Τον τελευταιο καιρο και με αφορμη την υποθεση Ζαχοπουλου, το επαγγελμα του δημοσιογραφου εχει την απολυτη τιμητικη του, αλλα με αρνητικη εννοια.Οι δημοσιογραφοι που ανεδειξαν το πολιτικο (;) ροζ (;) σκανδαλο, μονοπωλοντας το και αναδεικνυοντας ως το υψιστο θεμα, το ενα και μοναδικο, στα ετσι και αλλιως μονοθεματικα δελτια, κανωντας πολλαπλα αφιερωματα, ψαχνωντας για τον υποπτο, φτιαχνωντας σεναρια, και ολα αυτα με αλλοθι τις πολιτικες προεκτασεις της υποθεσης, και την ηθικολογια της αποκλεισης της ροζ εκδοχης που "δεν αφορα κανεναν", οι ιδιοι τωρα μπαινουν στο στοχαστρο, και η υποθεση γυριζει μπουμερανγκ εναντιον τους, και ενω αυτοι ειναι που δημοσιοποιουν τα παραπτωματα, τα κακως κειμενα των πολιτικων (σπανια της πολιτικης), που κρινουν αυστηρα την εξουσια, και ειναι γενικα σε θεση κριτη (ή μηπως δικαστη;), τωρα αυτοι οι ιδιοι ειναι που δεχονται τα ανελεητα βελη της κριτικης, και μαλιστα της ισοπεδωτικης.
Δεν ειναι μονο οι πολιτικοι "ολοι οι ιδιοι", "λαμογια", "κλεφτες", "ψευτες".Η αληθεια ειναι πως παντα ξεσπα μια αφορμη για να μπουν στο στοχαστρο καποιοι επαγγελματιες.Μια οι δασκαλοι, μια οι καθηγητες, μια οι γιατροι, μια οι ταξιτζηδες (οι πολιτικοι εσαει).Η τελευταια αφορμη ειναι η διαμαχη που ξεσπασε μεταξυ δυο (αντιπαθητικων) μεγαλο-εκδοτων επειδη βγηκαν στην επιφανεια υπονοιες για ξεπλυμα μαυρου χρηματος κτλ και οι δυο τους (που ηταν φιλοι) αρχισαν να επιδιδονται σε λεκτικες επιθεσεις και καρφωματα, πεφτωντας ετσι χαμηλα στα ματια του μεσου πολιτη.Μεγαλο ποσοστο βεβαια αρεσκεται να απολαμβανει τις κοντρες που ξεσπανε αρκετα συχνα πια στη μικρη οθονη και ειτε ειναι διαδραστικες, δηλ. οι "αντιπαλοι" βρισκονται μαζι στην αρενα (στουντιο), ειτε γινεται με "απαντησεις", απο το βημα που δινεται στον καθενα.Πριν λιγο καιρο η κοντρα ηταν αναμεσα σε καλλιτεχνες (Λακης-Καρβελας), τωρα ειναι αναμεσα σε δημοσιογραφους, και οχι μονο τους 2 εκδοτες, γιατι η μπαλα εχει παρει και αλλους, οχι ομως αθελα τους.
Και αν οι θεατες δεν απολαμβανουν απλα την τηλε-διαμαχη, παιρνωντας ο καθενας το μερος καποιου, σα να επροκειτο για ποδοσφαιρικο αγωνα, τοτε σκεφτονται οτι η αληθεια που κρυβεται πισω απο τα προσωπα, η αξια τους, ο,τι τελος παντων τους διεπει, σε προσωπικο αλλα και επαγγελματικο επιπεδο, καποτε ερχεται η στιγμη που αναποφευκτα θα ξεπροβαλει, αν οχι αποκαλυφθει εντελως.Θα αφησει ενα σημαδι, σε αυτους που ειναι υποψιασμενοι, θα τους κανει να σκεφτουν οτι για ολα ερχεται το πληρωμα του χρονου, οχι μονο για τα καλα αλλα και τα ασχημα, οτι ο καθενας εχει αυτο που του αξιζει, και οτι δυστυχως, φαινεται πως ολα ειναι αποτελεσματα των πραξεων μας.Μπορει και οχι ομως.Παντως, μπαινουν στη διαδικασια της αναλυσης.Ειναι αυτοι που θα γινουν πιο δυσπιστοι, θα αναρωτηθουν για την ποιοτητα της δημοκρατιας, των θεσμων, που θα κανουν λογο για πτωση των αξιων, για την τηρηση της δεοντολογιας, ειναι αυτοι που εχουν ετσι και αλλιως την ικανοτητα να διακρινουν το καλο απο το κακο (αραγε με κριτηρια αντικειμενικα ή υποκειμενικα;) το αληθινο απο το ψευτικο, και αυτο που εχει περιθωρια βελτιωσης και που του δινει τη συγκαταβαση του ή ακομα και το συγχωρει.
Υπαρχει ομως σε αυτο το υγιες κομματι του πληθυσμου της επαγρυπνησης και της ευστοχης κριτικης, ενα καθως φαινεται πολυ μεγαλο μερος που τεινει στο μηδενισμο, την απαξιωση, την ισοπεδωση, που εξωθει στα ακρα τη δημοκρατια της επιτηρησης και της παρακωλυσης, ως το σημειο να την οδηγει στην απολιτικοτητα.Και το προβλημα ειναι οτι ευκολα καποιος μπορει να παρασυρθει προς αυτο.Και παρατηρω οτι πολλοι μπλογκερ ανηκουν σε αυτο το κομματι του διαρκη στιγματισμου και εκμηδενισμου, παρασυρωντας και τους αναγνωστες και δημιουργωντας μια νεα μαζα, που παρολο που φαινεται πως προασπιζει τις αξιες και τη δημοκρατια, στην ουσια, με τον τροπο της, τη βλαπτει.
Καταλαβαινω ομως αυτη την αναγκη τα πραγματα να ενοποιουνται, να αποτελουν ενα κοινο κωδικα, να εχουν κοινα χαρακτηριστικα.Ειναι κατι που εξυπηρετει τις αναγκες πολλες φορες του γραπτου λογου, βοηθαει στο να βρισκονται τα αιτια και οι λυσεις, να δινονται ερμηνειες απο ειδικους και μή, δινει νοημα η συλλογικοτητα, αυτο ειναι αληθεια, γιατι ειναι και μια ανθρωπινη αναγκη.Η ισοπεδωση ομως ειναι κατι ακραιο και αντι να βοηθαει, πολλες φορες οδηγει στον εκνευρισμο και την παραιτηση απο την προσπαθεια.Η δημοκρατια και η ποιοτητα αυτης δεν ανηκει μονο σε αυτους που εχουν την εξουσια αλλα ανηκει σε ολους τους πολιτες.Ολοι αλληλεπιδρουμε μεταξυ μας, κρινομαστε και κρινουμε, δρουμε και αντιδρουμε, αλλα και για το ενα και για το αλλο, υπαρχει ενα μετρο που καθοριζει αν γινεται σωστα και με τροπο που δινει ποιοτητα στο πολιτικο ιδεωδες και το κοινωνικο συνολο, και το ωφελει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου