ΕΔΩΣΑ ΞΑΝΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ!

Ειναι απιστευτο το ονειρο που ειδα χθες. Δηλαδη οχι ονειρο, εφιαλτης. Αποφασισα, λεει, να δωσω ΞΑΝΑ Πανελληνιες! Δε θυμαμαι τη διαδικασια, δηλαδη το διαβασμα, τις εξετασεις κτλ αλλα θυμαμαι οταν τελικα εμαθα που περασα. Αυτο που δε θυμαμαι και δε μπορω να καταλαβω και ουτε στο ονειρο μπορουσα, ειναι γιατι επελεξα ως πρωτη επιλογη το συγκεκριμενο τμημα. Δε θυμαμαι πως ακριβως λεγοταν. Κατι σαν Πληροφορικη και κατι αλλο. Πληροφορικη και Οικονομια ή Πληροφορικη και Τεχνολογια. Ενω ομως απο τον τιτλο εμοιαζε καπως θεωρητικη σχολη, μολις ειδα τα μαθηματα επαθα σοκ. Ειχε μαθηματικα, χρηματοοικονομικα και αλλα τετοια σιχαμερα καθως και κατι θεωρητικα με περιεργους τιτλους. Ηταν σα να μην ηξερα ποιο τμημα ειχα επιλεξει. Θυμαμαι ομως οτι ειχα περασει Θεσσαλονικη. Ετσι, εγω, οι γονεις μου και ενας ξαδερφος μου πηγαμε στη Θεσσαλονικη και καλα για να κανω την εγγραφη και να δουμε τη σχολη απο κοντα. Η σχολη, λεει, που περασα ηταν του Harvard! Δηλαδη ηταν τα ιδια μαθηματα με του Harvard, ηταν σαν να σπουδαζεις στο Harvard. Το ξαδερφακι μου με ρωτουσε γιατι επελεξα κατι τοσο δυσκολο. Δεν ηξερα τι να του απαντησω. Ουτε εγω ηξερα. Τα ειχα χαμενα. Η σχολη βρισκοταν σε ενα μεγαλο campus. Εγω, οι γονεις μου και το ξαδερφακι μου πηγαμε να παρακολουθησουμε το πρωτο μαθημα. Ηταν στα Αγγλικα! Δε θυμαμαι καν τι μαθημα ηταν. Πρεπει να ειχε σχεση με οικονομικα. Ο καθηγητης ηταν Ελληνας και αυτο φανηκε επειδη σε μια φαση μιλησε στα ελληνικα. Μιλαγε στα Αγγλικα επειδη και καλα διδασκε στο Harvard! Οι γονεις μου ηταν ενθουσιασμενοι με το μαθημα και τη σχολη που επελεξα. Ελεγαν ποσο ενδιαφερον εχει, τι ωραια μαθηματα εχει κτλ. Εγω αισθανομουν φριχτα. Για ακομα μια φορα εκανα λαθος επιλογη! Ειχα καταπιει τη γλωσσα μου, δεν ηξερα που να κρυφτω. Ηταν σιγουρο οτι εκανα λαθος επιλογη και δεν ηθελα με τιποτα αυτη τη σχολη. Ηθελα να γυρισω Αθηνα στην παλια μου σχολη που παρατησα για να ξαναδωσω Πανελληνιες. Δε θα αντεχα σε αυτη τη σχολη. Και πως θα το ελεγα στους γονεις μου; Ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει. Ηθελα να ξερω οτι ολο αυτο δεν ειναι παρα ενας εφιαλτης και οτι θα ξυπνησω συντομα. Το ευχομουν πολυ εντονα να μην ειναι αληθινο ολο αυτο που ζω, να ξυπνησω και να καταλαβω πως δεν ηταν παρα ενα κακο ονειρο. Και η ευχη μου πραγματοποιηθηκε. Τι ανακουφιση!