Διαβαζω σε τοπικη εφημεριδα του Ηρακλειου:
Σοκ στην κοινή γνώμη της Κρήτης προκάλεσε η αποκάλυψη του πρωτοφανούς για τα τοπικά δεδομένα κρούσματος σχολικής βίας σε λύκειο του Ηρακλείου. Ακόμη και οι πιο υποψιασμένοι δυσκολεύονταν να πιστέψουν πως εντός των σχολικών τειχών μπορεί να ευδοκιμούν, έστω και μεμονωμένα, φαινόμενα βιντεοσκόπησης μαθητών που γδύνουν, χτυπούν και ειρωνεύονται συμμαθητές τους.
Η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας σοβαρά τέτοιου είδους περιστατικά. Εντύπωση προκαλεί, όμως, το γεγονός πως οι ίδιοι οι μαθητές δεν είναι ανυποψίαστοι. Μεγάλη μερίδα τους δηλώνει πως έχουν πέσει στην αντίληψή τους μικρότερης βαρύτητας ανάλογα περιστατικά, ενώ ακόμη μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των μαθητών που έχουν ακούσει σχετικές φήμες.
Το πώς έχουμε φτάσει ως εδώ δεν είναι δύσκολα αντιληπτό. Τα αρνητικά πρότυπα που προβάλλονται και αναπαράγονται, η απάθεια, η έλλειψη παιδείας, η προσήλωση στην απόκτηση υλικών αγαθών και η "χαλάρωση" βασικών θεσμών της ελληνικής κοινωνίας δεν μπορεί παρά να έχουν αντίκτυπο και στο σχολικό περιβάλλον, το οποίο εξάλλου είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας.
Το αίτημα της ΕΛΜΕ για πρόσληψη ψυχολόγων στα σχολεία θα μπορούσε να αποτελεί κάποια λύση, πάνω απ' όλα όμως χρειάζεται συνολική κοινωνική αφύπνιση. Οι ειδικοί ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι κάνουν λόγο για μια κοινωνία που είναι θεμελιωμένη πάνω στη βία, την οποία αναπαράγει, και για πολλές αιτίες που κάνουν τους νέους αδιάφορους και επιθετικούς. Αναφέρονται παράλληλα στα σαθρά θεμέλια πάνω στα οποία είναι στηριγμένη η σημερινή κοινωνία, καθώς και στην ουσιαστική αδιαφορία της οικογένειας...
«Έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να μπουν ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία», εκτιμά ο κ. Αγαπάκης και συμπληρώνει ότι οι συγκεκριμένοι επιστήμονες έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν αποτελεσματικότερα τους μαθητές που παρουσιάζουν αποκλίνουσες συμπεριφορές.
Αυτα που λεγονται ειναι βεβαια σωστα.Οι ψυχολογοι ειναι σιγουρα απαραιτητοι στα σχολεια.Οι εκπαιδευτικοι ομως δεν εχουν και αυτοι ευθυνη; Δεν ειναι και ρολος δικος τους η διαπαιδαγωγηση των μαθητων; Γιατι πρεπει να τα κανει ολα ενας "ειδικος"; Οι καθηγητες ειναι σε συχνη επαφη με τους μαθητες, γνωριζουν, ή καλυτερα, οφειλουν να τους γνωριζουν με τα ονοματα τους, μπορουν να τους ψυχολογησουν (δε χρειαζεται να το σπουδασουν κιολας, εξαλλου Παιδαγωγικη δεν εχουν μαθει;).Μπορουν να ειναι διπλα τους, να παρεμβαινουν οποτε χρειαζεται, να συζητανε μαζι τους.
Αντιθετα ομως, οι περισσοτεροι εχουν σταση αδιαφοριας.Ο ρολος τους περιοριζεται στην παραδοση του μαθηματος, την προσφωνηση του επιθετου για εξεταση απο το μπλοκακι, τη διορθωση του τεστ και τον ελεγχο.Καθολου ομως ουσιαστικη επαφη με το μαθητη.Αυτος ειναι ο τυπος του καθηγητη που συνανταται περισσοτερο στα ελληνικα σχολεια.Ακομα και οταν αντιλαμβανεται οτι υπαρχουν προβληματα στην ταξη, δε δινει σημασια.Ακομα και οταν βλεπει τη σωματικη ή την ψυχολογικη βια μεταξυ των μαθητων να εκτυλισσεται μπροστα του το προσπερναει ως κατι ασημαντο ή κατι που δεν τον αφορα.Ενδιαφερεται πανω απ' ολα να προλαβει την υλη και να παρει τον μισθο του, γι' αυτο κανει και τοσες απεργιες ολο το χρονο.Ποτε αληθεια εκανε απεργια για το ιδιο το εκπαιδευτικο εργο και οχι τα λεφτα;
Βεβαια ο ρολος του σε πολλες περιπτωσεις ειναι ετσι και αλλιως αχρηστος.Δεν ηταν οπως παλια που ηταν ο κυριος μεταδοτης γνωσεων.Και αδυνατει να αντιληφθει οτι ο βασικος του ρολος ειναι διαπαιδαγωγικος, να μη μεταδιδει ξερες γνωσεις αλλα να καλλιεργει τη σκεψη, να προωθει τη συμμετοχη, να αναδεικνυει τις ικανοτητες του καθε μαθητη, να αναπτυσσει σχεσεις ουσιαστικες με τους μαθητες.Τα πραγματα δεν εξεταζονται απο τη σωστη τους οπτικη.Ο ψυχολογος μπορει να θεωρησει σαν αιτια συμπτωματος κοινωνικης παθογενειας τον τροπο που λειτουργει το εκπαιδευτικο συστημα.Θα κανει τη "διαγνωση" του, αλλα τι νοημα θα εχει αν δεν αλλαξει το ιδιο το συστημα και κυριως η νοοτροπια των καθηγητων;
Βεβαια, μεγαλη ευθυνη εχει η οικογενεια (απολυτως εννοουμενο).Σκεφτειτε ομως οτι το παιδι δε μεταφερει μονο απο το σπιτι τα προβληματα του στο σχολειο, αλλα και απο το σχολειο στο σπιτι.Τα προβληματα δεν τα δημιουργουν μονο οι γονεις για τους δικους τους λογους, αλλα και τα ιδια τα παιδια δημιουργουν προβλημα, οντας συντετριμμενα απο ενα σχολειο που απεχθανονται και μισουν, και απο ενα συστημα που τους ωθει στον ανουσιο ανταγωνισμο και τη βαθμοθηρια.Οι γονεις βεβαια απο τη μερια τους, ζητανε υψηλη βαθμολογια, χωρις να νοιαζονται για το αν τα παιδια παιρνουν ουσιαστικη μορφωση και ολο αυτο γινεται εν γνωση των καθηγητων.
Σοκ στην κοινή γνώμη της Κρήτης προκάλεσε η αποκάλυψη του πρωτοφανούς για τα τοπικά δεδομένα κρούσματος σχολικής βίας σε λύκειο του Ηρακλείου. Ακόμη και οι πιο υποψιασμένοι δυσκολεύονταν να πιστέψουν πως εντός των σχολικών τειχών μπορεί να ευδοκιμούν, έστω και μεμονωμένα, φαινόμενα βιντεοσκόπησης μαθητών που γδύνουν, χτυπούν και ειρωνεύονται συμμαθητές τους.
Η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας σοβαρά τέτοιου είδους περιστατικά. Εντύπωση προκαλεί, όμως, το γεγονός πως οι ίδιοι οι μαθητές δεν είναι ανυποψίαστοι. Μεγάλη μερίδα τους δηλώνει πως έχουν πέσει στην αντίληψή τους μικρότερης βαρύτητας ανάλογα περιστατικά, ενώ ακόμη μεγαλύτερο είναι το ποσοστό των μαθητών που έχουν ακούσει σχετικές φήμες.
Το πώς έχουμε φτάσει ως εδώ δεν είναι δύσκολα αντιληπτό. Τα αρνητικά πρότυπα που προβάλλονται και αναπαράγονται, η απάθεια, η έλλειψη παιδείας, η προσήλωση στην απόκτηση υλικών αγαθών και η "χαλάρωση" βασικών θεσμών της ελληνικής κοινωνίας δεν μπορεί παρά να έχουν αντίκτυπο και στο σχολικό περιβάλλον, το οποίο εξάλλου είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας.
Το αίτημα της ΕΛΜΕ για πρόσληψη ψυχολόγων στα σχολεία θα μπορούσε να αποτελεί κάποια λύση, πάνω απ' όλα όμως χρειάζεται συνολική κοινωνική αφύπνιση. Οι ειδικοί ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι κάνουν λόγο για μια κοινωνία που είναι θεμελιωμένη πάνω στη βία, την οποία αναπαράγει, και για πολλές αιτίες που κάνουν τους νέους αδιάφορους και επιθετικούς. Αναφέρονται παράλληλα στα σαθρά θεμέλια πάνω στα οποία είναι στηριγμένη η σημερινή κοινωνία, καθώς και στην ουσιαστική αδιαφορία της οικογένειας...
«Έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για να μπουν ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί στα σχολεία», εκτιμά ο κ. Αγαπάκης και συμπληρώνει ότι οι συγκεκριμένοι επιστήμονες έχουν τη δυνατότητα να βοηθήσουν αποτελεσματικότερα τους μαθητές που παρουσιάζουν αποκλίνουσες συμπεριφορές.
Αυτα που λεγονται ειναι βεβαια σωστα.Οι ψυχολογοι ειναι σιγουρα απαραιτητοι στα σχολεια.Οι εκπαιδευτικοι ομως δεν εχουν και αυτοι ευθυνη; Δεν ειναι και ρολος δικος τους η διαπαιδαγωγηση των μαθητων; Γιατι πρεπει να τα κανει ολα ενας "ειδικος"; Οι καθηγητες ειναι σε συχνη επαφη με τους μαθητες, γνωριζουν, ή καλυτερα, οφειλουν να τους γνωριζουν με τα ονοματα τους, μπορουν να τους ψυχολογησουν (δε χρειαζεται να το σπουδασουν κιολας, εξαλλου Παιδαγωγικη δεν εχουν μαθει;).Μπορουν να ειναι διπλα τους, να παρεμβαινουν οποτε χρειαζεται, να συζητανε μαζι τους.
Αντιθετα ομως, οι περισσοτεροι εχουν σταση αδιαφοριας.Ο ρολος τους περιοριζεται στην παραδοση του μαθηματος, την προσφωνηση του επιθετου για εξεταση απο το μπλοκακι, τη διορθωση του τεστ και τον ελεγχο.Καθολου ομως ουσιαστικη επαφη με το μαθητη.Αυτος ειναι ο τυπος του καθηγητη που συνανταται περισσοτερο στα ελληνικα σχολεια.Ακομα και οταν αντιλαμβανεται οτι υπαρχουν προβληματα στην ταξη, δε δινει σημασια.Ακομα και οταν βλεπει τη σωματικη ή την ψυχολογικη βια μεταξυ των μαθητων να εκτυλισσεται μπροστα του το προσπερναει ως κατι ασημαντο ή κατι που δεν τον αφορα.Ενδιαφερεται πανω απ' ολα να προλαβει την υλη και να παρει τον μισθο του, γι' αυτο κανει και τοσες απεργιες ολο το χρονο.Ποτε αληθεια εκανε απεργια για το ιδιο το εκπαιδευτικο εργο και οχι τα λεφτα;
Βεβαια ο ρολος του σε πολλες περιπτωσεις ειναι ετσι και αλλιως αχρηστος.Δεν ηταν οπως παλια που ηταν ο κυριος μεταδοτης γνωσεων.Και αδυνατει να αντιληφθει οτι ο βασικος του ρολος ειναι διαπαιδαγωγικος, να μη μεταδιδει ξερες γνωσεις αλλα να καλλιεργει τη σκεψη, να προωθει τη συμμετοχη, να αναδεικνυει τις ικανοτητες του καθε μαθητη, να αναπτυσσει σχεσεις ουσιαστικες με τους μαθητες.Τα πραγματα δεν εξεταζονται απο τη σωστη τους οπτικη.Ο ψυχολογος μπορει να θεωρησει σαν αιτια συμπτωματος κοινωνικης παθογενειας τον τροπο που λειτουργει το εκπαιδευτικο συστημα.Θα κανει τη "διαγνωση" του, αλλα τι νοημα θα εχει αν δεν αλλαξει το ιδιο το συστημα και κυριως η νοοτροπια των καθηγητων;
Βεβαια, μεγαλη ευθυνη εχει η οικογενεια (απολυτως εννοουμενο).Σκεφτειτε ομως οτι το παιδι δε μεταφερει μονο απο το σπιτι τα προβληματα του στο σχολειο, αλλα και απο το σχολειο στο σπιτι.Τα προβληματα δεν τα δημιουργουν μονο οι γονεις για τους δικους τους λογους, αλλα και τα ιδια τα παιδια δημιουργουν προβλημα, οντας συντετριμμενα απο ενα σχολειο που απεχθανονται και μισουν, και απο ενα συστημα που τους ωθει στον ανουσιο ανταγωνισμο και τη βαθμοθηρια.Οι γονεις βεβαια απο τη μερια τους, ζητανε υψηλη βαθμολογια, χωρις να νοιαζονται για το αν τα παιδια παιρνουν ουσιαστικη μορφωση και ολο αυτο γινεται εν γνωση των καθηγητων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου