Ενας φιλος μου, ο Κωνσταντινος, μου εστειλε στο facebook, ενα μηνυμα, απο αυτα που κανεις δεν ξερει ποιος τα εγραψε, και εχουν κοινωνικοφιλοσοφικοπολιτικοπροπαγανδιστικοδενξερωτι περιεχομενο, ουσιαστικα προωθουν μια ιδεα, μια σκεψη, πανω στην οποια φτιαχνουν ενα μακρυναρι, που μοιαζει με αφελη προπαγανδα.
Το μηνυμα που μου εστειλε λοιπον εχει να κανει με το ποσο διαφορετικα ηταν τα πραγματα παλια, τις "παλιες καλες εποχες", ποσο πιο ανθρωπινα ηταν τα πραγματα τοτε, ποσο διαφορετικα και χειροτερα ειναι τα πραγματα τωρα.Για μενα αναμφισβητητα το θεμα της εξελιξης της ανθρωποτητας και των κοινωνιων ειναι πολυ ενδιαφερον, ειναι κατι που μου αρεσει να συζηταω και με τους παππουδες μου, τους γονεις μου, τους φιλους μου, μου αρεσει να διαβαζω γι' αυτο το θεμα και μου αρεσει να το αναλυω.
Ωστοσο, δεν ειμαι της αποψης οτι παλιοτερα τα πραγματα ηταν σιγουρα καλυτερα, ουτε συμφωνω με αυτους που αναπολουν και νοσταλγουν το παρελθον και απορριπτουν το παρον και μιζεριαζουν γι' αυτο.
Το κειμενο αυτο με εκανε να θελω να εκφρασω την αντιθετη αποψη απο αυτη που εκφραζει.
Kάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.
(Σημερα ο χρονος εξακολουθει να εχει 4 εποχες.Δεν καταλαβαινω τι μπορει να εννοει ο τυπος, παντως οι εποχες ειναι 4)
Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.
(Για το 8ωρο δωθηκαν μαχες μεχρι να το κατακτησουμε.Τωρα αλλοι δουλευουν 8ωρα, αλλοι 12ωρα, αλλοι 4ωρα, αλλοι καθολου)
Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.
(Τα λεμε και μεσω msn και skype, αλλα αυτο δε σημαινει οτι δεν παμε για καφε με τους φιλους.Εξαλλου, συνηθως οταν μιλαμε στο msn και ολα αυτα, κανονιζουμε που θα παμε και ποτε.Επισης, κανουμε νεες γνωριμιες και μετα κανονιζουμε να βρεθουμε για καφε.Ειναι δυνατον οι ανθρωπινες επαφες να γινονται μονο μεσω msn; Το msn ειναι το μεσο που μας φερνει σε επαφη.Οι καφετεριες ειναι γεματες)
Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
(Υπερβολες...παντα υπαρχει χρονος να κοιταξεις τον ουρανο.Συνεχεια απο πανω σου ειναι.Και οταν κοιτας τον ουρανο κοιτας και το χρωμα του, δεν ειναι ξεχωριστα πραγματα, σωστα; Αν πας στην εξοχη θα ακουσεις και τα πουλακια να κελαηδανε, αλλιως υπαρχουν και αλλα πουλακια που κανουν αλλα πραγματα...Ευωδια βρεγμενου χωματος; Γουρουνια ηταν παλια οι ανθρωποι; Και απο ποτε βλεπουμε ντοκυμαντερ στην τηλεοραση;)
Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.
(Ελεος πια με αυτες τις αλανες...σημερα υπαρχουν τα γηπεδα αν θες να παιξεις ποδοσφαιρο.Και γιατι ειναι κακο να παιζεις στο playstation; Διασκεδαση με φιλους ειναι και αυτο)
Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.
(Κακο ειναι να πεις ενα συγγνωμη με SMS; Αν ο αλλος βρισκεται πολυ μακρυα και εσυ εχεις την αναγκη να του το πεις, γιατι να περιμενεις μεχρι να τον ξαναδεις;)
Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.
(Και που ξερεις οτι ο ταπεινος που ειχε ταπεινο αμαξι, ηταν και χαρουμενος; Και ποιος σου ειπε οτι ολοι ειμαστε παμπλουτοι και εχουμε πανακριβο τζιπ;)
Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.
(Οσοι εχουν τοσα λεφτα για να παιρνουν τζιν καθε δυο μηνες ναι.Οι αλλοι μπορει να εχουν το ιδιο τζιν και για 2 χρονια)
Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
(Και ποιος σου ειπε οτι οσοι ζουσαν παλια σε μικρα σπιτακια ηταν ευτυχισμενοι και οσοι ζουν τωρα σε μεγαλα σπιτια ασφυκτιουν και ειναι δυστυχισμενοι; Η ευτυχια δεν εχει να κανει με την εποχη, ουτε με το μεγεθος του σπιτιου, ουτε με το αν εισαι φτωχος ή πλουσιος.Δεν ακους καμια φορα τους μεγαλους που λενε ποσο δυσκολα παιδικα χρονια ειχαν;)
Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator.
(Εχει τυχει παρα πολλες φορες να με σταματανε στο δρομο να με ρωτανε για ενα δρομο, το ιδιο κανω κι εγω πολλες φορες, ακομα και οι ταξιτζηδες ρωτανε αλλους οδηγους οταν δεν εχουν GPS)
Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
(Εγω απο τοτε που γεννηθηκα, εμφιαλωμενο πινω και δεν επαθα τιποτα απο αυτο.Δεν ηξερα οτι τιθεται θεμα για την ποιοτητα του εμφιαλωμενου νερου)
Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
(Λογικο να το κανουμε οταν ζουμε σε μεγαλουπολεις και υπαρχει εγκληματικοτητα.Μια κλειστη πορτα ομως δε σημαινει μια κλειστη καρδια, ουτε οτι η πορτα αυτη δεν ανοιγει για αυτους που επιλεγουμε εμεις να μπουν.Το σπιτι αυτη την εννοια εχει.Σε καμια εποχη δεν ηταν χωρος προσελευσης για ολους.Οσο για τα λυκοσκυλα, δε ζουμε ολοι σε βιλες)
Κάποτε ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία. Σήμερα δεν πάμε γιατί είναι...μπανάλ. Και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες.
(Εγω παντως ξερω οτι ο κοσμος παει στην εκκλησια και κανεις δεν την απερριψε εξαιτιας του Βατοπαιδιου)
Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
(Σημερα εχουμε 100 καναλια, αλλα οι περισσοτεροι βλεπουμε τα 10 απο τα 100 και επιλεγουμε τα προγραμματα που μας αρεσουν)
Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
(Τι ανοησια ειναι αυτη.Απο ποτε ο καθενας τρωει στο δικο του δωματιο; Οι οικογενειες βρισκονται στο τραπεζι ολες τις μερες)
Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.
(Μαλακια ειναι αυτα που γραφεις.Οι ανθρωποι σημερα δε δουλευουν σε σκληρες δουλειες; Δεν παλευουν να τα καταφερουν; Δε δουλευουν ατελειωτες ωρες υπο αντιξοες συνθηκες; Δεν ονειρευονται μεσα απο τη δουλεια τους να προσφερουν κατι καλο στο κοινωνικο συνολο;)
Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.
(O Καρβελας δε δινει συνεντευξεις.Να 'λεγες Βανδη να το καταλαβω...Παντως, σημερα υπαρχουν εκατονταδες περιοδικα στη χωρα μας και συνεντευξεις δινουν απο τραγουδιστες του ελαφρολαικου μεχρι ηθοποιους του θεατρου και επιστημονες)
Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.
(Σημερα ντοκουμεντο ειναι και μια σκηνη βιας αλλα και μια επιστημονικη ανακαλυψη)
Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
(Χαχαχα! Power Rangers βλεπαμε πριν 15 χρονια! Σημερα τα παιδακια βλεπουν μεταξυ αλλων και πανεξυπνα και ποιοτικα κινουμενα σχεδια στο σινεμα με "ωριμο" χιουμορ)
Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον άνθρωπό μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.
(Βρε μανια με αυτη την ταπεινοτητα...Και τι θες να πεις, οτι παλια ηταν καλυτερα που ο ανθρωπος δεν ειχε τη δυνατοτητα να ταξιδεψει σε ολο τον κοσμο και το ταξιδι...περα απο το ταπεινο δρομακι ηταν απιαστο ονειρο;)
Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»...
(Ε αφου φταιει, γιατι να πρεπει να ειμαστε μαζοχιστες για να παρουμε εμεις την ευθυνη; Οταν ο κοσμος δουλευει ατελειωτες ωρες για ενα μικρο μισθο και οι πολιτικοι παιρνουν μιζες και μετα οδηγουμαστε σε οικονομικη κριση, τοτε ποιος φταιει;)
Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
(Εμεις παντως νοιαζομαστε για τους γειτονες μας και ας εχουν αγορασει plasma, το ιδιο και αυτοι)
Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
(Σημερα ζουμε με το μισθο μας οπως και παλια)
Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι! Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
(Σημερα επισης δεν εχουμε φραγκο στην τσεπη μας και ειμαστε δυστυχισμενοι.Λογικο δεν ειναι;)
Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα...μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια στις πιο φινετσάτες περιοχές.
(Σημερα περναμε επισης υπεροχα στα ταβερνακια της γειτονιας μας)
Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.
(Σημερα ιδανικο ειναι ακομα να γινεις αναγνωρισμενος για τη δουλεια σου και οχι να ξερουν τη φατσα σου επειδη βγηκες στην tv χωρις να ξερουν τι εχεις καταφερει στη δουλεια σου)
Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.
(Σημερα μας δανειζει και ο αδερφος μας οταν το χρειαζομαστε.Εκτος αν δεν εχει και αυτος)
Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
(Σημερα κοιταμε τον ανθρωπο και το χαρακτηρα του, αλλα οπως και παλια ετσι και σημερα υπαρχει διαχωρισμος αναμεσα σε πλουσιος και φτωχους)
Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
(Σημερα δουλευουμε για να ζησουμε, κανεις ποτε δε ζει για να δουλευει)
Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα....
(Σημερα εχουμε χρονο και για τον εαυτο μας και για την οικογενεια μας και γενικα παντα βρισκουμε χρονο στη διαρκεια της εβδομαδας, κι ας ειναι λιγος)
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....
(Αυτο το "Καποτε" ειναι μια ανοησια, μια ουτοπια, μια ψευδαισθηση και μια παρεξηγημενη εννοια και μια λανθανουσα μελαγχολια.Η Ζωη ηταν και τοτε ειναι και τωρα και θα ειναι για παντα οσο υπαρχουν ανθρωποι)
Περιμενω και τη δικη σας αποψη για το θεμα αυτο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου