ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΖΩ May 8, 2007

Εμαθα να ζω μεσα στο σκοταδι
το σκοταδι εγινε για μενα η μερα
ομως με ποναει και με πνιγει
εμαθα ομως να ζω στην επιφανεια του
Εμαθα να ζω στο κενο
ομως νιωθω οτι με τυφλωνει
εμαθα ομως να το κοιταω καταματα
Εμαθα να ζω με τα σημαδια στους τοιχους
αυτα που εμειναν απο τις θλιμμενες εικονες
και που τωρα μοιαζουν με αποτυπωματα ενοχων
Εμαθα να ζω με το σαρακι μου
ομως τωρα αλλαξε και δεν το αναγνωριζω
ξεχασα το παλιο εκεινο σαρακι
εμαθα να ζω με την απουσια του
Εμαθα να ζω με τα χρωματα που δεν μου αρεσουν
εμαθα να ζω με τα προσωπα που δεν με εκφραζουν
εμαθα να ζω με τους ηχους που μου τρυπανε τα αυτια
εμαθα να ζω στα μερη που τα νιωθω ξενα
Εμαθα να ζω με το τελος της καθε στιγμης
με το θανατο της καθε μερας
με αυτα που δεν ειπα
με αυτα που δεν εκανα
Εμαθα να ζω με τις σκεψεις
τα φαντασματα του παρελθοντος
τα χαμενα ονειρα
το μισος και την απεχθεια
τη ραγισμενη καρδια
Εμαθα να ζω με σιωπηλα αμηχανα προσωπεια
με αποντες παροντες
Εμαθα να ζω με τη μασκα
εμαθα να τη φοραω παντα
εμαθα να ζω και με τις αλλες μασκες
και με πονουσε που τις εβλεπα
Εμαθα να ζω με την ακινητη μορφη των εικονων γυρω μου
με τους δρομους που εχω περπατησει ξανα και ξανα
Εμαθα να ζω περιμενωντας το χρονο να περασει
με το φοβο του αυριο και τα λαθη του χθες
Εμαθα να ζω τριγυρνωντας σε ενα λαβυρινθο
εμαθα να ζω χωρις να ξερω τον προορισμο
Εμαθα να ζω
ομως δε μπορω παρα να αναρωτηθω
εμαθα να ζω, ομως ζω;
θελω να ζησω ετσι;
μπορω να μην ζησω ετσι;