Έχετε πολύ καιρό να διαβάσατε νέα του Τηλέμαχου. Καιρός λοιπόν να συμβεί και αυτό. Εξάλλου δε θέλω να πεθάνετε από αγωνία. Λοιπόν, ο Τηλέμαχος φέτος ξεκίνησε μια σχολή βοηθού φυσικοθεραπευτή σε ΙΕΚ. Πότε αποφάσισε να πάει σε αυτή τη σχολή και γιατί; "Ήμουν στη μέση του πουθενά, δεν ήξερα με τι θα ασχοληθώ στη ζωή μου, πώς θα βγάζω χρήματα στο μέλλον και έπρεπε να στύψω το μυαλό μου να σκεφτώ ποιο επάγγελμα μου ταιριάζει περισσότερο για να μπορώ να έχω ένα επάγγελμα να βγάζω χρήματα. Επέλεξα τη φυσικοθεραπεία που μου ταιριάζει και είναι στην ψυχολογία μου. Είναι ένα επάγγελμα που το νιώθω οικείο". Ο ίδιος λέει ότι του αρέσουν τα θέματα υγείας και ψάχνεται πολύ γύρω από τα θέματα αυτά και ότι του αρέσει να βοηθά ανθρώπους που είναι ανήμποροι.
Φέτος τέλειωσε τον πρώτο χρόνο σπουδών. Πως του φάνηκε; "Για τους συμφοιτητές μου δεν έχω να πω τα καλύτερα. Οι καθηγητές κάποιοι καλοί, κάποιοι μ*****. Τα μαθήματα ήταν καλά, αλλά πολύ δύσκολα, γιατί είναι αμιγώς ιατρικά και η ύλη πολλή. Αν σε ενδιαφέρει, όμως, και το βάλεις στόχο, μπορείς να τα καταφέρεις. Για την οργάνωση της σχολής δεν έχω να πω τα καλύτερα. Την ύλη των μαθημάτων δεν την είχαμε σε βιβλία και αναγκαζόμασταν και ψάχναμε από 'δω κι από 'κει στο ίντερνετ, μας τα έστελναν σε e-mail, δε μας έδιναν σημειώσεις για να μη χαλάσουν λεφτά".
Του ήταν δύσκολο να διαβάζει σαν να είναι φοιτητής Ιατρικής, δεδομένου ότι ήταν θεωρητική κατεύθυνση; "Ουσιαστικά φοιτητής Ιατρικής είμαι, έχουμε μάθει για όλες τις αρρώστιες, τις παθήσεις, θα είμαι ένας μινι γιατρός. Στην αρχή δυσκολεύτηκα πάρα πολύ, γιατί υπήρχαν πάρα πολλοί όροι ιατρικοί και η "ιατρική αργκώ" είναι πολύ δύσκολη, όμως με πολύ διάβασμα, πείσμα, υπομονή, θέληση, κατάφερα να αποκωδικοποιώ τους ιατρικούς όρους και να καταλαβαίνω πίσω από τις λέξεις και τα γράμματα. Αν παπαγαλίσεις χάνεις τη μπάλα στην Ιατρική".
Μετά τη σχολή σκέφτεται να συνεχίσει τις σπουδές; "Ναι, το σκέφτομαι, αλλά δεν έχω τους οικονομικούς πόρους για να προβώ σε ένα τέτοιο εγχείρημα. Είναι ένα βήμα, βέβαια, βαρυσήμαντο που σίγουρα θα στιγματίσει τη ζωή μου, γιατί πλέον έχω ωριμάσει, δεν είμαι το άτομο που ήμουν παλιά, που δε με ένοιαζε τίποτα στη ζωή μου. Θέλω να πάρω ένα πτυχίο, να έχω μια δουλειά, να βγάζω τα χρήματα μου, να κάνω τη ζωή μου. Δε θέλω πια να εξαρτώμαι από άλλους, γι' αυτό το λόγο θέλω κιόλας να προσπαθήσω για κάτι ακόμα μεγαλύτερο, να πάρω το πτυχίο του φυσικοθεραπευτή, να είμαι φυσικοθεραπευτής και όχι βοηθός φυσικοθεραπευτή, να έχω πιο πολλά δικαιώματα, να απαιτώ πιο πολλά χρήματα. Ξέρω ότι θα είναι δύσκολο το bachelor, ότι θα έχει πιο πολύ διάβασμα, αλλά με θέληση, υπομονή, πίστη και καλή διάθεση, πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά".
Ποια είναι η γνώμη του για τα προβλήματα της νέας γενιάς, της γενιάς του; Πώς είναι να είσαι 25 χρονών σήμερα στην Ελλάδα; "Τα 25 είναι μια ηλικία η οποία μοιάζει με αγγελική. Το σώμα του ανθρώπου είναι αγγελικό. Είσαι νέος αλλά και κάπως συνειδητοποιημένος. Είσαι μια αγγελική φυσιογνωμία. Το θέμα όμως είναι ότι είσαι άγγελος χωρίς φτερά. Σου έχουν κόψει τα φτερά. Πιστεύω ότι καλό θα ήταν να σπουδάσουμε και ίσως να φύγουμε κιόλας από την Ελλάδα, να ανοίξουμε τα φτερά μας έξω. Δεν είναι πρόσφορο το έδαφος εδώ πέρα για καμία επαγγελματική δραστηριότητα σε κανένα τομέα. Εδώ χαντακωνόμαστε, δε ζούμε, εξαρτώμαστε από τους γονείς μας...".
Φέτος τέλειωσε τον πρώτο χρόνο σπουδών. Πως του φάνηκε; "Για τους συμφοιτητές μου δεν έχω να πω τα καλύτερα. Οι καθηγητές κάποιοι καλοί, κάποιοι μ*****. Τα μαθήματα ήταν καλά, αλλά πολύ δύσκολα, γιατί είναι αμιγώς ιατρικά και η ύλη πολλή. Αν σε ενδιαφέρει, όμως, και το βάλεις στόχο, μπορείς να τα καταφέρεις. Για την οργάνωση της σχολής δεν έχω να πω τα καλύτερα. Την ύλη των μαθημάτων δεν την είχαμε σε βιβλία και αναγκαζόμασταν και ψάχναμε από 'δω κι από 'κει στο ίντερνετ, μας τα έστελναν σε e-mail, δε μας έδιναν σημειώσεις για να μη χαλάσουν λεφτά".
Του ήταν δύσκολο να διαβάζει σαν να είναι φοιτητής Ιατρικής, δεδομένου ότι ήταν θεωρητική κατεύθυνση; "Ουσιαστικά φοιτητής Ιατρικής είμαι, έχουμε μάθει για όλες τις αρρώστιες, τις παθήσεις, θα είμαι ένας μινι γιατρός. Στην αρχή δυσκολεύτηκα πάρα πολύ, γιατί υπήρχαν πάρα πολλοί όροι ιατρικοί και η "ιατρική αργκώ" είναι πολύ δύσκολη, όμως με πολύ διάβασμα, πείσμα, υπομονή, θέληση, κατάφερα να αποκωδικοποιώ τους ιατρικούς όρους και να καταλαβαίνω πίσω από τις λέξεις και τα γράμματα. Αν παπαγαλίσεις χάνεις τη μπάλα στην Ιατρική".
Μετά τη σχολή σκέφτεται να συνεχίσει τις σπουδές; "Ναι, το σκέφτομαι, αλλά δεν έχω τους οικονομικούς πόρους για να προβώ σε ένα τέτοιο εγχείρημα. Είναι ένα βήμα, βέβαια, βαρυσήμαντο που σίγουρα θα στιγματίσει τη ζωή μου, γιατί πλέον έχω ωριμάσει, δεν είμαι το άτομο που ήμουν παλιά, που δε με ένοιαζε τίποτα στη ζωή μου. Θέλω να πάρω ένα πτυχίο, να έχω μια δουλειά, να βγάζω τα χρήματα μου, να κάνω τη ζωή μου. Δε θέλω πια να εξαρτώμαι από άλλους, γι' αυτό το λόγο θέλω κιόλας να προσπαθήσω για κάτι ακόμα μεγαλύτερο, να πάρω το πτυχίο του φυσικοθεραπευτή, να είμαι φυσικοθεραπευτής και όχι βοηθός φυσικοθεραπευτή, να έχω πιο πολλά δικαιώματα, να απαιτώ πιο πολλά χρήματα. Ξέρω ότι θα είναι δύσκολο το bachelor, ότι θα έχει πιο πολύ διάβασμα, αλλά με θέληση, υπομονή, πίστη και καλή διάθεση, πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά".
Ποια είναι η γνώμη του για τα προβλήματα της νέας γενιάς, της γενιάς του; Πώς είναι να είσαι 25 χρονών σήμερα στην Ελλάδα; "Τα 25 είναι μια ηλικία η οποία μοιάζει με αγγελική. Το σώμα του ανθρώπου είναι αγγελικό. Είσαι νέος αλλά και κάπως συνειδητοποιημένος. Είσαι μια αγγελική φυσιογνωμία. Το θέμα όμως είναι ότι είσαι άγγελος χωρίς φτερά. Σου έχουν κόψει τα φτερά. Πιστεύω ότι καλό θα ήταν να σπουδάσουμε και ίσως να φύγουμε κιόλας από την Ελλάδα, να ανοίξουμε τα φτερά μας έξω. Δεν είναι πρόσφορο το έδαφος εδώ πέρα για καμία επαγγελματική δραστηριότητα σε κανένα τομέα. Εδώ χαντακωνόμαστε, δε ζούμε, εξαρτώμαστε από τους γονείς μας...".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου