Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΟΥ ΣΤΙΧΟΙ

Γεια σας αγαπητοι αναγνωστες
ηρθε η ωρα και η στιγμη να γραψω σε αυτο εδω το μπλογκ τους στιχους για τραγουδι που εχω σκεφτει εδω και παρα πολυ καιρο. Ειναι οι πρωτοι μου στιχοι. Ελπιζω να σας αρεσουν. Ιδου :

ΤΙΤΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ : ΘΑ ΣΤΟ ΠΩ


Θα στο πω
τωρα εγω
δε μπορω να ζησω μακρυα σου
ουτε ενα λεπτο
κι αν στο πω
θα με πεις τρελο
ομως πλεον δε με νοιαζει
θα στο πω και ας καω

Τωρα φυγε μακρυα
και να μη σε δω ποτε ξανα

Τωρα εγω θα σου το πω
ακομα κι αν με πεις τρελο
μακρυα σου δε μπορω να ζω
ουτε μια μερα
τωρα φυγε μακρυα
και να μη σε δω ξανα
την αληθεια τωρα ξερεις
δε μπορω μακρυα σου
μακρυα σου μακρυα σου

Το κρατω τοσο καιρο
μεσα μου κρυμμενο
σαν μεγαλο μυστικο
κι αν στο πω
θα με πεις τρελο
ομως πλεον δε με νοιαζει
θα στο πω και ας καω

Τωρα φυγε μακρυα
και να μη σε δω ποτε ξανα

Τωρα εγω θα σου το πω
ακομα κι αν με πεις τρελο
μακρυα σου δε μπορω να ζω
ουτε μια μερα
τωρα φυγε μακρυα
και να μη σε δω ξανα
την αληθεια τωρα ξερεις
δε μπορω μακρυα σου
μακρυα σου μακρυα σου

Και θα στο πω τωρα εγω γιατι αλλιως θα εκραγω
Και θα στο πω δεν αντεχω αλλο μεσα μου να το κρατω
ομως μετα θελω απο τη ζωη μου εσυ να εξαφανιστεις
και να μη γυρισεις ποτε ξανα...

Και αυτη ειναι η δικη μου ερμηνεια των στιχων μου :

Ο τυπος εχει χωρισει εδω και καιρο με τη γκομενα του και περνα μαυρη καταθλιψη μακρυα της. Αυτη φταιει που χωρισαν. Την επιασε με αλλον στο κρεβατι τους. Θυμωσε μαζι της και την χωρισε αμεσως. Αυτη γενικα ειναι ενα κακο κοριτσι και δεν καταλαβαινει απο βαθια συναισθηματα (εξ ου και το "θα με πεις τρελο"). Ομως συνεχιζει να την σκεφτεται και να την αγαπα. Περνα πολυ δυσκολα μακρυα της .Τη βγαζει με χαπια και ψυχιατρους. Ετσι φτανει στο σημειο να της πει οσα νιωθει για εκεινη ακομα κι αν εκεινη τον πληγωσε. Απο τη μια της λεει οτι δε μπορει μακρυα της και απο την αλλη της λεει να φυγει μακρυα (τραγικη ειρωνεια).Της λεει δηλαδη οσα αισθανεται για εκεινη αλλα δεν ξεχνα αυτο που του εκανε και δεν την συγχωρει, και ετσι της λεει να φυγει μακρυα, ακομα κι αν ξερει οτι δε μπορει μακρυα της. Ομως αδυνατει να την συγχωρεσει γι' αυτο που εκανε.
Κυριαρχει επομενως η απογνωση και η τραγικη ειρωνεια. Ο ηρωας εχει σχεση εξαρτησης με την πρωην συντροφο του. Ο ηρωας εκδηλωνει τα συναισθηματα του ομως δεν χανει την αξιοπρεπεια του και δεν επιστρεφει στην γκομενα που τον κερατωσε. Θα μπορουσαμε να πουμε οτι ο ηρωας αποφασιζει να δωσει τελος στη ζωη του, αφου ζηταει απο την γκομενα να φυγει μακρυα, ενω ξερει οτι δε μπορει να ζησει μακρυα της. Λυτρωνεται ομως αφου της αποκαλυπτει την αληθεια ("την αληθεια τωρα ξερεις").

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου