Με τα βιβλια "how to do" δεν εχω ξεκαθαρισει τι σχεση εχω μαζι τους.Απο τη μια τα βρισκω χρησιμα και ευχαριστα στην αναγνωση, και απο την αλλη, τα θεωρω πολυ εκλαικευμενα, "αμερικανικα" και γενικα δε με εκφραζει η φιλοσοφια του να δινονται οδηγιες και κανονες για κατι, ποσο μαλλον αν αυτο ειναι κατι δημιουργικο.
Το "Πως να γραψεις" της Μανινας Ζουμπουλακη (μια που γραφει κατι βαρετα αρθρα στην athens voice), σε γενικες γραμμες, ειναι για κλαματα μεταφορικα, και για γελια κυριολεκτικα.
Η γλωσσα και τα εκφραστικα μεσα που χρησιμοποιει ειναι απαραδεκτα για βιβλιο.Ειναι η γλωσσα του κομμωτηριου.Γραφει οπως μιλαει στην κολλητη της.Δε λεω, καλη η αμεσοτητα, ομως οταν γραφεις ενα βιβλιο, το οποιο μετα το πουλας για 20 ευρω, πρεπει να προσεχεις λιγο.Δεν ειναι το ιδιο με το free-press, που και να μη σου αρεσει αυτο που διαβαζεις, τουλαχιστον δεν το πληρωνεις.Η αμεσοτητα που βγαζει ειναι τριτης διαλογης.
Βεβαια, παραθετει απειρες φρασεις αλλων συγγραφεων που αναφερονται στο γραψιμο.Οι δικες της αποψεις ειναι συμπληρωματικες, σχολιακια σε αυτα που εχουν πει μεγαλοι και πετυχημενοι λογοτεχνες.
Το βιβλιο δεν εχει καμια απολυτως δομη.Ο τιτλος λεει "πως να γραψεις αρθρο, βιβλιο, σεναριο", ομως για το πρωτο και το τριτο λεγονται ελαχιστα, ενω ολα ειναι διασπαρτα, τοσο που στο τελος δε σου μενει τιποτα.Και εδω που τα λεμε, τι αληθεια οδηγιες για σεναριο μπορει να μας δωσει καποια που εχει γραψει το "Ξεχασε με"; Οταν εχεις τη Δημητρα Ματσουκα γυμνη στην πισινα, το σεναριο περιττευει.Αυτο παρελειψε να το πει η Ζουμπουλο..
Στον προλογο λεει οτι δεν εγραψε το βιβλιο απο αλαζονεια.Συνεχως ομως μιλαει για τα επιτευγματα της σαν δημοσιογραφος, συγγραφεας και σεναριογραφος.Λεει συνεχως για τους εξαιρετους συναδελφους με τους οποιους εχει συνεργαστει και για τις απειρες προτασεις που εχει δεχτει.Εκτος αυτων, δε χανει ευκαιρια να καρφωσει μερικους συναδελφους της.Αναφερεται πχ στην εξωτερικη εμφανιση ενος συγγραφεα που ειχε γνωρισει, και τον παρομοιαζει με το Gollum(!).(μια χαρα ομορφο και γλυκο ειναι το gollum..).Το καρφωμα μαλιστα εκτος απο εμμεσο ειναι και αμεσο, με αναφορα σε ονοματα.Ειναι ή δεν ειναι αυτο αντιδεοντολογικο; Ειναι ή δεν ειναι αλαζονεια;
Ειναι ενα βιβλιο ευπεπτο.Το διαβασα σε μια μερα, γελασα και περασα καλα.Ηταν αμεσο και ζωντανο, παρολο που δε μου αρεσε καθολου η γλωσσα του.Δε θα μου αρεσε να διαβασω ενα ξερο βιβλιο.Τελικα τι ειναι καλυτερο; Παντως, νομιζω οτι ειναι ενα βιβλιο για πεταμα.Οπως για πεταμα ειναι πολλα βιβλια που κυκλοφορουν.
Πριν το πεταξω ομως, παραθετω μερικα αποσπασματα(πραγματα που εχω σκεφτει ετσι κι αλλιως απο μονος μου), που μπορει να φανουν χρησιμα στους μπλογκερς και γενικα στους γραφιαδες, ή σε οποιον επιθυμει να γραψει ενα βιβλιο (ελπιζω οχι για πεταμα).
"Οσοι τελικα γινονται συγγραφεις, εχουν περασει εκατομμυρια δυσκολιες.Εχουν μεσα τους κατι που ειναι κενο, για λογους που μονον πολυετης ψυχαναλυση μπορει να εξηγησει, εχουν μια τρυπα, ενα αδειανο σημειο στο βαθος της ψυχης τους, μια αδηφαγο αναγκη επικοινωνιας που δεν τους αφηνει να κλεισουν ματι".
"...Υπαρχει κατι ακομα στη ζωη εκτος απο το χρονο, κατι που μπορει πολυ βολικα να χαρακτηριστει "αξια", κατι που δε μετριεται με λεπτα ή με ωρες αλλα με ενταση, με την εννοια οτι οταν κοιταμε προς τα πισω το παρελθον μας δεν απλωνεται επιπεδο αλλα μαζευεται σε μερικες αξιοσημειωτες κορυφες, κι οταν κοιταμε το μελλον μερικες φορες φαινεται σαν τοιχος, αλλοτε σαν συννεφο, κι αλλοτε σαν ηλιος, αλλα ποτε δεν το βλεπουμε σαν χρονοδιαγραμμα.Ουτε η μνημη ουτε η προβλεψη δειχνει ενδιαφερον για τον Πατερα Χρονο, κι ολοι οι ονειροπολοι, καλλιτεχνες και εραστες εχουν απελευθερωθει απο την τυρρανια του.Μπορει να τους σκοτωσει, αλλα δεν μπορει να κρατησει την προσοχη τους, και ακριβως τη στιγμη του μοιραιου, οταν το ρολοι στον πυργο χτυπησει, αυτοι μπορει να κοιταζουν αλλου.Ετσι η καθημερινη ζωη, ο,τι κι αν ειναι στην πραγματικοτητα, επι της ουσιας αποτελειται απο δυο ζωες-τη ζωη σε χρονο και τη ζωη σε αξιες...Και αυτο που κανει μια ιστορια ειναι να αφηγειται τη ζωη στο χρονο.Κι αυτο που κανει ολοκληρο το μυθιστορημα-αν ειναι καλο- ειναι να συμπεριλαμβανει τη ζωη σε αξιες, επισης".
"Ο συγγραφεας, για λογους που δεν γνωριζει η επιστημη, ειναι κομματακι αυτιστικος:ακομα και οι πιο επικοινωνιακοι συγγραφεις εχουν ενα μυστικο κομματι, μια εσωτερικη ζωη την οποια αδυνατουν να βγαλουν προς τα εξω με αλλον τροπο εκτος απο το γραψιμο.Ειναι επισης control freaks:ξερουν οτι δεν εχουν κανεναν ελεγχο στην πραγματικοτητα, αρα προσπαθουν να φτιαχνουν εναλλακτικες πραγματικοτητες γραφοντας...και οταν οι ηρωες "ξεφευγουν", αντι να εκνευριζονται οι συγγραφεις, αισθανονται μια χαρα".
Ικανοτητες (Μελλοντος) Συγγραφεα
-Σε σχεση με τον εαυτο του:
1.Αυτοσαρκασμος
2.Αμφισβητηση
3.Ειλικρινεια
4.Ηθικη σταση
5.Πεισμα, επιμονη
6.Πιστη
-Σε σχεση με τους αλλους:
7.Καλη ακοη
8.Ευαισθητη ακοη
9.Παρατηρητικοτητα
10.Ερμηνευτικες ικανοτητες
11.Περιεργεια
12.Γενναιοδωρια
13.Ευαισθησια
14.Ικανοτητα να ενθουσιαζεσαι
"Η μαγια για το καλο γραψιμο ειναι η ζωη".
" 'το πνευμα της σκαλας':ολα οσα σκεφτεσαι καθως κατεβαινεις τη σκαλα, αμεσως μετα απο ενα καυγα.Ολα οσα ηθελες να ειχες πει αλλα δεν ειπες, επειδη ησουν εν βρασμω και δε σου ηρθαν τοτε-σου ερχονται μετα.Αυτα και αν ειναι τελειοι διαλογοι:με σοφια, με βαθος, με οξυδερκεια, με επιχειρηματα που δεν διεθετες προχειρα οσο εξελισσοταν ο καυγας".
"...ο αναγνωστης δε νοιαζεται ποσες λεξεις ξερεις εσυ που γραφεις-γι' αυτον που διαβαζει, εσυ που γραφεις εισαι ανυπαρκτος.Οι χαρακτηρες, οι ηρωες σου ειναι αυτοι που τον ενδιαφερουν".
"Ενας μετριος συγγραφεας ο οποιος συνειδητα παραγει βιβλια που ειναι εφημερα, συνηθισμενα, κοινοτυπα-και κατ' αυτη την εννοια οχι χρησιμα, αρα βαρετα, αρα ενοχλητικα-ειναι αξιος περιφρονησης".
"Οι συγγραφεις οσο μεγαλωνουν τοσο καλυτερο γινεται το κειμενο τους.Επειδη το υλικο με το οποιο γραφεις ειναι, στην ουσια, η ιδια η ζωη, ζεις και γραφεις ασταματητα.Συγκεντρωνεις εμπειριες και γραφεις χαρη σ' αυτες, αρα ποτε δεν περνας το οριο ηλικιας επειδη δεν υπαρχει οριο".
Παντως η συγγραφεας, σε πολλα σημεια τονιζει οτι για να γινει καποιος συγγραφεας, πρεπει να εχει διαβασει παρα πολλα βιβλια και οτι ειναι θεμα περισσοτερο πρακτικης παρα εμπνευσης.Δε συμφωνω.Δε χρειαζεται να εχεις διαβασει παρα πολλα βιβλια.Λιγα και καλα, που θα σε εμπνευσουν και θα ταυτιστεις μαζι τους.Επισης, νομιζω οτι για να γινεις συγγραφεας, πρεπει να το εχεις μεσα σου.Γιατι αλλιως, ολοι οσοι διαβαζαν βιβλια θα γινονταν συγγραφεις.
Το "Πως να γραψεις" της Μανινας Ζουμπουλακη (μια που γραφει κατι βαρετα αρθρα στην athens voice), σε γενικες γραμμες, ειναι για κλαματα μεταφορικα, και για γελια κυριολεκτικα.
Η γλωσσα και τα εκφραστικα μεσα που χρησιμοποιει ειναι απαραδεκτα για βιβλιο.Ειναι η γλωσσα του κομμωτηριου.Γραφει οπως μιλαει στην κολλητη της.Δε λεω, καλη η αμεσοτητα, ομως οταν γραφεις ενα βιβλιο, το οποιο μετα το πουλας για 20 ευρω, πρεπει να προσεχεις λιγο.Δεν ειναι το ιδιο με το free-press, που και να μη σου αρεσει αυτο που διαβαζεις, τουλαχιστον δεν το πληρωνεις.Η αμεσοτητα που βγαζει ειναι τριτης διαλογης.
Βεβαια, παραθετει απειρες φρασεις αλλων συγγραφεων που αναφερονται στο γραψιμο.Οι δικες της αποψεις ειναι συμπληρωματικες, σχολιακια σε αυτα που εχουν πει μεγαλοι και πετυχημενοι λογοτεχνες.
Το βιβλιο δεν εχει καμια απολυτως δομη.Ο τιτλος λεει "πως να γραψεις αρθρο, βιβλιο, σεναριο", ομως για το πρωτο και το τριτο λεγονται ελαχιστα, ενω ολα ειναι διασπαρτα, τοσο που στο τελος δε σου μενει τιποτα.Και εδω που τα λεμε, τι αληθεια οδηγιες για σεναριο μπορει να μας δωσει καποια που εχει γραψει το "Ξεχασε με"; Οταν εχεις τη Δημητρα Ματσουκα γυμνη στην πισινα, το σεναριο περιττευει.Αυτο παρελειψε να το πει η Ζουμπουλο..
Στον προλογο λεει οτι δεν εγραψε το βιβλιο απο αλαζονεια.Συνεχως ομως μιλαει για τα επιτευγματα της σαν δημοσιογραφος, συγγραφεας και σεναριογραφος.Λεει συνεχως για τους εξαιρετους συναδελφους με τους οποιους εχει συνεργαστει και για τις απειρες προτασεις που εχει δεχτει.Εκτος αυτων, δε χανει ευκαιρια να καρφωσει μερικους συναδελφους της.Αναφερεται πχ στην εξωτερικη εμφανιση ενος συγγραφεα που ειχε γνωρισει, και τον παρομοιαζει με το Gollum(!).(μια χαρα ομορφο και γλυκο ειναι το gollum..).Το καρφωμα μαλιστα εκτος απο εμμεσο ειναι και αμεσο, με αναφορα σε ονοματα.Ειναι ή δεν ειναι αυτο αντιδεοντολογικο; Ειναι ή δεν ειναι αλαζονεια;
Ειναι ενα βιβλιο ευπεπτο.Το διαβασα σε μια μερα, γελασα και περασα καλα.Ηταν αμεσο και ζωντανο, παρολο που δε μου αρεσε καθολου η γλωσσα του.Δε θα μου αρεσε να διαβασω ενα ξερο βιβλιο.Τελικα τι ειναι καλυτερο; Παντως, νομιζω οτι ειναι ενα βιβλιο για πεταμα.Οπως για πεταμα ειναι πολλα βιβλια που κυκλοφορουν.
Πριν το πεταξω ομως, παραθετω μερικα αποσπασματα(πραγματα που εχω σκεφτει ετσι κι αλλιως απο μονος μου), που μπορει να φανουν χρησιμα στους μπλογκερς και γενικα στους γραφιαδες, ή σε οποιον επιθυμει να γραψει ενα βιβλιο (ελπιζω οχι για πεταμα).
"Οσοι τελικα γινονται συγγραφεις, εχουν περασει εκατομμυρια δυσκολιες.Εχουν μεσα τους κατι που ειναι κενο, για λογους που μονον πολυετης ψυχαναλυση μπορει να εξηγησει, εχουν μια τρυπα, ενα αδειανο σημειο στο βαθος της ψυχης τους, μια αδηφαγο αναγκη επικοινωνιας που δεν τους αφηνει να κλεισουν ματι".
"...Υπαρχει κατι ακομα στη ζωη εκτος απο το χρονο, κατι που μπορει πολυ βολικα να χαρακτηριστει "αξια", κατι που δε μετριεται με λεπτα ή με ωρες αλλα με ενταση, με την εννοια οτι οταν κοιταμε προς τα πισω το παρελθον μας δεν απλωνεται επιπεδο αλλα μαζευεται σε μερικες αξιοσημειωτες κορυφες, κι οταν κοιταμε το μελλον μερικες φορες φαινεται σαν τοιχος, αλλοτε σαν συννεφο, κι αλλοτε σαν ηλιος, αλλα ποτε δεν το βλεπουμε σαν χρονοδιαγραμμα.Ουτε η μνημη ουτε η προβλεψη δειχνει ενδιαφερον για τον Πατερα Χρονο, κι ολοι οι ονειροπολοι, καλλιτεχνες και εραστες εχουν απελευθερωθει απο την τυρρανια του.Μπορει να τους σκοτωσει, αλλα δεν μπορει να κρατησει την προσοχη τους, και ακριβως τη στιγμη του μοιραιου, οταν το ρολοι στον πυργο χτυπησει, αυτοι μπορει να κοιταζουν αλλου.Ετσι η καθημερινη ζωη, ο,τι κι αν ειναι στην πραγματικοτητα, επι της ουσιας αποτελειται απο δυο ζωες-τη ζωη σε χρονο και τη ζωη σε αξιες...Και αυτο που κανει μια ιστορια ειναι να αφηγειται τη ζωη στο χρονο.Κι αυτο που κανει ολοκληρο το μυθιστορημα-αν ειναι καλο- ειναι να συμπεριλαμβανει τη ζωη σε αξιες, επισης".
"Ο συγγραφεας, για λογους που δεν γνωριζει η επιστημη, ειναι κομματακι αυτιστικος:ακομα και οι πιο επικοινωνιακοι συγγραφεις εχουν ενα μυστικο κομματι, μια εσωτερικη ζωη την οποια αδυνατουν να βγαλουν προς τα εξω με αλλον τροπο εκτος απο το γραψιμο.Ειναι επισης control freaks:ξερουν οτι δεν εχουν κανεναν ελεγχο στην πραγματικοτητα, αρα προσπαθουν να φτιαχνουν εναλλακτικες πραγματικοτητες γραφοντας...και οταν οι ηρωες "ξεφευγουν", αντι να εκνευριζονται οι συγγραφεις, αισθανονται μια χαρα".
Ικανοτητες (Μελλοντος) Συγγραφεα
-Σε σχεση με τον εαυτο του:
1.Αυτοσαρκασμος
2.Αμφισβητηση
3.Ειλικρινεια
4.Ηθικη σταση
5.Πεισμα, επιμονη
6.Πιστη
-Σε σχεση με τους αλλους:
7.Καλη ακοη
8.Ευαισθητη ακοη
9.Παρατηρητικοτητα
10.Ερμηνευτικες ικανοτητες
11.Περιεργεια
12.Γενναιοδωρια
13.Ευαισθησια
14.Ικανοτητα να ενθουσιαζεσαι
"Η μαγια για το καλο γραψιμο ειναι η ζωη".
" 'το πνευμα της σκαλας':ολα οσα σκεφτεσαι καθως κατεβαινεις τη σκαλα, αμεσως μετα απο ενα καυγα.Ολα οσα ηθελες να ειχες πει αλλα δεν ειπες, επειδη ησουν εν βρασμω και δε σου ηρθαν τοτε-σου ερχονται μετα.Αυτα και αν ειναι τελειοι διαλογοι:με σοφια, με βαθος, με οξυδερκεια, με επιχειρηματα που δεν διεθετες προχειρα οσο εξελισσοταν ο καυγας".
"...ο αναγνωστης δε νοιαζεται ποσες λεξεις ξερεις εσυ που γραφεις-γι' αυτον που διαβαζει, εσυ που γραφεις εισαι ανυπαρκτος.Οι χαρακτηρες, οι ηρωες σου ειναι αυτοι που τον ενδιαφερουν".
"Ενας μετριος συγγραφεας ο οποιος συνειδητα παραγει βιβλια που ειναι εφημερα, συνηθισμενα, κοινοτυπα-και κατ' αυτη την εννοια οχι χρησιμα, αρα βαρετα, αρα ενοχλητικα-ειναι αξιος περιφρονησης".
"Οι συγγραφεις οσο μεγαλωνουν τοσο καλυτερο γινεται το κειμενο τους.Επειδη το υλικο με το οποιο γραφεις ειναι, στην ουσια, η ιδια η ζωη, ζεις και γραφεις ασταματητα.Συγκεντρωνεις εμπειριες και γραφεις χαρη σ' αυτες, αρα ποτε δεν περνας το οριο ηλικιας επειδη δεν υπαρχει οριο".
Παντως η συγγραφεας, σε πολλα σημεια τονιζει οτι για να γινει καποιος συγγραφεας, πρεπει να εχει διαβασει παρα πολλα βιβλια και οτι ειναι θεμα περισσοτερο πρακτικης παρα εμπνευσης.Δε συμφωνω.Δε χρειαζεται να εχεις διαβασει παρα πολλα βιβλια.Λιγα και καλα, που θα σε εμπνευσουν και θα ταυτιστεις μαζι τους.Επισης, νομιζω οτι για να γινεις συγγραφεας, πρεπει να το εχεις μεσα σου.Γιατι αλλιως, ολοι οσοι διαβαζαν βιβλια θα γινονταν συγγραφεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου