδειχτει οτι τελικα υπαρχει Θεος. Και οτι υπαρχει πραγματικη Δικαιοσυνη, οχι αυτη που ειναι γραμμενη σε βιβλια.

Μας πονεσε παρα πολυ ο θανατος σου, κι ας μαθαινουμε καθημερινα απο τις ειδησεις για ενα σωρο θανατους. Για καποιο λογο, εσυ ξεχωρισες. Εγινες κατι σαν δικος μας φιλος, δικος μας αδερφος. Η απωλεια σου ποναει πολυ.

Μη στεναχωριεσαι ομως για τον κοσμο που αφηνεις πισω. Γιατι ηδη τον εκανες καλυτερο. Κι εκει που εισαι σιγουρα εισαι καλα.