Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013

fast food nation May 18, 2007


Ειδα το fast food nation και λυπαμαι πολυ που θα το πω αλλα δεν καταφερε να με αποτρεψει απο το να συνεχισω να τρωγω junk food.Αυτη τη στιγμη βιαζομαι να τελειωσω με το ποστ αυτο και να τρεξω στα κοντινα mc donald's.Παρολ' αυτα δεν ειμαι αναισθητος, η ταινια με ταρακουνησε.Η αληθεια ειναι πως παντα ακουγα για απιστευτα πραγματα για τα φαγητα αυτα.Για ποντικια, για κοπρανα, για λιπαρα, οτι ειναι αψητα και ενα σωρο τετοια.Στα αυτια μου ακουγονταν σαν ολες αυτες τις συνομωσιολογικες θεωριες που τις ακους, τις βρισκεις μεχρι και αληθοφανεις αλλα ποτε δεν τις υπολογιζεις και τις πιστευεις.Οταν τρως πολυ σοκολατα σου λενε οτι κανει κακο.Οταν καπνιζεις πολυ το ιδιο.Για ο,τι κανεις καταχρηση θα υπαρχει καποιος που θα σου πει οτι ειναι κακο.Και εσυ τι κανεις; Τους ακους; Ναι, αλλα συνεχιζεις να κανεις το ιδιο.

Βλεπωντας την ταινια ενιωσα μια αμηχανια και συναμα ενα θυμο.Ειδα ανθρωπους να λειτουργουν με το ζωωδες ενστικτο τους, να δουλευουν σαν σκλαβοι, να κανουν απλα μια δουλεια για να βγαλουν λεφτα.Κερδος η υπερτατη αξια.Η ταινια ομως δε μενει εκει.Προχωραει πιο περα.Οι χαρακτηρες στην πορεια ξεδιπλωνονται.Δεν ειναι απλα μηχανες ή υπηρετες μηχανων.Δεν ειναι απλα αυτο που φαινονται απο την πρωτη οψη.Τι λαθος να κρινεις καποιον απο την οψη του..Η δουλεια δεν ειναι αυτη που οριζει τον ανθρωπο.
Κατι που με εβαλε σε σκεψεις ηταν ο ρολος του υπευθυνου μαρκετινγκ της αλυσιδας Mickey's fast food.Τι κανει λοιπον ενας υπευθυνος μαρκετινγκ μιας αλυσιδας φαστ φουντ ολες τις μερες; Βρισκει λογοτυπο για την εταιρεια, ονομα για το χαμπουργκερ, κανει και καμια διαφημιση..Και μετα; Μετραει τις πωλησεις.Οσο μεγαλυτερες τοσο πιο πετυχημενη η εταιρεια.Και μετα; Πως γινεται να ασχολουνται καποιοι ανθρωποι με την προωθηση ενος χαμπουργκερ ολο το χρονο; Πως γινεται να εχει στηθει ολοκληρη επιστημη γυρω απο το περιτυλιγμα ενος φαγητου που ειναι ψωμι, μπιφτεκι, μαρουλι και ντοματα, ολα αμφιβολης ποιοτητας; Ποσο επηρεαζει το ονομα, το λογοτυπο και η διαφημιση για να παει ο μεσος Αμερικανος αλλα και ο οποιοσδηποτε κατοικος του παγκοσμιου χωριου, να φαει ενα χαμπουργκερ; Και γιατι να διαφημιζεται το χαμπουργκερ αυτο και να μην διαφημιζεται το πεντανοστιμο χαμπουργκερ των friday's; Η ταινια δειχνει τους μαρκετιστες να ειναι σε συσκεψη για το πως πανε οι πωλησεις του "big one" και ποιο σλογκαν ειναι το καλυτερο κτλ και ειναι τοσο περιεργο που βλεπεις κοστουμαρισμενους σοβαροφανεις τυπους να ασχολουνται με ενα μπιφτεκοψωμο..Στην ταινια ο υπεθυνος μαρκετινγκ πηγαινει στην πολη που βρισκονται τα εκτροφεια και τα εργοστασια παραγωγης, επειδη φημες (ω, τι πρωτακουστο!) θελουν τα κρεατα να εχουν μεσα κοπρανα αγελαδων..Μετα τον βλεπουμε να επιστρεφει, εχοντας εξακριβωσει οτι ειναι αληθεια, και να συνεχιζει κανονικα τη δουλεια του εισαγωντας το barbeque big one..Η ταινια ειναι αντιφατικη ως προς αυτο.Απο τη μια δειχνει ανθρωπους να μενουν το ιδιο και να συμβιβαζονται και απο την αλλη καποιους να αλλαζουν.Μια απο αυτες ειναι η υπαλληλος των φαστ φουντ που με τη βοηθεια του θειου της που της ανοιγει τα ματια και μπαινοντας σε μια παρεα με ιδιαιτερες διατροφικες ανησυχιες, παραταει τη δουλεια της και στρεφεται εναντιον της.

Η τελευταια σκηνη ηταν πολυ ασχημα σοκαριστικη.Ζωα που σφαζονται, αιμα, πολυ αιμα και ολα αυτα για να εχουμε να φαμε εμεις.Ολα αυτα για να εχουν δουλεια οι μαρκετιστες και οι εταιρειες φαγητου.Η αληθεια ειναι οτι η απελπισια μου δεν ειχε να κανει με το φαγητο που τρωγω.Ειχε να κανει με κατι πολυ βαθυτερο.Με τον ανθρωπο.Με το νοημα των πραξεων μας.Με αυτο που ειμαστε.Με επιασε μια απελπισια για το ανθρωπινο γενος και για τους Αμερικανους περισσοτερο.Δεν ειναι η πρωτη (αμερικανικη) ταινια που κανει κριτικη στη χωρα της.Βεβαια, αφηνει να διαφανει ελπιδα που προερχεται κυριως απο τους νεους κατι που δειχνει η ταινια με την παρεα αυτη που κανει τη δικη της εστω και αφελη επανασταστη.Γιατι τα πραγματα υπαρχουν για να τα καταρριπτουμε και να τα αμφισβητουμε (και αυτο σε καθε ηλικια).Η ταινια αυτη δεν ειναι απλα ενα ντοκιμαντερ για τα φαστ φουντ.Δειχνει οτι περα απο το φαγητο ειμαστε και οι ιδιοι "fast food nation".

Παντως η Αβριλ Λαβιν επαιξε εντελως χαλια.Τι θελουν αυτοι οι τραγουδιστες και μπλεκουν με την ηθοποιια; Δεν τους φτανει η μουσικη; Και το χειροτερο ειναι οτι μετα λενε οτι θελουν να παιξουν και σε αλλες ταινιες.Απ' αυτα που εχω δει, ολοι οι τραγουδιστες ειναι χαλια στην υποκριτικη.

Την κανω τωρα, παω να φαω στα μακ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου