Οικονομικη κριση...τι να πει κανεις για το θεμα αυτο; Τι αλλο να πει μαλλον; Τι να προσθεσει σε αυτα που εχουν ηδη ειπωθει; Ολοκληρα βιβλια μπορουν να γραφτουν για το θεμα και εχουν ηδη γραφτει. Εκατονταδες, χιλιαδες αρθρα εχουν γραφτει. Ολοι οσοι δινουν συνεντευξεις, πολιτικοι, ηθοποιοι, τραγουδιστες, παρουσιαστες, επιστημονες, ο Τηλεμαχος, ολοι μα ολοι αναφερονται στην οικονομικη κριση. Στις συζητησεις στην οικογενεια, στις παρεες, στις νεες γνωριμιες που κανουμε, εχει κεντρικη θεση. Στην τηλεοραση, το ραδιοφωνο, τις εφημεριδες, τα περιοδικα, τα blogs, τα sites, παντου κυριαρχει η οικονομικη κριση. ΠΑΝΤΟΥ. Και οι αστρολογοι ακομα κανουν λογο για το δηθεν οικονομικο μελλον της χωρας.
Υπαρχουν ομως καποιοι ανθρωποι γυρω μας που εχεις την εντυπωση οτι δεν τους αγγιζει το θεμα. Σου δινουν την εντυπωση οτι ασχολουνται και νοιαζονται μοναχα για τη δουλεια τους. Δικαιωμα τους βεβαια. Δεν ενοχλουν κανεναν. Αλλα ανθρωποι που ασχολουνται αποκλειστικα και μονο με τη δουλεια τους μου προκαλουν μια μικρη θλιψη. Θα μου πεις, το ζητημα ειναι να εχεις δουλεια στην εποχη μας που η ανεργια ειναι στα υψη. Ας πουμε λοιπον οτι εχεις δουλεια. Ποσο καλα την κανεις; Εισαι αφοσιωμενος σε αυτην; Επισης, η δουλεια σου ειναι ολη σου η ζωη; Εχεις και οικογενεια και φιλους. Αλλα και κατι αλλο. Εχεις γυρω σου συνανθρωπους σου που περνανε δυσκολα και εχουν αναγκη απο βοηθεια. Υπαρχουν πραγματα εκει εξω που περιμενουν να τα ανακαλυψεις. Τι κοινωνια ειναι αυτη που ο καθενας ειναι στραμενος στο εγω του; Ειναι πολυ σπουδαιο να εχεις δουλεια, να την κανεις καλα και να πληρωνεσαι καλα. Αλλα ειναι αρκετο; Καποιοι λενε οτι ο καθενας να κοιταει να κανει καλα τη δουλεια του και να μην ασχολειται με τιποτα αλλο. Δε συμφωνω με αυτο. Μια εγωιστικη κοινωνια δεν ειναι προς οφελος των πολιτων. Ισως αυτη η εγωιστικη κοινωνια να ειναι μια απο τις αιτιες που οδηγησαν στην οικονομικη κριση που οπως πολλες φορες εχει ειπωθει οτι ειναι και κοινωνικη κριση.
Και φτανουμε λοιπον στις αιτιες. Οι αποψεις παρα πολλες. Εχω ακουσει τα παντα με αποτελεσμα να εχω μπερδευτει και να μην εχω καποια συγκεκριμενη αποψη. Καποιες τις βρισκω σωστες, καποιες τις ακουω με σκεπτικισμο, αλλες τις βρισκω ακραιες και τις απορριπτω. Ποια πιστευω λοιπον οτι ειναι η αιτια της κρισης; Δεν ξερω...Ειναι πολλοι και διαφοροι οι λογοι...
Δεν ειμαι με το μερος αυτων που πιστευουν οτι για ολα φταινε οι πολιτικοι. Αυτη η αποψη ειναι εντελως γελοια και ειναι μια ευκολη εξηγηση, ενας ευκολος στοχος και δειχνει ημιμαθεια. Σιγουρα οι πολιτικοι δεν ειναι αμοιροι ευθυνων. Αλλα ειναι ανοητο να λες οτι για ολα φταινε αυτοι. Ουτε φυσικα για ολα φταινε οι πολιτες. Και τελικα ποιος φταιει; Ολοι και κανεις...Δεν ειναι απαραιτητο οτι καποιος φταιει.
Σκεφτομαι οτι ενας λογος που οδηγηθηκαμε στην οικονομικη κριση ειναι οτι...αναποφευκτα θα οδηγουμασταν σε αυτην. Σκεφτομαι οτι η Ελλαδα ειναι μια πολυ μικρη χωρα που γνωρισε πολεμους, εμφυλιους, μια χωρα που αποτομα σημειωσε μεγαλη αναπτυξη, μια χωρα που καποτε ηταν μονο χωραφια, μια χωρα που πριν τριαντα χρονια δεν ηταν μελος της Ευρωπαικης Ενωσης, μια χωρα που αργησε σε ολους τους τομεις να αναπτυχθει, αλλα αναπτυχθηκε και μαλιστα πολυ, μια μικρη επαναλαμβανω χωρα, ηταν, θα ελεγα, αναμενομενο καποτε να οδηγηθει σε υφεση. Αναρωτιεμαι, μαλιστα, τοτε την περιοδο της ευδαιμονιας, δεν υπηρχαν καποιοι που προεβλεπαν οτι θα συμβει αυτο; Οι αστρολογοι πως και ποτε δεν κανανε μια τετοια προβλεψη για τη χωρα; Μονο για την εξοδο απο την κριση μπορουν να πουν; Δεν μπορουν να προβλεψουν αυτα που θα ερθουν στην κοινωνια και για εναν περιεργο λογο κανεις δεν μπορει να τα φανταστει; Μηπως αυτο αποδεικνυει οτι ολη η ιστορια με τους αστρολογους ειναι μια μουφα;
Καμια φορα ενα τραγουδι, ενας στιχος ισοδυναμει με χιλιες λεξεις...Οι Onirama τραγουδανε : "Ο,τι ανεβαινει, κατεβαινει μια μερα". Μοιαζει με νομο της κοινωνιας, της φυσης εν τελει. Μηπως και η υπερδυναμη, οι ΗΠΑ, δεν γνωρισαν την υφεση; Η 11η Σεπτεμβριου σηματοδοτουσε κατα μια εννοια το τελος μιας εποχης για την Αμερικη. Και ας ηταν κυριως σε θεωρητικο επιπεδο το τελος αυτο. Καθε τελος που σημαινει μια νεα αρχη αναγκαζει εμμεσα τις κοινωνιες σε επαναδιαπραγματευση των αξιων, των συμπεριφορων και των ηθων. Ποσα πολλα αλλαξαν στην Αμερικη μετα την 11η Σεπτεμβριου; Ποσο μειωθηκε η καταναλωτικη μανια των Ελληνων με την οικονομικη κριση; Ποσο αλλαξαν οι κοινωνικες συνθηκες στην Αιγυπτο μετα την εξεγερση;
Μπορει ομως τα μεγαλα γεγονοτα να μην ειναι ουτε αρχη ουτε τελος. Μπορει να ειναι απλα μια παρενθεση. Μου ακουγονται ακραια και γραφικα λογια του τυπου "τελειωσε για παντα η εποχη αυτη". Αν ας πουμε παρουμε την τηλεοραση, καποιοι ισχυριζονται οτι τελειωσε για παντα η χρυση εποχη της τηλεορασης, κοιτωντας με απαισιοδοξια το σημερινο τηλεοπτικο πεδιο. Κανεις, ομως, δεν μπορει να ξερει, μοναχα εικασιες μπορει να κανει. Και μπορει να εχουν γινει περικοπες στην τηλεοραση, αλλα γινονται ακομα νεες παραγωγες, νεες σειρες, εκπομπες που μαλιστα καποιες απο αυτες ειναι ακριβες αλλα εχουν και πολυ ενδιαφερον. Θελω να πω, ας μην τα βλεπουμε ολα μαυρα, γιατι δεν ειναι. Ας μη νομιζουμε οτι εχει ερθει η καταστροφη, γιατι δεν εχει ερθει. Ουτε να περιμενουμε να ερθει, γιατι κανεις δεν μπορει να ξερει τι θα γινει στο μελλον.
Θα πω λοιπον κι εγω το κλισε οτι πρεπει να ειμαστε αισιοδοξοι. Καποια κλισε ειναι οι μεγαλυτερες και σπουδαιοτερες αληθειες που εχουν ποτε ειπωθει, κι ας ειναι ενοχλητικες στο ακουσμα τους. Εξαλλου, τιποτα δεν ειναι τελειο. Ουτε τα κλισε.
Η αισιοδοξια ειναι πολυ σπουδαιο πραγμα. Πιαστε τον εαυτο σας και παρατηρηστε τον πως νιωθει οταν σκεφτεται αισιοδοξα και πως οταν σκεφτεται απαισιοδοξα...Στη δευτερη περιπτωση νιωθεις ετοιμος να βουλιαξεις στην καταθλιψη, αν δεν εχεις ηδη βουλιαξει. Ποιος θελει να εχει καταθλιψη; Αν οι καταστασεις ειναι τετοιες που δεν μπορεις να την αποφυγεις, λυπαμαι πολυ, αλλα αν μπορεις να την αποφυγεις, διωχνοντας τις αρνητικες σκεψεις, then just do it bitch!
Αν κανεις και υπομονη, ο Θεος, αν πιστευεις σε αυτον, θα σε ανταμειψει για την υπομονη σου και ακομα περισσοτερο για την προσπαθεια σου. Βοηθαει και η πιστη. Ειναι ενα στηριγμα. Η οικονομικη κριση μπορει να ειναι μια ευκαιρια να στραφουμε στην Εκκλησια αλλα και η Εκκλησια να ανοιχτει στην κοινωνια, να δωσει κουραγιο, να βοηθησει εμπρακτα.
Και μια και ειπα ευκαιρια, εχω διαβασει πολλους να λενε οτι η κριση ειναι μια ευκαιρια για πολλα πραγματα. Να αλλαξουμε συνηθειες, συμπεριφορες, να εκτιμησουμε απλα και σημαντικα πραγματα, να παψουμε να εχουμε εξαρτηση απο τα υλικα αγαθα, να βγουμε απο το εγω μας, να κοιταξουμε γυρω μας, να γινουμε πιο ενωμενοι. Και να βγουμε απο την κριση ενωμενοι, πιο συνειδητοποιημενοι και πιο δυνατοι. Γιατι, οπως λεει ενα κλισε που μισω : "Ο,τι δε σε σκοτωνει, σε κανει πιο δυνατο".
Υπαρχουν ομως καποιοι ανθρωποι γυρω μας που εχεις την εντυπωση οτι δεν τους αγγιζει το θεμα. Σου δινουν την εντυπωση οτι ασχολουνται και νοιαζονται μοναχα για τη δουλεια τους. Δικαιωμα τους βεβαια. Δεν ενοχλουν κανεναν. Αλλα ανθρωποι που ασχολουνται αποκλειστικα και μονο με τη δουλεια τους μου προκαλουν μια μικρη θλιψη. Θα μου πεις, το ζητημα ειναι να εχεις δουλεια στην εποχη μας που η ανεργια ειναι στα υψη. Ας πουμε λοιπον οτι εχεις δουλεια. Ποσο καλα την κανεις; Εισαι αφοσιωμενος σε αυτην; Επισης, η δουλεια σου ειναι ολη σου η ζωη; Εχεις και οικογενεια και φιλους. Αλλα και κατι αλλο. Εχεις γυρω σου συνανθρωπους σου που περνανε δυσκολα και εχουν αναγκη απο βοηθεια. Υπαρχουν πραγματα εκει εξω που περιμενουν να τα ανακαλυψεις. Τι κοινωνια ειναι αυτη που ο καθενας ειναι στραμενος στο εγω του; Ειναι πολυ σπουδαιο να εχεις δουλεια, να την κανεις καλα και να πληρωνεσαι καλα. Αλλα ειναι αρκετο; Καποιοι λενε οτι ο καθενας να κοιταει να κανει καλα τη δουλεια του και να μην ασχολειται με τιποτα αλλο. Δε συμφωνω με αυτο. Μια εγωιστικη κοινωνια δεν ειναι προς οφελος των πολιτων. Ισως αυτη η εγωιστικη κοινωνια να ειναι μια απο τις αιτιες που οδηγησαν στην οικονομικη κριση που οπως πολλες φορες εχει ειπωθει οτι ειναι και κοινωνικη κριση.
Και φτανουμε λοιπον στις αιτιες. Οι αποψεις παρα πολλες. Εχω ακουσει τα παντα με αποτελεσμα να εχω μπερδευτει και να μην εχω καποια συγκεκριμενη αποψη. Καποιες τις βρισκω σωστες, καποιες τις ακουω με σκεπτικισμο, αλλες τις βρισκω ακραιες και τις απορριπτω. Ποια πιστευω λοιπον οτι ειναι η αιτια της κρισης; Δεν ξερω...Ειναι πολλοι και διαφοροι οι λογοι...
Δεν ειμαι με το μερος αυτων που πιστευουν οτι για ολα φταινε οι πολιτικοι. Αυτη η αποψη ειναι εντελως γελοια και ειναι μια ευκολη εξηγηση, ενας ευκολος στοχος και δειχνει ημιμαθεια. Σιγουρα οι πολιτικοι δεν ειναι αμοιροι ευθυνων. Αλλα ειναι ανοητο να λες οτι για ολα φταινε αυτοι. Ουτε φυσικα για ολα φταινε οι πολιτες. Και τελικα ποιος φταιει; Ολοι και κανεις...Δεν ειναι απαραιτητο οτι καποιος φταιει.
Σκεφτομαι οτι ενας λογος που οδηγηθηκαμε στην οικονομικη κριση ειναι οτι...αναποφευκτα θα οδηγουμασταν σε αυτην. Σκεφτομαι οτι η Ελλαδα ειναι μια πολυ μικρη χωρα που γνωρισε πολεμους, εμφυλιους, μια χωρα που αποτομα σημειωσε μεγαλη αναπτυξη, μια χωρα που καποτε ηταν μονο χωραφια, μια χωρα που πριν τριαντα χρονια δεν ηταν μελος της Ευρωπαικης Ενωσης, μια χωρα που αργησε σε ολους τους τομεις να αναπτυχθει, αλλα αναπτυχθηκε και μαλιστα πολυ, μια μικρη επαναλαμβανω χωρα, ηταν, θα ελεγα, αναμενομενο καποτε να οδηγηθει σε υφεση. Αναρωτιεμαι, μαλιστα, τοτε την περιοδο της ευδαιμονιας, δεν υπηρχαν καποιοι που προεβλεπαν οτι θα συμβει αυτο; Οι αστρολογοι πως και ποτε δεν κανανε μια τετοια προβλεψη για τη χωρα; Μονο για την εξοδο απο την κριση μπορουν να πουν; Δεν μπορουν να προβλεψουν αυτα που θα ερθουν στην κοινωνια και για εναν περιεργο λογο κανεις δεν μπορει να τα φανταστει; Μηπως αυτο αποδεικνυει οτι ολη η ιστορια με τους αστρολογους ειναι μια μουφα;
Καμια φορα ενα τραγουδι, ενας στιχος ισοδυναμει με χιλιες λεξεις...Οι Onirama τραγουδανε : "Ο,τι ανεβαινει, κατεβαινει μια μερα". Μοιαζει με νομο της κοινωνιας, της φυσης εν τελει. Μηπως και η υπερδυναμη, οι ΗΠΑ, δεν γνωρισαν την υφεση; Η 11η Σεπτεμβριου σηματοδοτουσε κατα μια εννοια το τελος μιας εποχης για την Αμερικη. Και ας ηταν κυριως σε θεωρητικο επιπεδο το τελος αυτο. Καθε τελος που σημαινει μια νεα αρχη αναγκαζει εμμεσα τις κοινωνιες σε επαναδιαπραγματευση των αξιων, των συμπεριφορων και των ηθων. Ποσα πολλα αλλαξαν στην Αμερικη μετα την 11η Σεπτεμβριου; Ποσο μειωθηκε η καταναλωτικη μανια των Ελληνων με την οικονομικη κριση; Ποσο αλλαξαν οι κοινωνικες συνθηκες στην Αιγυπτο μετα την εξεγερση;
Μπορει ομως τα μεγαλα γεγονοτα να μην ειναι ουτε αρχη ουτε τελος. Μπορει να ειναι απλα μια παρενθεση. Μου ακουγονται ακραια και γραφικα λογια του τυπου "τελειωσε για παντα η εποχη αυτη". Αν ας πουμε παρουμε την τηλεοραση, καποιοι ισχυριζονται οτι τελειωσε για παντα η χρυση εποχη της τηλεορασης, κοιτωντας με απαισιοδοξια το σημερινο τηλεοπτικο πεδιο. Κανεις, ομως, δεν μπορει να ξερει, μοναχα εικασιες μπορει να κανει. Και μπορει να εχουν γινει περικοπες στην τηλεοραση, αλλα γινονται ακομα νεες παραγωγες, νεες σειρες, εκπομπες που μαλιστα καποιες απο αυτες ειναι ακριβες αλλα εχουν και πολυ ενδιαφερον. Θελω να πω, ας μην τα βλεπουμε ολα μαυρα, γιατι δεν ειναι. Ας μη νομιζουμε οτι εχει ερθει η καταστροφη, γιατι δεν εχει ερθει. Ουτε να περιμενουμε να ερθει, γιατι κανεις δεν μπορει να ξερει τι θα γινει στο μελλον.
Θα πω λοιπον κι εγω το κλισε οτι πρεπει να ειμαστε αισιοδοξοι. Καποια κλισε ειναι οι μεγαλυτερες και σπουδαιοτερες αληθειες που εχουν ποτε ειπωθει, κι ας ειναι ενοχλητικες στο ακουσμα τους. Εξαλλου, τιποτα δεν ειναι τελειο. Ουτε τα κλισε.
Η αισιοδοξια ειναι πολυ σπουδαιο πραγμα. Πιαστε τον εαυτο σας και παρατηρηστε τον πως νιωθει οταν σκεφτεται αισιοδοξα και πως οταν σκεφτεται απαισιοδοξα...Στη δευτερη περιπτωση νιωθεις ετοιμος να βουλιαξεις στην καταθλιψη, αν δεν εχεις ηδη βουλιαξει. Ποιος θελει να εχει καταθλιψη; Αν οι καταστασεις ειναι τετοιες που δεν μπορεις να την αποφυγεις, λυπαμαι πολυ, αλλα αν μπορεις να την αποφυγεις, διωχνοντας τις αρνητικες σκεψεις, then just do it bitch!
Αν κανεις και υπομονη, ο Θεος, αν πιστευεις σε αυτον, θα σε ανταμειψει για την υπομονη σου και ακομα περισσοτερο για την προσπαθεια σου. Βοηθαει και η πιστη. Ειναι ενα στηριγμα. Η οικονομικη κριση μπορει να ειναι μια ευκαιρια να στραφουμε στην Εκκλησια αλλα και η Εκκλησια να ανοιχτει στην κοινωνια, να δωσει κουραγιο, να βοηθησει εμπρακτα.
Και μια και ειπα ευκαιρια, εχω διαβασει πολλους να λενε οτι η κριση ειναι μια ευκαιρια για πολλα πραγματα. Να αλλαξουμε συνηθειες, συμπεριφορες, να εκτιμησουμε απλα και σημαντικα πραγματα, να παψουμε να εχουμε εξαρτηση απο τα υλικα αγαθα, να βγουμε απο το εγω μας, να κοιταξουμε γυρω μας, να γινουμε πιο ενωμενοι. Και να βγουμε απο την κριση ενωμενοι, πιο συνειδητοποιημενοι και πιο δυνατοι. Γιατι, οπως λεει ενα κλισε που μισω : "Ο,τι δε σε σκοτωνει, σε κανει πιο δυνατο".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου