Συνεντευξη ιατρου παθολογου σχετικα με την καταθλιψη στο περιοδικο "Κ" της Καθημερινης
"Δεν πιστευω τοσο στα αντικαταθλιπτικα χαπια, οσο στον αντικαταθλιτπικο λογο.Θελω ο,τι εχω κανει, να το εχω κανει στο ονομα της Γενικης Ιατρικης.Αυτος ο διαχωρισμος των ψυχοσωματικων εξοριζει τον κοινωνικο παραγοντα, ενω στην πραγματικοτητα οι περισσοτερες ασθενειες σημερα ειναι ψυχοσωματικες.Εγω απλως ενδιαφερομαι για τη συλλογικη διασταση της ατομικης αρρωστιας".
Γιατι αυξανονται τοσο τα περιστατικα καταθλιψης στην εποχη μας;
Μια εποχη που κατευθυνεται απο το κυριαρχο συνθημα "ανταγωνισμος" ειναι αρρωστη εποχη, ειναι εναντιον των νομων της ζωης.Η ζωη δεν καλλιεργει τον ανταγωνισμο.Αντιθετα καλλιεργει ολο και περισσοτερο τη συννεονοηση και τη συνεργασια.Τον ειρηνικο συναγωνισμο για την προκοπη της ζωης και της εξελιξης (εδω με μπερδεψε..το αντιθετο δε συμβαινει; μηπως επρεπε να βαλει "πρεπει";).Ο ανταγωνισμος καταληγει σε μια κατασταση που αναγει την καταναλωτικη ευδαιμονια σε υψιστο στοχο και οσοι κυνηγανε αυτο το ιδανικο, μοιραια μπαινουν στο δρομο μιας δυστυχιας που μπορει στο τελος να γεννησει καταθλιψη.
Μονο αυτος ειναι ο λογος;
Οχι.Ομως ειναι ενας κοινος παρανομαστης.Ο ανταγωνισμος καταργει τη φιλια, καταλυει τις προσωπικες σχεσεις, διαλυει την οικογενεια.Οι ανθρωποι θα ειναι υγιεστεροι και θα εχουν περισσοτερο ενθουσιασμο και κουραγιο να ζουν οταν το στοιχειο ανταγωνισμος αντικατατασταθει απο το στοιχειο ειρηνικος συν-αγωνισμος.Ο ανταγωνισμος εχει ποικιλες εφαρμογες:λογου χαρη ειμαστε υποχρεωμενοι να ειμαστε εξυπνοτεροι, πλουσιοτεροι, ομορφοτεροι.Δεν ειναι κουραστικη αυτη η υποχρεωση; Ολα αυτα δεν ειναι ματαια; Ενα πολυ καλο αντικαταθλιτπικο ειναι η αρνηση να υποταχθουμε σε αυτα τα παραπλανητικα συνθηματα.Εγω εκτος απο τα αντικαταθλιπτικα χαπια, πιστευω και στον αντικαταθλιπτικο λογο και οπου επιβαλλεται τον προτιμω.
"Δεν πιστευω τοσο στα αντικαταθλιπτικα χαπια, οσο στον αντικαταθλιτπικο λογο.Θελω ο,τι εχω κανει, να το εχω κανει στο ονομα της Γενικης Ιατρικης.Αυτος ο διαχωρισμος των ψυχοσωματικων εξοριζει τον κοινωνικο παραγοντα, ενω στην πραγματικοτητα οι περισσοτερες ασθενειες σημερα ειναι ψυχοσωματικες.Εγω απλως ενδιαφερομαι για τη συλλογικη διασταση της ατομικης αρρωστιας".
Γιατι αυξανονται τοσο τα περιστατικα καταθλιψης στην εποχη μας;
Μια εποχη που κατευθυνεται απο το κυριαρχο συνθημα "ανταγωνισμος" ειναι αρρωστη εποχη, ειναι εναντιον των νομων της ζωης.Η ζωη δεν καλλιεργει τον ανταγωνισμο.Αντιθετα καλλιεργει ολο και περισσοτερο τη συννεονοηση και τη συνεργασια.Τον ειρηνικο συναγωνισμο για την προκοπη της ζωης και της εξελιξης (εδω με μπερδεψε..το αντιθετο δε συμβαινει; μηπως επρεπε να βαλει "πρεπει";).Ο ανταγωνισμος καταληγει σε μια κατασταση που αναγει την καταναλωτικη ευδαιμονια σε υψιστο στοχο και οσοι κυνηγανε αυτο το ιδανικο, μοιραια μπαινουν στο δρομο μιας δυστυχιας που μπορει στο τελος να γεννησει καταθλιψη.
Μονο αυτος ειναι ο λογος;
Οχι.Ομως ειναι ενας κοινος παρανομαστης.Ο ανταγωνισμος καταργει τη φιλια, καταλυει τις προσωπικες σχεσεις, διαλυει την οικογενεια.Οι ανθρωποι θα ειναι υγιεστεροι και θα εχουν περισσοτερο ενθουσιασμο και κουραγιο να ζουν οταν το στοιχειο ανταγωνισμος αντικατατασταθει απο το στοιχειο ειρηνικος συν-αγωνισμος.Ο ανταγωνισμος εχει ποικιλες εφαρμογες:λογου χαρη ειμαστε υποχρεωμενοι να ειμαστε εξυπνοτεροι, πλουσιοτεροι, ομορφοτεροι.Δεν ειναι κουραστικη αυτη η υποχρεωση; Ολα αυτα δεν ειναι ματαια; Ενα πολυ καλο αντικαταθλιτπικο ειναι η αρνηση να υποταχθουμε σε αυτα τα παραπλανητικα συνθηματα.Εγω εκτος απο τα αντικαταθλιπτικα χαπια, πιστευω και στον αντικαταθλιπτικο λογο και οπου επιβαλλεται τον προτιμω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου