H Avril παρατησε το σχολειο στα 16.Και πολυ καλα εκανε.Απο μικρη ηξερε οτι ηθελε να ασχοληθει με το τραγουδι.Δεν της αρεσε καθολου το σχολειο.Περνουσε ωρες ολοκληρες κλειδωμενη στο δωματιο της, συνθετοντας τραγουδια και κανοντας ονειρα οτι παιζει μπροστα σε μεγαλο κοινο.Ξεκινησε τραγουδωντας country σε διαφορα φεστιβαλ.Κερδισε το πρωτο βραβειο σε διαγωνισμο ταλεντων σε μικρη ηλικια.Κατα τη διαρκεια ενος ταξιδιου της στη Νεα Υορκη τραβηξε την προσοχη ενος παραγωγου και της προτεινε αμεσως συμβολαιο (πανεξυπνος ο παραγωγος!).Απο το πρωτο της αλμπουμ εκανε μεγαλη εντυπωση.Πως θα μπορουσε να μην κανει; Ενα ωραιο πιασαρικο ονομα (αβριλ λαβιν..φοβερο και πολυ ροκ ονομα), ενα φρεσκο προσωπο μολις 18 χρονων, ενα αλμπουμ με φοβερα, απλα και πιασαρικα τραγουδια τα οποια αγγιζαν και τους φαν της ποπ και της ροκ αλλα και του πανκ.Ενα νεο στυλ το οποιο πρωτη θα οριζε η αβριλ, που αμεσως εγινε το νεο ειδωλο.
Η αβριλ δημιουργησε μοδα με το sk8er boi και εκανε παρα πολλους να νομισουν οτι ειναι πανκ, παρολο που δεν ειναι (γι' αυτο θα πω αργοτερα).Η αβριλ οπως και να 'χει ηταν απο μικρη ενα πανκακι.Εκανε παρεα με αγορια και εμπλεκε σε καυγαδες (τα παω πολυ αυτα τα κοριτσια).Στα 17 της εκανε την επανασταση της και απεναντι στους γονεις της και αρχισε να ντυνεται και να συμπεριφερεται οπως θελει, χωρις να δινει δεκαρα για τη γνωμη του καθε μαλακα.Οπως συνεχιζει να κανει και τωρα.Η φιλοσοφια της ειναι να κανεις αυτο που θελεις, να τα βαζεις με ο,τι δε σου αρεσει, να διωχνεις αυτο που σου σπαει τα νευρα, να δραπετευεις, να μην πηγαινεις με τη μαζα κ.α..Τα θεματα της η μοναξια, οι περιπλοκες σχεσεις, η αναγκη για ελευθερια, η αναγκη να εισαι ο εαυτος σου, ο ερωτας,ο θανατος κ.α.Πραγματα που μπορουν να αγγιξουν οποιονδηποτε ψαγμενο εφηβο.Οι φοβερες μελωδιες, τα- πιο πολυ δε γινεται- catchy ρεφρεν της, οι απλοικοι, κατανοητοι αλλα και ποιοτικοι στιχοι της, την εκαναν αγαπητοι σε καθε ηλικιας κοινο, σε ολο τον κοσμο, και φυσικα τα τραγουδια της ελιωναν στο ραδιοφωνο, χωρις ομως να γινονται βαρετα (για να' μαι ειλικρινης εγω βαριομουν τα τραγουδια που διαλεγε για cd-singles, προτιμουσα με χιλια τραγουδια οπως το φοβερο unwanted που ειναι και το αγαπημενο μου, το how does it feel, το freak out κ.α.)
Ας παμε στο σημερα και σε ολα αυτα που συζητουνται για την αλλαγη της.Υπαρχει μια γενικη απογοητευση απο ενα μερος του κοινου της.Και μενα, η αληθεια ειναι, δε μου αρεσε και πολυ η αλλαγη της και οταν πρωτακουσα ενα δειγμα απο το νεο της αλμπουμ δεν ενθουσιαστηκα.Το βρηκα μετριο.Και το γεγονος οτι παντρευτηκε με ξενισε λιγο, γιατι ο γαμος ειναι κατι που μου προκαλει απεχθεια μαλλον.Στη συνειδηση μου ειναι κατι που σε συμβιβαζει, σου μειωνει την ελευθερια, σε ωριμαζει αποτομα και σε γεμιζει ευθυνες.Ετσι, αρχικα συμφωνησα με εκεινους που ειδαν αρνητικα το come-back της αβριλ.
Η αβριλ εγινε ξανθια, πιο τρεντι, διαλεξε πιο upbeat και ποπ ηχο για το αλμπουμ της, αρχισε να χαμογελαει σαν ηλιθια ποπ-σταρ στις συνεντευξεις, το προσωπο της εγινε πιο μεγαλιστικο και μαλλον σαν να εκανε μια ψηλοπλαστικη.Πολλοι αρχισαν να ζητανε πισω "the old avril".Το κοριτσι με τα κοντα σορτσακια, τα λεπτα καστανα μαλλια, που εκανε skate, που καθοταν στραβοποδι στις συνεντευξεις, και ηταν ικανη να βγαλει ανα πασα στιγμη και σε οποιονδηποτε κωλοδαχτυλο.Πολλοι αρχισαν να λενε οτι η αβριλ δεν ειναι πια πανκ, αλλα εγινε αυτο που κοροιδευε.
Ψαχνοντας το καλυτερα, ολα αυτα που λεγονται τα βρισκω επιφανειακα και οχι απολυτα.Αυτοι που τα λενε, ειδικα αυτοι που αφοριστικοι, μου θυμιζουν εκεινους που λενε τα ιδια για τον 2ο κυκλο του παρα πεντε (παραδειγμα), και γενικα εκεινους που αποφαινονται για κατι βαζοντας το σε καλουπια (κατι που δε μου αρεσει και το θεωρω και αδικο, αν και το κανω και εγω ορισμενες φορες-αναγκαιο κακο).
Η αληθεια ειναι οτι η αβριλ δεν αλλαξε.Ειναι ακομα η αβριλ.Ειναι πολυ λογικο να αλλαξε καποια πραγματα στην εμφανιση της και στο αλμπουμ της.Η αβριλ απλα εξελισσεται σαν ανθρωπος και αυτο ακριβως βγαζει και σαν καλλιτεχνης αλλα και σαν ειδωλο.Θα μπορουσε να κανει το τριτο αλμπουμ της με τραγουδια σαν το sk8er boi και να κρατησει το ιδιο πανκ στυλ.Θα το εκανε επειδη θα σκεφτοταν οτι αυτο θα ηθελε ενα μερος του κοινου της το οποιο νομιζει οτι ειναι πανκ.Δεν το εκανε, επειδη ηθελε να κανει κατι διαφορετικο.Επειδη η ιδια ειχε ξεφυγει απο το στυλ.Οχι επειδη μεγαλωσε και βλακειες, αλλα απλα ειχε ξεγυφει απο αυτο, οπως επισης και απο το σκοτεινο (λεμε τωρα), το οποιο χαρακτηριζε το δευτερο της αλμπουμ.Σε εκεινη τη φαση την εξεφραζε κατι πιο χαρουμενο και αυτο το υφος εβγαλε στο best damn thing.Και αυτο ειναι το καλο με την αβριλ.Οτι τα αλμπουμ της ειναι ΑΥΤΗ.Αυτα που σκεφτεται, αυτα που ζει, η διαθεση της.Αυτο ειναι που μου αρεσει σε αυτην αλλα και στους καλλιτεχνες γενικα.Η εξελιξη τους.Να μην ειναι παντα κατι ιδιο, κατι στασιμο και αψυχο.Να αλλαζουν στην πορεια.Ακομα και το να ειναι καλυτεροι σε κατι που ειχαν κανει παλια, το θεωρω πολυ θετικο.Με κανει να τους συμπαθω περισσοτερο.Δεν ειναι απαραιτητο οτι καποιος οσο παει και βελτιωνεται.Απλα αλλαζει.Και το να μην αλλαζει καποιος ειναι πολυ βαρετο.Ειναι πολυ ωραιο να παρακολουθουμε την εξελιξη της αβριλ στη μετ-εφηβεια.Εχει πολυ ενδιαφερον.
Η αβριλ τελικα δεν ηταν ποτε πανκ.Ισως τελικα το sk8er boi της, αν και φοβερο κομματι, ηταν μαλλον καταστροφικο.Την εβαλε στον καλουπι του πανκ.Η αβριλ ειχε δηλωσει οτι δεν ειναι πανκ, αλλα περισσοτερο ποπ-ροκ.Συμφωνω απολυτα.Η αβριλ ειναι ποπ-ροκ τραγουδιστρια με καποια πανκ στοιχεια σε πολυ λιγα απο τα τραγουδια της.Απο το πρωτο της αλμπουμ και το πρωτο της single εδειξε την ποπ καταβολη της.Το complicated ειναι ενα ποπ τραγουδι.Ποπ για τον ηχο.Ροκ για τους στιχους.Οπως τα περισσοτερα τραγουδια της.Μην ξεχναμε οτι pop σημαινει popular, και η αβριλ ειναι εξαιρετικα popular τραγουδιστρια της και ο ηχος της ειναι εμπορικος.Η αβριλ λοιπον δεν επαψε να ειναι πανκ, γιατι ποτε δεν ηταν.Ηταν και παραμενει ποπ-ροκ.
Τα νεα της τραγουδια δεν εχουν και καποια τρομακτικη διαφορα με τα προηγουμενα.Απλα δεν ειναι το ιδιο προβληματισμενα με αυτα απο το δευτερο αλμπουμ.Ειπαμε, η διαθεση της ηταν να κανει κατι πιο upbeat και αυτο εκανε.Εξαλλου και στα προηγουμενα αλμπουμ, υπηρχαν τετοια τραγουδια.Το he wasn't τι ηταν; Σκοτεινο τραγουδι; Το fall to pieces; Για σχεσεις μιλουσε και στο πρωτο αλμπουμ και στο δευτερο αλμπουμ.Το girlfriend δε μου αρεσε πολυ οταν το πρωτοκουσα γιατι το βρηκα καπως αναλαφρο.Τελικα ειναι ενα φοβερα ανεβαστικο ροκ τραγουδι και μου εχει κολλησει στο μυαλο.
Οσον αφορα την εμφανιση της, ουτε παλι βρισκω καποια φοβερη αλλαγη.Ξανθια ηταν με εντονο make-up στο under my skin, το ιδιο και τωρα.Ενταξει, τωρα ειναι χειροτερη.Ειναι σα να εχει πασπαλιφθει με ποπ γκλαμουρια.Σε μερικες εμφανισεις της ειναι σαν τις αλλες χαζο ποπ-σταρ, και στο βιντεο-κλιπ του when I'm gone ειναι πολυ πλαστικη.Αλλα στο girlfriend (το βιντεο που εχει σαρωσει στο youtube- ειναι με τα περισσοτερα views) ροκαρει.Φοραει τα κλασικα μαυρα ρουχα, και τα βαζει με το σοφιστικε alter ego της, δειχνοντας οτι δεν εχει καμια σχεση με αυτο.Στις συνεντευξεις της φαινεται καπως στημενη και χαζοχαρουμενη αλλα καμια φορα ριχνει και καμια φορα βρισια ή υπενθυμιζει οτι "I've always had creative freedom and never no-one told me what to wear or what to write".Σε μια αλλη προσφατη συνεντευξη, καθεται σταυροποδι, κανει γκριματσες και δε δειχνει να διαφερει με αυτο που ηταν στα 19.Επισης, μην ξεχναμε οτι η αβριλ εχει μανατζερς και ανθρωπους που ασχολουνται με τη δημοσια εικονα της.Η ιδια λεει οτι κανει ο,τι θελει αλλα σιγουρα θα εχουν συμβαλει και αυτοι λιγο στην αλλαγη της εικονας της.Νομιζω.
Οσον αφορα την εμφανιση της, ουτε παλι βρισκω καποια φοβερη αλλαγη.Ξανθια ηταν με εντονο make-up στο under my skin, το ιδιο και τωρα.Ενταξει, τωρα ειναι χειροτερη.Ειναι σα να εχει πασπαλιφθει με ποπ γκλαμουρια.Σε μερικες εμφανισεις της ειναι σαν τις αλλες χαζο ποπ-σταρ, και στο βιντεο-κλιπ του when I'm gone ειναι πολυ πλαστικη.Αλλα στο girlfriend (το βιντεο που εχει σαρωσει στο youtube- ειναι με τα περισσοτερα views) ροκαρει.Φοραει τα κλασικα μαυρα ρουχα, και τα βαζει με το σοφιστικε alter ego της, δειχνοντας οτι δεν εχει καμια σχεση με αυτο.Στις συνεντευξεις της φαινεται καπως στημενη και χαζοχαρουμενη αλλα καμια φορα ριχνει και καμια φορα βρισια ή υπενθυμιζει οτι "I've always had creative freedom and never no-one told me what to wear or what to write".Σε μια αλλη προσφατη συνεντευξη, καθεται σταυροποδι, κανει γκριματσες και δε δειχνει να διαφερει με αυτο που ηταν στα 19.Επισης, μην ξεχναμε οτι η αβριλ εχει μανατζερς και ανθρωπους που ασχολουνται με τη δημοσια εικονα της.Η ιδια λεει οτι κανει ο,τι θελει αλλα σιγουρα θα εχουν συμβαλει και αυτοι λιγο στην αλλαγη της εικονας της.Νομιζω.
Ακομα και στο τριτο αλμπουμ που θεωρειται πιο ποπ και ασχολειται περισσοτερο με σχεσεις, η αβριλ τραγουδαει με εφηβικη ορμη "I don't care what you 're saying, I don't care what you're thinking,I don't care about anything".Ενα τραγουδι που θα μπορουσε να ειναι και στο let go.Απο την αλλη, τραγουδια οπως το innocence θα μπορουσε να τραγουδησει ανετα και η britney spears, ενω το hot εχει σαφεστατα σεξουαλικα υπονοουμενα και θα μπορουσε να το πει επισης η britney ή καποια αλλη μετεφηβικη ποπ-σταρ.Πολυ ασχημο αυτο για την αβριλ.
Παντως, ασχετα απο τα θεματα ή τον ηχο, οι στιχοι της αβριλ ηταν παντα απλοι.Ποτε δεν ηταν ιδιαιτερα σκοτεινοι ή δε χρειαζονταν πολλη σκεψη για να τους καταλαβεις.Ηταν σαφες το μηνυμα τους.Μπορουσες γι' αυτο ευκολα να ταυτιστεις μαζι τους και ηταν παντα στιχοι που προσφερονταν γι' αυτο.Η αβριλ, σε καθε περιπτωση, ειναι μια μεση τυπικη αμερικανιδα, με πολυ ταλεντο ομως.
Τωρα οσον αφορα τον γαμο της, σκεφτηκα και αναθεωρησα.Οχι οτι συμπαθησα το θεσμο.Αλλα σκεφτηκα οτι δεν ειναι απαραιτητα κατι που σε αλλαζει και σε ωριμαζει και σε γεμιζει ευθυνες κτλ.Αυτα ειναι βλακειες.Απλα ειναι μια αποφαση που παιρνεις οταν θες να μεινεις με καποιον και εισαι σιγουρος γι΄αυτο.Και στην περιπτωση της αβριλ το καταλαβαινω.Επειδη οταν κανεις αυτη τη δουλεια, εισαι συνεχως με μια βαλιτσα στο χερι, με τους ανθρωπους γινεσαι επιφυλακτικος, γιατι δεν ξερεις αν σε θελουν γι' αυτο που εισαι, και υπαρχει πολλη ανασφαλεια.Και γι' αυτο ειναι λογικο να δενεσαι περισσοτερο με καποιον.Εξαλλου, τον τραγουδιστη των sum 41 πηγε και παντρευτηκε το κοριτσι, που κανουν την ιδια δουλεια με τα ιδια παλαβα ή μαλλον ανυπαρκτα ωραρια.Και το διαζυγιο ειναι στη μοδα (αβριλ αμα χωρισετε με το παιδι, ειμαστε και μεις εδω..).Ο γαμος παντως δεν την αλλαξε.Το λεει και η ιδια.
Στα live ειναι καταπληκτικη.Δεν τραγουδαει play-back και εχει πολυ καλη φωνη.Αλλα δεν ειναι καλη σε ολα τα live.Οταν εκανε το ντεμπουτο της ηταν λιγο μαζεμενη.Στις εκτελεσεις αλλων τραγουδιων τα παει καμια φορα χαλια.Αλλα σε γενικες γραμμες ειναι καλη στα live.Το απεδειξε και απο κοντα στο ελληνικο κοινο στη συναυλια που εδωσε στην Αθηνα.Ολες οι ερμηνειες ηταν αψογες, το ιδιο καλες με το αλμπουμ ή και καλυτερες.Ειπε τα πιο ρυθμικα και χαρουμενα απο τα τραγουδια της και δεν ειπε αλλα οπως το take me away ή το nobody's home.Εγω την προτιμαω σε αυτα, αλλα ηταν σωστη επιλογη να εχει συγκεκριμενο mood η νεα περιοδεια της.Οπως ειπα, αυτο ειναι ενα πολυ καλο στοιχειο της αβριλ.
Η Αβριλ εκτος απο τραγουδιστρια, δοκιμασε και την υποκριτικη και απο αυτο που ειδα, μαλλον δεν εχει ιδιαιτερο ταλεντο σε αυτο.Θα δειξει ομως, γιατι ειναι ακομη αρχη, και λεει οτι θελει να κανει και αλλες ταινιες και οτι της αρεσει.Μπορει τελικα να ειναι και ηθοποιαρα, αλλα αμφιβαλλω πολυ.
Η Avril Lavigne still rocks! Αν εχει χειροτερεψει σε αυτη τη φαση, ευχομαι να μη χειροτερεψει αλλο, να μην αλλοτριωθει απο την πολυ εμπορικοτητα, να μην καβαλησει εντελως το καλαμι.Να συνεχισει να μη δινει σημασια σε οσα λενε γι' αυτη και να κανει κωλοδαχτυλο σε ο,τι τη χαλαει.Οι εφηβοι εχουν αναγκη το προτυπο αυτο, επειδη περιβαλλομαστε απο πολλους assholes και η επαναστατικοτητα ειναι απαραιτητη.Της ευχομαι να παραμεινει τσαμπουκαλου και ειλικρινης και βεβαια ροκ στην ψυχη.Γιατι αν παψει να ειναι αυτο, θα ειναι μια απλη ποπ τραγουδιστρια.Και η αβριλ πρεπει να συνεχισει να ειναι και pop και rock.Η "mother fucking princess" της pop-rock!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου